tag:blogger.com,1999:blog-16330478714638944362012-01-14T00:17:21.733+04:00ခ်စ္ျခင္းေျခရာမ်ားခ်စ္ျခင္း ေျခရာhttp://www.blogger.com/profile/15022664969106063584noreply@blogger.comBlogger321100tag:blogger.com,1999:blog-1633047871463894436.post-66813113688216822212010-04-16T14:20:00.003+04:002010-04-16T14:23:39.961+04:00ဘာသာစကားအိပ္မက္ အိပ္မက္ဘာသာစကားမေန႕ညက ကြ်န္ေတာ္ အိပ္မက္တစ္ခု မက္သည္ …။<br /><br />#################<br /><br />ကြ်န္ေတာ္သည္ စိတ္ကူးယဥ္တတ္သူ ဟု သူငယ္ခ်င္းမ်ားက မၾကာခဏေျပာေလ့ရွိသည္ ။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္ရပ္ရြာေဒသမဟုတ္ေသာ နုိင္ငံတစ္ခုမွာ ပညာသင္ဖုိ႕ ေရာက္မလာခင္ထိေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ စိတ္ကူးအိပ္မက္ေတြထဲမွာ ဘာသာစကားဆုိသည့္ အရာတစ္ခု အေရးတၾကီး ပါမလာခဲ့သည္မွာ အမွန္ပဲျဖစ္သည္ ။ ျမန္မာလူမ်ိဳးက ျမန္မာလိုေျပာသည္ ၊ တရုတ္လူမ်ိဳးက တရုတ္လုိေျပာလိမ့္မည္ ၊ အဂၤလိပ္တစ္ေယာက္နဲ႕ အေမရိကန္တစ္ေယာက္ ေလသံအနည္းငယ္ကြဲခ်င္ကြဲမည္ သူတို႕ေျပာဆိုေနဆက္ဆံလို႕ရေနသားပဲ ။ အားလံုးသည္ ကမၻာ႕အစိတ္အပိုင္းတစ္ခုစီမွာ အဆင္တေျပ ေနထုိင္ေနနုိင္ၾကသားပဲ ။ ဒီလုိေတြးရံုထက္ပိုလို႕ ဘာသာစကားဆုိေသာစာလံုးသည္ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ မေရးတၾကီး ထည့္စဥ္းစားရမယ့္ ေခါင္းစဥ္တစ္ခု မဟုတ္ခဲ့ ။ <br /><br />ဒါေပမယ့္ကြ်န္ေတာ္နိုင္ငံျခားသုိ႕ ပညာသင္ေရာက္လာရေသာအခါတြင္ေတာ့ဘာသာစကားဆုိေသာစကားလံုးသည္ ဦးစားေပး ၁ ေနရာသုိ႕ ေန႕ခ်င္းညခ်င္းေရာက္လာေတာ့သည္ ။ ကြ်န္ေတာ္သြားပညာသင္မိေသာနုိင္ငံက သူတုိ႕ရဲ႕ တုိင္းရင္းသားဘာသာကလြဲလို႕ တစ္ျခားဘာသာစကားတစ္မ်ိဳးကို သံုးခဲလွေသာနုိင္ငံေလ ။ ကနဦးေန႕ရက္မ်ားမွာ ဘာသာစကားအခက္အခဲေၾကာင့္ နားလည္မႈလြဲမွားမႈမ်ား၊လြဲေခ်ာ္မႈမ်ား အထပ္ထပ္ၾကံဳလာျပီးေနာက္တြင္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္မွာဒီထူးဆန္းေသာ စိတ္ကူးအိပ္မက္တစ္ခု ေပၚလာရေတာ့သည္ ။ တစ္ကမၻာလံုးမွာ ဘာသာစကားတစ္မ်ိဳးထဲသံုးရင္ေကာင္းမွာပဲ ဟု….။<br /><br />ဟုတ္သည္ …ဘာေၾကာင့္မ်ား ဘာသာစကားေတြအေထြေထြ အျပားျပားသံုးခ်င္ေနရပါလိမ့္ ။ တစ္ကမာၻလံုးအတြက္ စံဘာသာစကားတစ္ခုသတ္မွတ္လုိက္လွ်င္ ဘယ္ေလာက္အဆင္ေျပသြားမည္လဲ ။ ကြ်န္ေတာ့္ ကေလးဆန္ဆန္အေတြးကို သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္အားေျပာျပမိေတာ့ သူငယ္ခ်င္းကဟက္ဟက္ပတ္ပတ္ရယ္ေမာေလသည္ ။ တစ္ကယ္ေတာ့ ဘာသာစကားတစ္ခုဆုိတာ သိပၸံပညာရဲ႕ ရွာေဖြေတြ႕ရွိမႈတစ္ခုလို ရုတ္တရတ္ မေတာ္တဆျဖစ္ေပၚလာခဲ့သည္မဟုတ္ ။ ကမာၻဦးလူသားမ်ား၏ ရုပ္ပံုသေကၤတမ်ားကတဆင့္ မ်က္ေမွာက္ေခတ္မွာအသံုးျပဳေနေသာ စာေပလကၤာမ်ားျဖစ္ေပၚလာဖုိ႕ နွစ္သန္းေပါင္းမ်ားစြာ အခ်ိန္ယူခဲ့ရသည္မဟုတ္လား ။ ဒီလိုပဲ နုိင္ငံတစ္ခု ၊ လူမ်ိဳးတစ္စုရဲ႕ ဘာသာစကားတစ္ခုျဖစ္ေပၚလာဖုိ႕ သူတို႕ရဲ႕ အသက္ဝိဥာဥ္ေတြ ၊ စစ္ပြဲေတြ ၊ ေသြးေခြ်းေတြ စေတးခဲ့ရသည္မဟုတ္လား ။ ဘာသာစကားတစ္ခုထဲမွာ သူတုိ႕ရဲ႕မ်က္ရည္ေတြ ၊ ေသြးစက္ေတြ ၊နလံုးသားေတြ ပါဝင္ေနမည္မွာအေသအခ်ာပဲျဖစ္သည္ ။ ဒီေတာ့ ဘာေၾကာင့္မ်ား သမုိင္းနဲ႕ခ်ီခဲ့သည္႕ ေျပာင္းလဲမႈေတြကိုမ်က္ကြယ္ျပဳလွ်က္ စံဘာသာစကားတစ္ခုကိုတီထြင္ဦးမည္နည္း ။သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ စကားမ်ားက ကြ်န္ေတာ့္ရင္ထဲ တစ္စိမ့္စိမ့္ဝင္သြားခဲ့သည္ ။<br /><br />ကြ်န္ေတာ့အဘြားနဲ႕ကြ်န္ေတာ္သည္ သိပ္ အေစးကပ္လွသည္မဟုတ္ပါ ။ ျမန္မာနုိင္ငံမွာ အခမဲ့ရုပ္သံလိုင္းနွစ္ခုျဖစ္လာေသာအခါ ရုပ္ျမင္သံၾကားကိုခံုမင္လွသူအဖြားအဖုိ႕ ေရြးခ်ယ္စရာေတြမ်ားျပားလာသည္ ။ သုိ႕ေသာ္အဖြားသည္ အဂၤလိပ္စကားကိုနားလည္ဖုိ႕ေဝးစြ ရုပ္ျမင္သံၾကားရီမုတ္ကိုပင္ ကိုင္တတ္သည္မဟုတ္ေခ် ။ သူမ မၾကိဳက္ေသာအစီအစဥ္တစ္ခု တစ္ဖက္မွလာေနျပီဆုိလွ်င္ အနားမွာရွိသည့္ကြ်န္ေတာ့္အား “ ဟဲ့ ငါ့ေျမး ေတာင္ဘက္လုိင္းေျပာင္းလုိက္စမ္းဟဲ့ ၊ေျမာက္ဘက္လုိင္းေျပာင္းပါဟဲ့”နွင့္ခုိင္းတတ္သည္။ကြ်န္ေတာ္တစ္ေယာက္အဖြားစကားကိုေသခ်ာနားမလည္ခဲ့ေပမယ့္ ရီမုတ္ကိုနွိပ္လွ်က္ ျမဝတီနွင့္ ျမန္မာ့ရုပ္ျမင္သံၾကားကိုတစ္လွည့္စီေျပာင္းေပးခဲ့ဖူးသည္ ။ ေနာက္ပိုင္း အဖြားဆံုးခါနီးနွစ္ေတြမွာ အေနနီးလာေတာ့မွ အဂၤလိပ္စာမတတ္သူ အဖြားအဖုိ႕ ရုပ္ျမင္သံၾကားစကရင္တစ္ဖက္တစ္ခ်က္စီမွာေပၚေနေသာ MRTV နွင့္ MWD ဟူေသာ တံဆိပ္ေလးမ်ားကိုမွတ္သားျပီး ေျပာင္းခုိင္းခဲ့ျခင္းပါလားဟုသိလာသည္ ။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕အိမ္မွာ ရုပ္ျမင္သံၾကားကို ေတာင္ေျမာက္တန္းေနေသာ စားပြဲေပၚမွာတင္ထားသည္ေလ ။ ဒီေတာ့ ေတာင္ေျမာက္တစ္ဖက္စီေပၚေနေသာတံဆိပ္ေလးမ်ားကိုမွတ္သားျပီး အဖြားက ေတာင္ဘက္လုိင္း ၊ေျမာက္ဖက္လုိင္းဟု မွတ္သားခဲ့ျခင္းျဖစ္ေလသည္ ။ ယခုေခတ္လို လုိင္းေပါင္းမ်ားစြာကတံဆိပ္ေတြ ေတာင္ေျမာက္ထက္ေအာက္ဘယ္ညာ ေပၚေနေသာ ျဂိဟ္တုရုပ္သံလုိင္းမ်ားကိုၾကည့္ရပါက အဖြားဘယ္လုိ မွတ္သားမည္လဲဟု ေတြးမိေသာအခါ ဆံုးပါးသြားျပီျဖစ္ေသာအဖြားကိုလြမ္းဆြတ္လွ်က္က ျပံဳးမိရေလသည္ ။<br /><br />ဒီစဥ္မွာပဲ ကြ်န္ေတာ့္ရင္ထဲမွာ အသိတစ္ခုလင္းလက္သြားခဲ့ေလသည္ ။ အဖြားနဲ႕ကြ်န္ေတာ္ၾကားထဲမွာ လုိအပ္ေနခဲ့သည္က ျမန္မာဘာသာစကားျဖင့္ ရုပ္ျမင္သံၾကားတစ္လံုးမဟုတ္ ။ နွစ္ဦးအၾကားခံစားနားလည္သြားခဲ့ေသာ ေမတၱာတရားသာျဖစ္ေနခဲ့သည္ေလ ။ ဒီမွာ ရွိေသာ ျမန္မာစာသင္ေနသည့္ ဒီနုိင္ငံသားသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ျမန္မာကိုသြားလည္စဥ္ကပို႕လာသည့္ <b>e mail</b> ထဲမွာ<i> “ ကြ်န္မ မိဘေတြကို သတိရတယ္ပါသည္ရွင့္ ။ ကြ်န္မခ်စ္သူကိုေတာ့ မိဘေတြထက္ေတာင္ပိုသတိရတယ္ရွင့္ ။”</i> ဟုခပ္ေထာင့္ေထာင့္ျမန္မာစာျဖင့္ေရးလာေသာအခါ သူ႕အခ်စ္ဇတ္လမ္းကို ၾကည္နူးဂရုဏာသက္ရမည့္အစား ကြ်န္ေတာ္ရယ္ေမာခဲ့ဖူးသည္ ။ ဒီနုိင္ငံက သူတို႕လူမ်ိဳး၏ခက္ခဲလွေသာနာမည္မ်ားကို ပီပီသသ ေခၚနုိင္ရံုသာမက <b>family name</b> မ်ားကိုပါ ကြ်န္ေတာ္က မွတ္မိနုိင္ပါလွ်က္ သူတုိ႕ကေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ ျမန္မာနာမည္ သံုးလံုးမွာတစ္လံုးကိုေတာင္မမွတ္မိနုိင္ေသာအခါ ကြ်န္ေတာ္ မခံခ်ိမခံသာ ေဒါသထြက္ခဲ့ဖူးသည္ ။ <br /><br />တကယ္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ၾကားမွာလုိအပ္ေနခဲ့သည္က ဘာသာစကား ကြ်မ္းက်င္မႈသက္သက္သာမဟုတ္ခဲ့ ။ နားလည္ေပးနုိင္ေသာ ေမတၱာတရားေပ်ာက္ကြယ္ေနခဲ့ျခင္းက အဓိက ျဖစ္ေနခဲ့သည္ ။ ဒါျဖင့္ အဲဒီေမတၱာတရားကိုဘယ္လိုတည္ေဆာက္ယူမလဲ။ေမတၱတရားဆိုသည္ကနွလံုးသားခ်င္းရင္းနွီးဆက္ႏြယ္သြားေသာအခါသူ႕အလိုလိုေပၚေပါက္လာသည့္ အရာတစ္ခုသာျဖစ္ျပန္ေလသည္။<br /><br />ဒီေတာ့ တစ္ကမာၻလံုး အသံုးျပဳနုိင္မည့္ စံဘာသာစကားတစ္ခုတီထြင္လုိက္မည့္အစား နွလံုးသားထဲက အျမဳေတရွိေနျပီးျပီေသာ ေမတၱာတရားမ်ားကို ရွင္သန္ဖြံ႕ျဖိဳးလာေအာင္ စိုက္ပ်ိဳးၾကျခင္းက ပို၍အဓိပၸါယ္ရွိေနျပန္သည္ ။ ဒီအခါမွာေတာ့ တရုတ္လူမ်ိဳးတစ္ေယာက္ေျပာသည့္စကားကို ရုရွားတစ္ေယာက္က ျပံဳးျပံဳးေလးနားေထာင္နုိင္လာမည္ ။ အေမရိကန္တစ္ေယာက္က centre ဟုေပါင္းေပါင္း center ဟုေပါင္းေပါင္း အဂၤလိပ္တစ္ေယာက္က အလြယ္တကူလက္ခံနားလည္လာနုိင္မည္ ။ ဒါကကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ တစ္ျဖည္းျဖည္းၾကီးထြားလာေသာ ဘာသာစကားအိပ္မက္ျဖစ္ေလသည္ ။ ဒီအိပ္မက္ထဲကဘာသာစကားကိုေတာ့ အိပ္မက္ဘာသာစကားဟု ကြ်န္ေတာ္က နာမည္ေပးလုိက္ခ်င္သည္ ။ဒီတစ္ခါ ကြ်န္ေတာ့္ စိတ္ကူးအိပ္မက္ကို သူငယ္ခ်င္းအားေျပာျပျပန္လွ်င္ သူအရင္လုိပဲ ကေလးဆန္လုိက္တာဟု ခပ္ျပံဳးျပံဳးေျပာနုိင္ဦးမလား ကြ်န္ေတာ္ေတြးၾကည့္ေနမိေလသည္ ။<br /><br />###############<br /><br />မေန႕ညက ကြ်န္ေတာ္အိပ္မက္တစ္ခု မက္သည္ ………။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1633047871463894436-6681311368821682221?l=www.chitchinchayyer.co.cc' alt='' /></div>ခ်စ္ျခင္း ေျခရာhttp://www.blogger.com/profile/15022664969106063584noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1633047871463894436.post-8864744888193270552010-02-13T12:31:00.000+03:002010-02-13T12:31:37.731+03:00အနီးအေဝး<div style="font-family: Zawgyi-One;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_4YZs2WZmVoI/S3Zw0YMRB9I/AAAAAAAAAHA/DhG-b4r7doM/s1600-h/Twilight-1671.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_4YZs2WZmVoI/S3Zw0YMRB9I/AAAAAAAAAHA/DhG-b4r7doM/s320/Twilight-1671.jpg" /></a></div><div class="byline" style="background-color: white; color: purple;"><i><b><br /></b></i></div><div style="background-color: white; color: purple;"><i><b>နီးကပ္မွဳေၾကာင့္<br /><br />ပိုင္ဆုိင္ရမယ္ဆိုရင္</b><b><br /><br />အရသာက</b><b><br /><br />ဇြန္းနဲ႕အေတြ႕မွာတင္ေပ်ာက္</b><b><br /><br />လ်ွာေပၚကို </b><b><br /><br />ဘယ္ေရာက္ခြင့္ ရွိမလဲ ။</b><b><br /><br />နွင္းစက္ပြင့္ရဲ႕</b><b><br /><br />ေအးၿမမွဳက</b><b><br /><br />ေလမွာတင္ေပ်ာက္</b><b><br /><br />ေၿမၿပင္ကို</b><b><br /><br />ဘယ္ေထာက္ပံ့ခြင့္ ရွိမလဲ ။</b><b><br /><br />ပန္းတပြင့္က</b><b><br /><br />ေၾကြကာပင္ေပ်ာက္</b><b><br /><br />ေကသာအထက္</b><b><br /><br />ဘယ္ေရာက္ခြင့္ ရွိမလဲ ။</b><b><br /><br />ခံစားခ်က္က </b><b><br /><br />ေ၀းကြာခ်ိန္မွာေပ်ာက္</b><b><br /><br />ရင္ထဲကို </b><b><br /><br />ဘယ္ေရာက္ခြင့္ ရွိမလဲ ။</b><b><br /><br />မနုိးပဲ ထင္က်န္ေနတာက</b><b><br /><br />မင္းရဲ႕ အိပ္မက္အနမ္း ။</b><b><br /><br />မပ်ဳိးပဲ ရွင္သန္ေနတာက</b><b><br /><br />ငါ့ရဲ႕ လက္ေတြ႕အလြမ္း ။ ။</b></i></div><div style="background-color: white; color: purple;"><i><b> </b></i></div><div style="background-color: white; color: purple;"><b>(သူငယ္ခ်င္း <span style="color: red;">ယုန္ေလး</span> ရဲ႕ ကဗ်ာေလးပါ ။ အရမ္းခံစားခ်က္နဲ႕တုိက္ဆုိင္သြားတဲ့အတြက္ခြင့္ျပဳခ်က္ေတာင္းျပီး ဘေလာ့ဂ္မွာတင္လုိက္ရတာပါဗ်ာ ။ Valentine's Day အမွတ္တရ ကဗ်ာေလးပါ ။သံုးထားတဲ့TWILIGHT ဇာတ္ဝင္ခန္းပံုေလးကိုေတာ့ Googled လုပ္ျပီးရယူခဲ့ပါတယ္ ။)</b><i><b> </b></i></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1633047871463894436-886474488819327055?l=www.chitchinchayyer.co.cc' alt='' /></div>ခ်စ္ျခင္း ေျခရာhttp://www.blogger.com/profile/15022664969106063584noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1633047871463894436.post-28754844076591203462009-12-30T17:38:00.000+03:002009-12-30T17:38:06.409+03:00၂၀၀၉ ခုနွစ္ရဲ႕ အေအာင္ျမင္ဆံုးရုပ္ရွင္ကားမ်ား<div style="font-family: Zawgyi-One;"><div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_4YZs2WZmVoI/Sztlj3F0HpI/AAAAAAAAAG4/DsRJMwY_HcI/s1600-h/summerpostersmain.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_4YZs2WZmVoI/Sztlj3F0HpI/AAAAAAAAAG4/DsRJMwY_HcI/s640/summerpostersmain.jpg" /></a><br /></div>၂၀၀၉ ခုနွစ္ဟာေတာ့ျဖင့္ မၾကာခင္ ရက္ပိုင္းတြင္းမွာပဲ တျဖည္းျဖည္း ထြက္ခြာသြားေတာ့ျပီး ၂၀၁၀ ဆုိတဲ့ နွစ္သစ္တစ္ခု ခ်ဥ္းနင္းဝင္ေရာက္လာေတာ့မွာပါ ။ ရုပ္ရွင္ခ်စ္သူေတြရဲ႕ အလိုအရေတာ့ ၂၀၀၉ ခုနွစ္ဟာ ၾကီးမားဆန္းျပားလွတဲ့ စက္ရုပ္ ၾကီးေတြ၊ ဆယ္ေက်ာ္သက္ျဖစ္လာတဲ့ ေမွာ္ဆရာေလးေတြ ၊ မုိးေပၚမွာ ေမ်ာလြင့္ေနတဲ့ အိမ္ၾကီးေတြနဲ႕ ေဒၚလာ ၁၀ ဘီလ်ံ ေက်ာ္ ( ဟုတ္ပါတယ္ ၁၀ ဘီလ်ံပါ ) ဖိုးရုပ္ရွင္လက္မွတ္ေတြေရာင္းခ်ခြင့္ရေအာင္ ဆြဲေဆာင္နုိင္ခဲ့တဲ့နွစ္တစ္နွစ္ပါပဲ ။ ဒီလိုထူးျခားတဲ့နွစ္ရဲ႕ ဒီဇင္ဘာေနာက္ဆံုးရက္မ်ားမွာ BOX OFFICE က အဲဒီရုပ္ရွင္လက္မွတ္မ်ားရဲ႕ အရွင္သခင္မ်ားျဖစ္တဲ့ ၂၀၀၉ ခုနွစ္မွာ အေအာင္ျမင္ခဲ့ဆံုး ရုပ္ရွင္ကား ၁၀ ကားကုိထုတ္ျပန္ေၾကျငာေပးလုိက္ပါတယ္ ။<br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အဲဒီရုပ္ရွင္ကားဆယ္ကားစာရင္းကိုၾကည့္လုိက္ေတာ့ တကယ္လဲ ထူးျခားေအာင္ျမင္ခဲ့ျပီး ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တုိင္ ၾကည့္ခဲ့တုန္းက မွတ္မွတ္ရရ ေကာင္းတယ္လုိ႕ အသိအမွတ္ျပဳခဲ့မိတဲ့ဇတ္ကားေတြျဖစ္ေနခဲ့တဲ့အတြက္ စာဖတ္သူေတြနဲ႕လဲ အၾကိဳက္ခ်င္းတူညီတုိက္ဆုိင္လိမ့္မယ္လို႕ေမွ်ာ္လင့္မိပါတယ္ ။ အဲဒီဇာတ္ကားဆယ္ကားက ကိုယ့္အၾကိဳက္ေတြနဲ႕တုိက္ဆုိင္မႈရွိမရွိ တစ္ခ်က္ေလာက္စမ္းစစ္ၾကည့္ၾကစို႕ရဲ႕လားဗ်ာ။<br /></div><br /><div style="text-align: justify;"><b>၁၀။ The Blind Side </b>( ဝင္ေငြေပါင္း ၁၈၄၃၈၇၀၀၀ ေဒၚလာ) <br /></div><div style="text-align: justify;"><br />၂၀၀၉ နွစ္ကုန္ပိုင္းမွာ အခ်ိန္မွီရံုတင္လာခဲ့တဲ့ ဆန္ဒရာဘူးေလာ့ ရဲ႕ ဘဝသရုပ္ေဖာ္ ရုပ္ရွင္ဟာ ဆန္းျပား ခန္းနားတဲ့ရုိက္ခ်က္ေတြ ၊ အထူးျပဳလုပ္ခ်က္ေတြ မပါဝင္ခဲ့ေပမယ့္ ဒီနွစ္ကုန္ ခရစ္စမတ္ နွစ္ကူးအားလပ္ရက္ရဲ႕ ဝင္ေငြအေကာင္းဆံုး နံပါတ္ ၁၀ ခ်ိတ္တဲ့အထိေအာင္ျမင္ခဲ့ပါတယ္ ။ ဆန္ဒရာ ရဲ႕ သဘာဝက်တဲ့ သရုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြက ဒီရုပ္ရွင္ကို အေအာင္ျမင္ဆံုးျဖစ္ေအာင္တြန္းပုိ႕နုိင္ခဲ့တယ္ထင္ပါတယ္ ။ ကြ်န္ေတာ့္ personal choice အေနနဲ႕ကေတာ့ The proposal က ဆန္ဒရာ ကို ပိုသေဘာက်မိပါတယ္ ။<br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><b>၉။ Ice Age: Dawn Of The Dinosaurs </b>(ဝင္ေငြေပါင္း ၁၉၆၅၇၃၇၀၅ ေဒၚလာ )<br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေရခဲေခတ္ကာတြန္းရုပ္ရွင္ကားမ်ားရဲ႕ တတိယေျမာက္ ဇာတ္လမ္းျဖစ္တဲ့ ဒီဇာတ္လမ္းဟာ အစဥ္အလာကိုထိန္းသိမ္းနုိင္စြာ ေအာင္ပြဲခံနုိင္ခဲ့တဲ့ ဇာတ္ကားတစ္ကားျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္ ။ ( ဒါေတာင္မွ ဒုတိယ အတြဲရဲ႕ ဝင္ေငြကိုမမွီေသးပါဘူး ) ။ အထူးသျဖင့္ ဒီဇာတ္ကားမွာ ကြင္းလာတီဖာတ္ ရဲ႕ အသံသရုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားဟာ အထူးသရုပ္ပါခဲ့ျပီး သေဘာက်စရာျဖစ္ခဲ့ရတာပါ ။<br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><b>၈။ Monsters vs Aliens</b> ( ဝင္ေငြေပါင္း ၁၉၈၃၅၁၅၂၆ ေဒၚလာ )<br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ရီးစ္ဝက္သာစပြန္းရဲ႕ ဒီကေလးၾကိဳက္ ကာတြန္းကားေလးဟာ ၂၀၀၉ ရဲ႕ဝင္ေငြအေကာင္းဆံုးဆယ္ကားစာရင္းဝင္ခဲ့ေပမယ့္ကြ်န္ေတာ့္ အၾကိဳက္နဲ႕ေတာ့ သိပ္ကိုက္ညီလွတယ္မဟုတ္ခဲ့ပါဘူး ။ သိပ္ဆြဲေဆာင္မႈမရွိတဲ့ဇာတ္ကြက္ေတြနဲ႕ ရိုးစင္းတဲ့ ဟာသကြက္မ်ားဟာ ဒီဇာတ္ကားရဲ႕အားနည္းခ်က္လုိ႕ထင္ပါတယ္ ။ ဒီဇာတ္ကားထက္စာရင္ ဒီနွစ္ထဲမွာၾကည့္ခဲ့ရတဲ့ Coraline နဲ႕ 9 ဇတ္ကားမ်ားကိုပုိသေဘာက်မိပါတယ္ ။<br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><b>၇။ Avatar</b> ( ဝင္ေငြေပါင္း ၂၁၂၂၆၈၀၀၀ ေဒၚလာ )<br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br />၂၀၀၉ ခုနွစ္အတြက္သာမက ဆယ္စုနွစ္တစ္ခုရဲ႕ အထူးျခားဆံုး ရုပ္ရွင္ကားေတြထဲမွာထည့္သြင္းခံရတဲ့ ဒါရုိက္တာ ဂ်ိမ္းစ္ကင္မရြန္း ရဲ႕ ဒီဇာတ္ကားဟာ ၂၀၀၉ ခုနွစ္ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးပတ္ေတြမွာမွ ရုံတင္စာရင္းဝင္လာခဲ့ေပမယ့္ ဝင္ေငြအေကာင္းဆံုးနံပါတ္ ၇ ကိုခ်ိတ္လာခဲ့ပါတယ္ ။ ဒီထက္သာရံုတင္ရက္ေစာခဲ့မယ္ဆိုရင္ နံပါတ္တစ္ကိုေတာင္ ခ်ိတ္နုိင္မဲ့ ဇာတ္လမ္းပါ ။ ကြ်န္ေတာ့္ ရဲ႕ ၂၀၀၉ ခုနွစ္အတြက္ အၾကိဳက္ဆံုးရုပ္ရွင္တစ္ကားလဲျဖစ္ပါတယ္ ။ သိပ္နာမည္ၾကီးလွတဲ့ဇတ္ေကာင္ေတြမ်ားမ်ားစားစားမပါပဲ ျမင္ကြင္းျပဳလုပ္ခ်က္ေတြ အသားေပးရိုက္ကူးထားတဲ့ဒီဇတ္ကားမွာ ပရိသတ္ေတြဟာ ဒါရိုက္တာဖန္ဆင္းထားတဲ့ 3D ကမၻာထဲကို တကယ္ေရာက္ရွိသြားခဲ့ၾကပါတယ္ ။<br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><b>၆။Star Trek</b> ( ဝင္ေငြေပါင္း ၂၅၇၇၃၀၀၁၉ ေဒၚလာ )<br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဆယ္စုနွစ္တစ္ခုနဲ႕ခ်ီျပီး အစဥ္အလာၾကီးခဲ့တဲ့ ဒီဇာတ္လမ္းတြဲမ်ားဟာ ၂၀၀၉ ခုနွစ္မွာေတာ့ ရိုက္ခဲ့ဖူးသမွ် Star Trek ဇာတ္လမ္းမ်ားထက္ေက်ာ္လြန္ျပီး ပရိသတ္ အသစ္ေတြေရာ အေဟာင္းေတြကိုပါ ဆြဲေဆာင္နုိင္တဲ့ ဝင္ေငြအေကာင္းဆံုးရုပ္ရွင္တစ္ကားျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္ ။ ခန္းနားလွတဲ့ ဇာတ္လမ္းကို ဟာသကြက္ေလးမ်ားနဲ႕ေဖာက္ျပီး ရိုက္ကူးထားခဲ့ေပမယ့္ အနည္းငယ္ျငီးေငြ႕ဖြယ္ေတာ့ျဖစ္ေနခဲ့ပါတယ္ ။ ကြ်န္ေတာ္႕အၾကိဳက္ဆံုး Si Fi ကားက 2012 ျဖစ္ခဲ့ေပမယ့္ နွစ္ကုန္ပိုင္းမွာရံုတင္ခဲ့တဲ့ ဒီဇာတ္ကားဟာေတာ့ ဝင္ေငြအေကာင္းဆံုး စာရင္းမွာပါမလာခဲ့ပါဘူး။ <br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><b>၅။ The Hangover</b> ( ဝင္ေငြေပါင္း ၂၇၇၃၂၂၅၀၃ ေဒၚလာ )<br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">၂၀၀၉ ခုနွစ္ရဲ႕ အေအာင္ျမင္ဆံုး ဟာသရုပ္ရွင္ကားျဖစ္ခဲ့တဲ့ ဒီဇာတ္ကားဟာ R အဆင့္သတ္မွတ္ခံရတဲ့ ဟာသရုပ္ရွင္လဲျဖစ္ျပီး ကြ်န္ေတာ့္အၾကိဳက္နဲ႕တည္႕တည့္တုိးခဲ့တဲ့ ဟာသရုပ္ရွင္ပါ ။ ဆန္းျပားတဲ့ ဇာတ္ကြက္မ်ား ၊ သဘာဝက်တဲ့ ဟာသသရုပ္ေဆာင္ကြက္မ်ားက ဇာတ္လမ္းအစအဆံုး ဆြဲေဆာင္ေခၚယူသြားခဲ့ပါတယ္ ။<br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><b>၄။ Twilight saga: New Moon</b> ( ဝင္ေငြေပါင္း ၂၈၀၉၂၄၀၀၀ ေဒၚလာ )<br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ရံုမတင္ခင္ကတည္းက အထူးနာမည္ၾကီးေနခဲ့တဲ့ ဒီေနာက္ဆက္တြဲဇာတ္လမ္းဟာ ရုပ္ရွင္ခ်စ္သူမ်ား အထူးအာရံုစိုက္ေစာင့္ၾကည့္ခဲ့မိတဲ့ဇာတ္လမ္းပါ ။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ့္ အေနနဲ႕ေတာ့ ပထမ Twilight ေလာက္ အၾကိဳက္ေတြ႕တဲ့ဇာတ္လမ္းျဖစ္မလာခဲ့ပါဘူး ။ ဇာတ္ေကာင္သစ္မ်ား ၊ ပိုမုိဆန္းျပားတဲ့ ရိုက္ခ်က္မ်ားနဲ႕ ဆြဲေဆာင္ခဲ့ေပမယ့္ ပထမဇာတ္လမ္းက အခ်စ္ဇာတ္လမ္းေလးကသာ ပုိခံစားလို႕ရေနခဲ့ပါတယ္ ။<br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><b>၃။ UP </b>( ဝင္ေငြေပါင္း ၂၉၃၀၀၄၂၆၄ ေဒၚလာ )<br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အစဥ္အလာၾကီးမားတဲ့ PIXER ရဲ႕ UP ဟာ Finding Nemo ျပီးတဲ့ေနာက္ ဒုတိယ ဝင္ေငြအေကာင္းဆံုးရုပ္ရွင္အျဖစ္သာမက ၊ သမုိင္းတစ္ေလွ်ာက္ ဝင္ေငြအေကာင္းဆံုး 3D ရုပ္ရွင္ဇာတ္လမ္းျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္ ။ ဒီကာတြန္းကားဟာ ၂၀၀၉ ရဲ႕ ကြ်န္ေတာ္အၾကိဳက္ဆံုးကာတြန္းရုပ္ရွင္ျဖစ္ျပီး ဒီနွစ္ Oscar မွာ အေကာင္းဆံုးကာတြန္းရုပ္ရွင္ဆုအတြက္ေရပန္းစားေနတဲ့ရုပ္ရွင္လဲျဖစ္ပါတယ္ ။ဒီဇာတ္လမ္းရံုတင္ေနဆဲကာလမွာေသလုဆဲဆဲေဝဒနာသည္မိန္းကေလးငယ္ရဲ႕ဒီဇာတ္ကားကုိၾကည့္ခ်င္ခဲ့တဲ့ေနာက္ဆံုးဆႏၵကို ျဖည့္ဆည္းတဲ့အေနနဲ႕အိမ္တိုင္ယာေရာက္ရုပ္ရွင္လာျပသေပးခဲ့တဲ့၏ကုမၼဏီရဲ႕လူမႈေရးေၾကညက္ခဲ့တဲ့လုပ္ရပ္ေၾကာင့္လဲ ပိုျပီးေသာင္းေသာင္းဖ်ဖ်အားေပးခံခဲ့ရတဲ့ ဇာတ္လမ္းျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ ။<br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><b>၂။ HP 6:Herry Potter and The Half Blood Prince</b> (ဝင္ေငြေပါင္း ၃၀၁၉၅၉၁၇၉ ေဒၚလာ)<br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဆယ္ေက်ာ္သက္ ေမွာ္ဆရာေလးရဲ႕ဆန္းၾကယ္မႈမ်ားအတိျပီးေနတဲ့ ေျခာက္နွစ္ေျမာက္ ေက်ာင္းဖြင့္ရက္မ်ားဟာေတာ့ ဝင္ေငြအေကာင္းဆံုး နံပါတ္ ၂ ေနရာကိုခ်ိတ္လာခဲ့ပါတယ္ ။ HP ဇာတ္လမ္းတြဲမ်ားရဲ႕ အမာခံပိရိသတ္တစ္ဦးျဖစ္တဲ့ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ ဒီဇာတ္ကားဟာေစာင့္ၾကည့္ရက်ိဳးနပ္တဲ့ ကားတစ္ကားျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ ။ ရုပ္ရွင္ဟာ J.K Rolling ရဲ႕ စာအုပ္ထဲက ဇာတ္ေကာင္ေတြ ျမင္ကြင္းေတြကို ပဥၥလက္ဆန္စြာ ေျမျပင္ေပၚမွာဖန္ဆင္းျပလုိက္နုိင္တဲ့ တကယ့္ လက္ရာေျမာက္ ဖန္တီးမႈတစ္ခုပါပဲ ။ အထူးသျဖင့္ ဒီဇာတ္ကားမွာ ဟာမီရြန္နီ အျဖစ္သရုပ္ေဆာင္ခဲ့တဲ့ အမ္မာဝတ္ဆန္ရဲ႕ သရုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားဟာလင္းလက္ေနခဲ့ျပီး ပိုမုိေတာက္ပလာမဲ့ၾကယ္တစ္ပြင့္အျဖစ္ ျမင္ေတြ႕ရဦးမယ္လို႕ေမွ်ာ္လင့္မိပါတယ္ ။<br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><b>၁။ Transformers 2 </b>( ဝင္ေငြေပါင္း ၄၀၂၁၁၁၈၇၀ ေဒၚလာ )<br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">၂၀၀၉ ခုနွစ္အတြက္သာမက သမုိင္းတစ္ေလွ်ာက္လံုးဝင္ေငြအေကာင္းဆံုးဆယ္ကားစာရင္းကိုဝင္လာခဲ့တဲ့ ဒီေနာက္ဆက္တြဲဇာတ္လမ္းဟာ တစ္ျခားဇာတ္လမ္းမ်ားနဲ႕ ျခားနားစြာ ရုပ္ရွင္ခ်စ္သူမ်ားပထမကားထက္ အၾကိဳက္ေတြ႕ခဲ့ၾကတဲ့ဇာတ္လမ္းျဖစ္ပါတယ္ ။ ပိုမုိ စိတ္ဝင္စားဖြယ္ဇာတ္လမ္းဇာတ္ကြက္မ်ား ၊ အထူးျပဳလုပ္ခ်က္မ်ား ၊ ခန္းနားလွပတဲ့ရိုက္ကြင္းရိုက္ကြက္မ်ားေၾကာင့္ အစအဆံုး မ်က္ေတာင္မခတ္တမ္း ဆြဲေဆာင္နုိင္ခဲ့တဲ့ရုပ္ရွင္ကားျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္ ။ အထူးသျဖင့္ မီဂန္ေဖာက္စ္ ရဲ႕ ညိွႈ႕အားျပင္းတဲ့ သရုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားဟာ ရုပ္ရွင္ခ်စ္သူအမ်ိဳးသားမ်ားကို အဓိကဆြဲေဆာင္နုိင္ခဲ့တဲ့အခ်က္တစ္ခ်က္ဆုိရင္ ျငင္းနုိင္ၾကမယ္မထင္ပါဘူး ။<br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဒီရုပ္ရွင္ဆယ္ကားဟာ ဒီနွစ္အတြက္ Box Office က ထုတ္ျပန္လုိက္တဲ့ ရာသီပိတ္ စာရင္းျဖစ္ပါတယ္ ။ ဒီဇာတ္ကားေတြကုိျခံဳၾကည့္လိုက္တဲ့အခါ အမ်ားစုက စြန္႕စားခန္း နဲ႕ အက္ရွင္အသားေပး ေဖ်ာ္ေျဖေရးဇာတ္ကားေတြျဖစ္ေနခဲ့ျပီး အနုပညာအရ မွတ္ေက်ာက္တင္ခံနုိင္တဲ့ဇာတ္ကားမ်ားေတာ့ မပါဝင္ပဲရွိေနတာကိုေတြ႕ရမွာပါ ။ ဒါဟာလဲ ျဖစ္ေလ့ျဖစ္ထရွိတဲ့သေဘာတစ္ခုပဲျဖစ္ျပီး နုိင္ငံတစ္ကာမွာလဲ အနုပညာအရ ေအာင္ျမင္တဲ့ဇာတ္လမ္းေတြဟာ အမ်ားအားျဖင့္ဝင္ေငြအားျဖင့္ေတာ့ မေအာင္ျမင္တဲ့ဇာတ္လမ္းေတြပဲျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္ ။ ဒီနွစ္အတြက္ ကြ်န္ေတာ့္အၾကိဳက္ဆံုးတစ္ခ်ိဳ႕ဇာတ္လမ္းေတြဟာ ဒီစာရင္းထဲမွာပါမလာခဲ့ပါဘူး ။ ဒါေတြကေတာ့ ဆန္ဒရာဘူးေလာ့ ေရြကမၻာလံုးဆုအတြက္ တစ္ၾကိဳေပးခံထားရတဲ့ The Proposal ၊ မယ္ရီစထရိပ္ ထူးထူးျခားျခား သရုပ္ေဆာင္ျပသြားခဲ့တဲ့ Julie and Julia ၊ Angels and Demons ၊ Brothers စတဲ့ဇာတ္လမ္းမ်ားပါ ။ ဒီနွစ္ဟာ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္လဲ ရုပ္ရွင္ေတာ္ေတာ္ၾကည့္ျဖစ္ခဲ့တဲ့နွစ္ျဖစ္ခဲ့ျပီး နာမည္ၾကီးဇာတ္လမ္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား မလြတ္ေအာင္ပဲၾကည့္ျဖစ္ခဲ့တာပါ ။<br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ရုပ္ရွင္ခ်စ္သူ မ်ားအေနနဲ႕ေတာ့ ဒီနွစ္အတြက္ အၾကီးဆံုး Movie event ၾကီးတစ္ခုက်န္ေနပါေသးတယ္ ။ ဒါကေတာ့ လာမဲ့ နွစ္ဦးမွာက်င္းပမယ့္ Oscar ဆုေပးပြဲၾကီးပဲျဖစ္ပါတယ္ ။ ဒီပြဲမွာ ၂၀၀၉ ခုနွစ္အတြက္ ကိုယ္ၾကည့္ျဖစ္ထားတဲ့ဇာတ္လမ္းမ်ားထဲက ကိုယ္မွန္းဆထားခဲ့သလို သရုပ္ေဆာင္မ်ား ဆုေတြရဦးမလားဆုိတာ ရင္တခုန္ခုန္နဲ႕အားေပးရဦးမယ့္ အခ်ိန္တစ္ခုအတြက္ ရုပ္ရွင္ခ်စ္သူမ်ားအားလံုးေစာင့္စားေမွ်ာ္လင့္ေနရဦးမွာ အေသအခ်ာပါပဲ ။<br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">( ဝန္ခံခ်က္။ ။Yahoo website မွ <a href="http://movies.yahoo.com/photos/collections/gallery/2284/top-10-box-office-movies-of-2009#photo0">Top 10 Box office Movies of 2009 </a>ေဆာင္းပါးအား ခံစား၍ ေရးသားပါသည္ ။ )<br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1633047871463894436-2875484407659120346?l=www.chitchinchayyer.co.cc' alt='' /></div>ခ်စ္ျခင္း ေျခရာhttp://www.blogger.com/profile/15022664969106063584noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1633047871463894436.post-88076063990758261492009-11-13T14:42:00.008+03:002009-11-14T19:46:46.685+03:00ကမ ၻာ႕ ေနခ်င္စရာမေကာင္းဆံုးေနရာမ်ား ( ဘာသာျပန္)<div style="font-family: Zawgyi-One;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_4YZs2WZmVoI/Sv1GFvno9EI/AAAAAAAAAGw/CclY_DQb6-E/s1600-h/DOOMS_DAY.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_4YZs2WZmVoI/Sv1GFvno9EI/AAAAAAAAAGw/CclY_DQb6-E/s320/DOOMS_DAY.JPG" /></a></span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ဒီေခတ္ၾကီးထဲမွာ ျမိဳ႕ေတာ္ၾကီးေတြမွာေနထုိင္ရတာဟာ အင္မတန္မွ အႏ ၱရယ္မ်ားလွတဲ့ အေျခအေနတစ္ခုပါပဲ ။ ပြဲလမ္းသဘင္ေတြ ၊ လတ္ေတး ေကာင္းေကာင္းေတြ ၊ ဆန္းျပားေခတ္မီတဲ့ ဆံပင္ပံုစံဒီဇုိင္းေတြ ေတြ႕နုိင္တာေတာ့ဟုတ္ပါရဲ႕ ။ သဘာဝေဘးအႏၱရယ္အေၾကာင္းရိုက္ကူးသည့္ရုပ္ရွင္ေတြထဲမွာေတာ့ ဒီလိုျမိဳ႕ၾကီးေတြက အျမဲ ပစ္မွတ္ျဖစ္ေနတတ္သည္ေလ ။ရုပ္ရွင္ထဲမွာေတြ႕ရေလ့ရွိေသာ ျဂိဟ္သားေတြ ၊ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ရာသီဥတုေဘးေတြ၊ စက္ရုပ္လူသတ္ေကာင္ေတြၾကားမွာ ခုခ်ိန္ထိ အသက္ရွင္ေနနုိင္ေသးေသာ အဲဒီျမိဳ႕ၾကီးျပၾကီးမ်ားမွ လူသားမ်ားသည္ ဘယ္ေလာက္အံၾသဖြယ္ေကာင္းေနပါျပီလဲေလ ။</span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ခုလ ၁၃ ရက္ေန႕မွစရံုတင္ျပသမည့္ <b style="color: red;">ကမၻာပ်က္ကပ္၂၀၁၂ </b>ရုပ္ရွင္ကား နွင့္အမွီ ရုပ္ရွင္ေတြထဲမွာ အျမဲ ထည့္သြင္းဖ်က္ဆီးခံရေလ့ရွိေသာ ကမ ၻာ႕ေနခ်င္စရာမေကာင္းဆံုး ေနရာ ၁၀ ခုအား စာရင္းျပဳစုရလွ်င္ျဖင့္..........</span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /></div><div style="color: purple; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><b>၁။ တုိက်ိဳ </b></span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ေဘးအႏၷရာယ္။ ။ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ သတၱဝါဆန္းၾကီးမ်ား ။</span><br /></div><span style="font-size: small;">ရုိက္ကူးခဲ့ေသာရုပ္ရွင္မ်ား ။ ။Godzilla, <a href="http://movies.yahoo.com/movie/1800234665/info">Gamera</a>, <a href="http://movies.yahoo.com/movie/1800112703/info">Rodan</a>, <a href="http://movies.yahoo.com/movie/1800071243/info">Godzilla vs. Smog Monster</a>, <a href="http://movies.yahoo.com/movie/1800085556/info">King Kong vs. Godzilla</a>, <a href="http://movies.yahoo.com/movie/1800199282/info">Godzilla vs. Megalon</a>, <a href="http://movies.yahoo.com/movie/1808523599/info">Godzilla, Mothra and King Ghidorah: Giant Monsters All-Out Attack</a>, <a href="http://movies.yahoo.com/movie/1800300595/info">Destroy All Monsters</a> စသည္ျဖင့္ ..။ </span><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">တုိက်ိဳျမိဳ႕သည္ျဖင့္ ယခုလက္ရွိၾကည့္ေနရေသာရုပ္ရွင္မ်ားအရ ကမၻာေပၚတြင္ အႏၱရာယ္အရွိဆံုး ျမိဳ႕တစ္ခုပါေပ ။ ျမိဳ႕နွင့္ မနီးမေဝးတြင္ ေနထုိင္သူမ်ားအဖုိ႕ေတာ့ မၾကာခဏဆုိသလို ေၾကာက္မက္ဖြယ္သတၱဆန္းၾကီးမ်ား၏ ရန္ျပဳတုိက္ခုိက္ျခင္းခံရမည္ကို ေမွ်ာ္လင့္ထားရံုသာရွိေလသည္ ။ ဒီေလာက္နည္းပညာေခတ္မီတုိးတက္ေနေသာ ျမိဳ႕ေတာ္ၾကီးတြင္ေနထုိင္ေနလို႕မ်ားျဖင့္ သင့္အတြက္ ဒီလိုသတၱဝါဆန္းေတြကို တံု႕ျပန္တုိက္ခုိက္နုိင္ေသာ လက္နက္ဆန္းမ်ား တီထြင္ေပၚေပါက္လာလိမ့္မည္လုိ႕ ေတြးဆလုိ႕ပင္မၾကည့္သင့္ေပ ။</span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /></div><div style="color: purple; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><b>၂။ ေလာ့စ္အိန္ဂ်ယ္လိစ္ </b></span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ေဘးအႏ ၱရာယ္မ်ား ။ ။ေျမ၊ ေရ ၊ေလ ၊မီး ။</span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ရိုက္ကူးခဲ့ေသာရုပ္ရွင္မ်ား။ ။ Volcano, <a href="http://movies.yahoo.com/movie/1808746240/info">Dragon Wars</a>, <a href="http://movies.yahoo.com/movie/1808417410/info">The Day After Tomorrow</a>, <a href="http://movies.yahoo.com/movie/1800080780/info">Independence Day</a>, <a href="http://movies.yahoo.com/movie/1800060578/info">Earthquake</a> (1974), <a href="http://movies.yahoo.com/movie/1800102790/info">The Omega Man</a>, <a href="http://movies.yahoo.com/movie/1800161524/info">Terminator 2: Judgment Day</a>, <a href="http://movies.yahoo.com/movie/1800095814/info">Miracle Mile</a>, <a href="http://movies.yahoo.com/movie/1800095814/info">Escape from L.A.</a>, <a href="http://movies.yahoo.com/movie/1800133612/info">War of the Worlds</a> (1953), <a href="http://movies.yahoo.com/movie/1800237785/info">Attack of the Killer Tomatoes!</a></span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"> ေလထုညစ္ညမ္းမႈ ၊ လူေနထူထပ္မႈနွင့္ အထူးတလည္ ၾကီးျမင့္လွေသာ ေျမေစ်းမ်ားကိုထည့္မစဥ္းစားလွ်င္ေတာင္မွ ေလာ့စ္အိန္ဂ်ယ္လိစ္သည္ ေဟာလိဝုဒ္ရုပ္ရွင္ေလာကသားမ်ားအရူးထသေလာက္ ေဘးအႏၱရာယ္မ်ား၏ မူလဇစ္ျမစ္ျဖစ္ေနတတ္ေသးသည္ ။ ေျမငလ်င္ေဘး ၊ ေလဆင္နွာေမာင္းဒဏ္ ၊ မီးေတာင္ေပါက္ကြဲမလား ...ေလာ့စ္အိန္ဂ်ယ္လိစ္ကေတာ့ပါျပီးသားပင္ ။ ယုတ္စြအဆံုး ျဂိဟ္သားေတြ ၊ ေသြးစုတ္ဖုတ္ေကာင္ေတြ ၊ ေၾကာက္စရာ႕လူသတ္ေကာင္ေတြဆိုရင္ေကာ....ေလာင္းေၾကးထပ္ ေနစရာပင္မလို ေလာ့စ္အိန္ဂ်ယ္လိစ္ကေတာ့ဒုိင္ခံလက္ခံေနပါလိမ့္မည္။တစ္ဖက္ကၾကည့္ျပန္ေတာ့လဲ ေဖေဖာ္ဝါရီလိုလမ်ိဳးမွာပင္ အက်ၤ ီလက္တုိနွင့္ေနနုိင္ေလာက္ေအာင္ ရာသီဥတုက ေကာင္းေနျပန္ေသးသည္ေလ ။</span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /></div><div style="color: purple; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><b>၃။နယူးေယာက္စီတီ </b></span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ေဘးအႏၱရယ္မ်ား။ ။ရာသီဥတုေဘးမ်ား ၊ ျဂိဟ္သားမ်ား ၊ သတၱဝါဆန္းမ်ား ၊ ၾသဇာၾကီးမားသည့္ အဖြဲ႕အစည္းမ်ား ။</span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ရိက္ကူးခဲ့ေသာရုပ္ရွင္မ်ား။ ။Independence Day, <a href="http://movies.yahoo.com/movie/1809768369/info">I Am Legend</a>, <a href="http://movies.yahoo.com/movie/1808417410/info">The Day After Tomorrow</a>, <a href="http://movies.yahoo.com/movie/1800021188/info">Deep Impact</a>, <a href="http://movies.yahoo.com/movie/1800070006/info">Ghostbusters</a>, <a href="http://movies.yahoo.com/movie/1809873032/info">Cloverfield</a></span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">နယူးေယာက္မွာ ဒီလိုပဲ အျဖစ္အပ်က္ေတြ ေနရာအနွံ႕ျဖစ္ပ်က္ေနပါလွ်က္ ရုပ္ရွင္ေတြထဲမွာ အျမဲ ပ်က္စီးတုိက္ခိုက္ခံရသည္က မန္ဟတ္တန္သာျဖစ္ေနေလ့ရွိသည္ ။ အႏၱရာယ္လႈိင္းလံုးေတြသည္ ကြင္းျပည္နယ္ကိုေတာ့ဘယ္ေတာ့မွထိခုိက္ေစမည္မဟုတ္ ။နွစ္ငါးဆယ္ေလာက္ရုပ္ရွင္ေတြထဲထည့္ရိုက္လာခဲ့ေသာ ျဂိဟ္သားမ်ားသည္လည္း စတာတန္အုိင္လန္နွင့္ ဘရြန္႕စ္တုိ႕ကိုဘယ္ေတာ့မွ မတုိက္ခုိက္ပါေလ ။ ဒါေၾကာင့္မုိ႕ နယူးေယာက္မွာလည္းေနသည္ ၊ကပ္ေဘးသင့္သည္႕ရုပ္ရွင္တစ္ခုခုထဲမွာလည္းပါဝင္ေနမိျပီဆုိလွ်င္ေတာ့ ျမိဳ႕ျပင္သို႕သာျမန္ျမန္ေရႊ႕ပါေလဟု အၾကံေပးခ်င္ပါသည္ ။</span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /></div><div style="color: purple; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><b>၄။ဝါရွင္တန္ ဒီစီ </b></span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ေဘးအႏၱရာယ္မ်ား။ ။ေရေဘးနွင့္ ျဂိဟ္သားမ်ား( ယခုအခါျဂိဟ္သားမ်ားကလည္းပို၍သာမ်ားလာေနပါသည္ ။)</span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ရိုက္ကူးခဲ့ေသာရုပ္ရွင္မ်ား။ ။Independence Day, <a href="http://movies.yahoo.com/movie/1808417410/info">The Day After Tomorrow</a>, <a href="http://movies.yahoo.com/movie/1800021188/info">Deep Impact</a>, <a href="http://movies.yahoo.com/movie/1800023302/info">Mars Attacks!</a>, <a href="http://movies.yahoo.com/movie/1800054358/info">The Day The Earth Stood Still</a>, <a href="http://movies.yahoo.com/movie/1800060548/info">Earth vs. The Flying Saucers</a></span><br /></div><span style="font-size: small;"><br /></span><br /></div><div style="font-family: Zawgyi-One;"><span style="font-size: small;">ကိုလံဘီယာဒိစၾတိတ္သည္ျဖင့္ ကမၻာကိုက်ဴးေက်ာ္လာသူျဂိဟ္သားမ်ား အဓိကဦးတည္ရာ ေဒသျဖစ္ေလသည္ ။ ဝါရွင္တန္ေမာလ္ကေတာ့ အံမခန္းနည္းပညာမ်ားျဖင့္ အေဆာက္အအံုေတြ ျပိဳလဲပ်က္စီးက်ေလ့ရွိရာေဒသၾကီးျဖစ္ေနေတာ့သည္ေလ ။</span><br /></div><div style="font-family: Zawgyi-One;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /></div><div style="font-family: Zawgyi-One;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /></div><div style="color: purple; font-family: Zawgyi-One;"><span style="font-size: small;"><b>၅။ပါရီ </b></span><br /></div><div style="font-family: Zawgyi-One;"><span style="font-size: small;"> ေဘးအႏၱရာယ္။ ။အာကာသမွက်လာေသာ အရာဝတၳဳမ်ား ။</span><br /></div><div style="font-family: Zawgyi-One;"><span style="font-size: small;"> ရိုက္ကူးခဲ့ေသာရုပ္ရွင္မ်ား။ ။</span><br /></div><span style="font-size: small;"><a href="http://movies.yahoo.com/movie/1800280452/info">Armageddon</a>, <a href="http://movies.yahoo.com/movie/1809943432/info">Transformers: Revenge of the Fallen</a>, GI Joe;the rise of the cobra</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">၁၉၅၀ နွင့္ ၁၉၆၀ ခုနွစ္မ်ားအတြင္း Baron Georges-Eugene Hausmann တစ္ေယာက္ေျပာင္းလည္းေပးခဲ့ေသာ အထိမ္းအမွတ္ရုပ္တုမ်ား၊ လွပေသာလမ္းမ်ားနွင့္ယဥ္ေက်းမႈျမိဳ႕ေတာ္ ပါရီျမိဳ႕သည္ ၁၉၀၀ နွင့္ ၂၀၀၀ ျပည့္နွစ္လြန္ကာလမ်ားတြင္ေတာ့ Michael Bay ၏ ထပ္ေလာင္းေကာင္းမႈျဖင့္ စက္ရုပ္လူသတ္ေကာင္မ်ား၊ ဥကၠာခဲမ်ား၏ေပါက္ကြဲအလင္းမ်ားျဖင့္ ပိုမုိဆန္းျပားေသာ ျမိဳ႕ျပပံုစံသစ္တစ္ခုျဖစ္လာေလသည္ ။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><div style="color: purple;"><span style="font-size: small;"><b>၆။ ဆန္ဖရန္စစ္စကို</b></span><br /></div><span style="font-size: small;">ေဘးအႏၱရာယ္မ်ား။ ။ေရေအာက္သတၱဝါဆန္းမ်ား ၊ မ်ိဳးဗီဇခ်ိဳ႕ယြင္းေနေသာသတၱဝါမ်ား၊ ေပါက္ကြဲမႈမ်ား ။</span><br /><span style="font-size: small;">ရိုက္ကူးခဲ့ေသာရုပ္ရွင္မ်ား။ ။It Came From Beneath the Sea, <a href="http://movies.yahoo.com/movie/1807859491/info">The Core</a>, <a href="http://movies.yahoo.com/movie/1808490830/info">X-Men: The Last Stand</a>, Monsters vs. Aliens</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"> Goldern Gate တံတားၾကီးသည္ျဖင့္ ကမၻာ့အံခ်ီးဖြယ္ ဗိသုကာလက္ရာတစ္ခုျဖစ္သည္နွင့္အညီ ေပါက္ကြဲပ်က္စီးမႈမ်ား ၊ ေရေအာက္မွလက္တံရွည္သတၱဝါၾကီးမ်ားဖ်က္ဆီးရာ ဘူမိနက္သန္ ေနရာတစ္ခုျဖစ္ေနသည္မွာသိပ္အံ႕ၾသစရာေတာ့မဟုတ္ပါေပ ။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><div style="color: purple;"><span style="font-size: small;"><b>၇။ လန္ဒန္ </b></span><br /></div><span style="font-size: small;">ေဘးအႏၱရာယ္မ်ား။ ။နဂါးမ်ား၊ ေသြးစုတ္ဖုတ္ေကာင္မ်ား ၊ န်ဴကလီးယားေဘး။</span><br /><span style="font-size: small;">ရိုက္ကူးခဲ့ေသာရုပ္ရွင္မ်ား။ ။<a href="http://movies.yahoo.com/movie/1807776024/info">Reign of Fire</a>, <a href="http://movies.yahoo.com/movie/1808402795/info">28 Days Later</a>, The Day the Earth Caught Fire</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">လန္ဒန္တြင္ေတာ့ ၾကီးမားလွပေသာသမုိင္းဝင္ပန္းျခံၾကီးမ်ား၊ စားေသာက္ဆုိင္ၾကီးမ်ား ၊ အေဆာက္အအံုၾကီးမ်ား အမ်ားအျပားက်န္ေနေသးသည္ ။ မေကာင္းတာတစ္ခ်က္သာရွိသည္ ။ St George တစ္ေယာက္ သူ၏လက္စမသတ္ခဲ့ေသာ နဂါးသုတ္သင္ေရးအားတစ္ခ်ိန္တြင္ျပန္လုပ္လာနိုင္တာျဖစ္ေလသည္ ။ဒီေတာ့ အၾကံေကာင္းေပးရလွ်င္ အေဆာက္အအံုမ်ားကို မီးေဘးဒဏ္ခံနုိင္ေအာင္ေဆာက္လုပ္ထားရန္နွင့္ သံခ်ပ္ကာဝတ္စံုမ်ားအသင့္ျပင္ဆင္ထားရန္ျဖစ္ေလသည္။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><div style="color: purple;"><span style="font-size: small;"><b>၈။ လာ့စ္ဗီးဂပ္စ္</b></span><br /></div><span style="font-size: small;">ေဘးအႏၱရာယ္။ ။ ေသြးစုတ္ဖုတ္ေကာင္မ်ား ။</span><br /><span style="font-size: small;">ရိုက္ကူးခဲ့ေသာရုပ္ရွင္။ ။Resident Evil: Extinction</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">၁၉၅၀ ခုနွစ္မ်ားတြင္ လူဆုိးဂိုဏ္းေခါင္းေဆာင္ Bugsy Siegel သည္ သဲကႏၱာရအတြင္းတြင္ ျမိဳ႕တစ္ခုတည္ေထာင္ခဲ့သည္မွစ၍ လာ့စ္ဗီးဂပ္စ္ဟုေခၚေသာ နီယြန္မီးေရာင္စံုတို႕ အျမဲထြန္းလင္းေနသည့္ ျမိဳ႕ေတာ္ၾကီးေပၚေပါက္လာခဲ့ေလသည္ ။ အလုပ္အကိုင္မ်ား ၊ ေရ မီးအစံုအလင္ စည္းစိမ္မ်ား ၊ အံ႕မခန္းဆန္းက်ယ္မႈမ်ားအတိျပီးေသာျမိဳ႕ၾကီးသည္ တကယ္ေတာ့ေသြးဆာေနသည့္ ဖုတ္ေကာင္မ်ား ဝင္ေရာက္ရန္ အျမဲေခ်ာင္းေျမာင္းခံေနရသည့္ ဖုန္တေသာေသာ သဲတရွပ္ရွပ္ နွင့္ ျမိဳ႕ေတာ္တစ္ခုသာျဖစ္ေလသည္။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><div style="color: purple;"><span style="font-size: small;"><b>၉။ရိုးမ္ </b></span><br /></div><span style="font-size: small;">ေဘးအႏၱရာယ္မ်ား။ ။ေၾကာက္မက္ဖြယ္လွ်ပ္စစ္မုန္တုိင္းမ်ား ၊ ေအဒီသံုးရာစုနွင့္ ငါးရာစုအတြင္းက က်ဴးေက်ာ္လာသူ visigoth မ်ား ။</span><br /><span style="font-size: small;">ရိုက္ကူးခဲ့ေသာရုပ္ရွင္။ ။The Core။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">တစ္ကယ္ေတာ့ လွပေသာရိုးမ္သည္ ဘာေဘရီယန္မ်ား၏က်ဴးေက်ာ္မႈ၊ ပလိတ္ေရာဂါ နွင့္ ကမၻာ့စစ္ဒဏ္ေတြကို အလူးအလဲခံခဲ့ရျပီးျဖစ္ပါသည္ ။ သုိ႕ေသာ္လည္း ရုပ္ရွင္ကားမွ လွ်ပ္စစ္မုန္တုိင္းသည္ ခန္းနားလွေသာ ထာဝရျမိဳ႕ေတာ္ၾကီးအား အုတ္ပံုဘဝေရာက္ေအာင္ ထပ္မံနွိပ္စက္လုိက္ျပန္ေလျပီ ။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"><b style="color: purple;">၁၀။ ဘာတီလ္မုိး </b></span><br /><span style="font-size: small;">ေဘးအႏၱရာယ္မ်ား။ ။ ႏ်ဴကလီးယားေဘး၊ စက္ရုပ္ လူသတ္ကားမ်ား။</span><br /><span style="font-size: small;">ရိုက္ကူးခဲ့ေသာရုပ္ရွင္။ ။The Sum Of All Fears ။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">ေပါက္ကြဲပ်က္စီးေနေသာအေဆာက္အအံုမ်ား ၊ မီးေလာင္ေနေသာကားမ်ား၊ ဦးတည္ရာမဲ့ ေၾကာက္ရြံ႕တုန္လႈပ္စြာ လမ္းမမ်ားေပၚတြင္ေျပးလႊားေနေသာ ျမိဳ႕သားမ်ား .....ေနာက္.......ႏ်ဴကလီးယားေပါက္ကြဲမႈမ်ား..............။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">ေနာက္ထပ္ ရုပ္ရွင္ကားမ်ားတြင္ ရိုက္ကူးေလ့မရွိေသာ သင့္ စိတ္ၾကိဳက္ေနရာမ်ားရွိေသးက အၾကံဥာဏ္မ်ားေပးနုိင္ပါသည္။ </span><br /><blockquote><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">( ဝန္ခံခ်က္ ။ ။<b> <span style="color: #cc0000;">Yahoo</span></b></span><span style="color: #cc0000; font-size: small;"> </span><span style="font-size: small;">ဝက္ဘ္ဆိုဒ္မွ</span><span style="color: #351c75; font-size: small;"> </span><span style="font-size: small;"><b style="color: #351c75;">The Worst Places To Live <span style="color: black;">အားဘာသာျပန္ဆိုပါသည္ </span>။</b><a href="http://movies.yahoo.com/photos/collections/gallery/2191/the-worst-places-to-live#photo0"> မူရင္းေဆာင္းပါးအား</a></span><span style="font-size: small;"><a href="http://movies.yahoo.com/photos/collections/gallery/2191/the-worst-places-to-live#photo0">ဒီမွာ</a> ဖတ္ရႈနိုင္ပါသည္ ။) ။</span><br /></blockquote><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1633047871463894436-8807606399075826149?l=www.chitchinchayyer.co.cc' alt='' /></div>ခ်စ္ျခင္း ေျခရာhttp://www.blogger.com/profile/15022664969106063584noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1633047871463894436.post-12201795682749173972009-10-26T19:26:00.003+03:002009-11-14T19:48:14.452+03:00Happy Birthday ပါ အစ္မဝါ<div style="font-family: Zawgyi-One;"><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ခင္မင္ရတဲ့ Blogger အစ္မဝါက သူ႕ေမြးေန႕မတုိင္ခင္ တစ္ပတ္ေလာက္အလုိကတည္းက ေမြးေန႕လက္ေဆာင္ေတာင္းတဲ့ အေနနဲ႕ ပို႕စ္တစ္ပုဒ္ တက္ဂ္ခဲ့ေပမယ့္ ဘယ္ေန႕က အစ္မေမြးေန႕မွန္းေသခ်ာမသိခဲ့ပါဘူး ။ ေမြးေန႕နားနီးရင္ေတာ့ အစ္မတစ္ေယာက္ လႈပ္ရွားလာမွာပဲလို႕ ေတြးရင္း ေစာင့္ေနခဲ့မိပါတယ္ ။ ဒီေန႕ေက်ာင္းက ျပန္ေရာက္ေတာ့မွ အစ္မဝါဘေလာ့ဂ္မွာ ေမြးေန႕ပို႕စ္ေလးတင္ထားတာ ေတြ႕ျပီး ေမြးေန႕လက္ေဆာင္တဂ္ပို႕စ္ေရးဖုိ႕ေနာက္က်ေနျပီးမွန္း အားနာစြာသိလိုက္ရပါတယ္ ။</span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">အစ္မဝါ တက္ဂ္ထားခဲ့တာက</span><span style="background-color: #3d85c6; font-size: small;"> </span><span style="font-size: small;"><i style="background-color: #3d85c6;"><b>ဆုိညည္းမိေသာ သီခ်င္းမ်ား</b></i>ပါတဲ့ ။ တစ္ကယ္ေတာ့ ကိုယ့္ေမာင္အေၾကာင္းကိုယ္သိတဲ့ အစ္မတစ္ေယာက္ ဒီက ဆုိခ်င္ရက္လက္တို႕ကို လက္နဲ႕တင္မက အခြ်န္နဲ႕ပါမလုိက္တာေလ :P ။</span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီတစ္ေလာအတြင္း ဆိုမိတဲ့သီခ်င္းေလးေတြထဲက နားေထာင္ရအဆင္ေျပမယ္ထင္တဲ့ သီခ်င္ေလး ေတြကို အစ္မဝါအတြက္ ေမြးေန႕လက္ေဆာင္တင္ေပးလုိက္ပါတယ္ ။ အစ္မဝါရဲ႕ေမြးေန႕ပြဲလာတဲ့ ဧည့္သည္ေတြကို ဧည့္ခံတဲ့ သီခ်င္းေလးမ်ားလို႕ပဲ သတ္မွတ္ေပးပါ ။ သီခ်င္းေလးေတြက <a href="http://singforyou.net/index.php">singforyou.net </a> မွာကြ်န္ေတာ္ဆုိထားခဲ့တဲ့ သီခ်င္းေလးေတြပါ ။</span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">တစ္ပုဒ္က ဂေရဟမ္ရဲ႕<b style="background-color: red;">အခ်စ္စြမ္းအား</b>သီခ်င္းေလးပါ ။ ဆရာဥာဏ္နဲ႕ အစ္မဝါတုိ႕မိသားစု အခ်စ္စြမ္းအားမ်ားအျပည့္ျဖင့္ ဘဝခရီးကို ေလွ်ာက္လွမ္းရင္း ေမြးေန႕ေပါင္းမ်ားစြာေက်ာ္ျဖတ္နုိင္ပါေစလို႕ ဆုေတာင္းေပးပါတယ္ ။ </span><br /></div><span style="font-size: small;"><br /></span><br /></div><div style="font-family: Zawgyi-One;"><script language="javascript">var VideoID = "1249314902668_recording"; var Width = 425; var Height = 344;</script><script language="javascript" src="http://singforyou.net/flvplayer/einterface.php"></script><br /></div><div style="font-family: Zawgyi-One;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /></div><div style="font-family: Zawgyi-One;"><span style="font-size: small;">ေနာက္တစ္ပုဒ္ကေတာ့ <b>Classic</b> သီ္ခ်င္းေလးေတြၾကိဳက္တတ္တဲ့ အစ္မဝါအတြက္ ကြ်န္ေတာ္မဆုိတတ္ဆုိတတ္နဲ႕ ဆုိထားတဲ့<b> <span style="background-color: red;">ပန္းပုသူဇာ</span></b>ဆုိတဲ့ သီခ်င္းေလး ျဖစ္ပါတယ္ ။ </span><br /></div><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><script language="javascript">var VideoID = "1256298110777_recording"; var Width = 425; var Height = 344;</script><script language="javascript" src="http://singforyou.net/flvplayer/einterface.php"></script><br /><div style="font-family: Zawgyi-One;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /></div><div style="font-family: Zawgyi-One;"><span style="font-size: small;">ဒီသီခ်င္းေလးေတြကို နားေထာင္ရင္း အစ္မဝါရဲ႕ေမြးေန႕ကိုလာသူ မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္း ဘေလာ့ဂ္ဂါညီအစ္ကိုေမာင္နွမမ်ားအားလံုး ေမြးေန႕ရွင္အစ္မဝါတိုမိသားစုနဲ႕ အတူ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့ နုိင္ၾကပါေစ ။</span><br /></div><div style="font-family: Zawgyi-One;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /></div><blockquote style="background-color: #38761d;"><div style="font-family: Zawgyi-One;"><span style="font-size: small;">၃၈ နွစ္ေျမာက္ေမြးေန႕မွသည္ ၃၈ ျဖာမဂၤလာအျဖာျဖာျပည့္စံုေသာ ဘဝခရီးအား ေလွ်ာက္လွမ္းနုိင္ပါေစ ။ </span><br /></div></blockquote><div style="font-family: Zawgyi-One;"><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1633047871463894436-1220179568274917397?l=www.chitchinchayyer.co.cc' alt='' /></div>ခ်စ္ျခင္း ေျခရာhttp://www.blogger.com/profile/15022664969106063584noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1633047871463894436.post-49778537612554224802009-09-13T13:33:00.012+04:002009-11-14T19:48:58.236+03:00အခ်စ္သက္သက္ (Tag post)<div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small; font-weight: bold;"></span><br /></div><blockquote style="color: #993399;"><span style="font-size: small; font-weight: bold;">ကြ်န္ေတာ္ သည္ မမအား အမွန္တကယ္ ခ်စ္ျမတ္နုိးခဲ့ပါ၏ ။ ယံုၾကည္ခဲ့ပါ၏ ။ ဤမွန္ေသာ သစၥာစကားေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္သည္ မမ အား ဘယ္ေသာအခါမွ် မပိုင္ဆုိင္ရပါေစသတည္း.......။</span><br /></blockquote><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">အခ်စ္ဆိုေသာ အရာသည္ ေလာကၾကီး၏ အထူးဆန္းဆံုးအရာေတြထဲမွာ ပါဝင္ေလသည္ ။အဲဒီအထဲကမွ ေယာက်ၤားတစ္ေယာက္ ( အနည္းဆံုး သူလို အတၱၾကီးေသာ ေယာက်ၤားတစ္ေယာက္ ) ၏ အခ်စ္က ပိုလို႕ အတၱမ်ားနွင့္ကာဆီးလ်ိဳ႕ဝွက္ေနခဲ့မည္ထင္သည္ ။ ဒါေပမယ့္ သူအတၱၾကီးစြာဖံုးကြယ္ခဲ့မိသည္က ဂုဏ္သိကၡာအတြက္ အခ်စ္တစ္ခုျဖစ္ခဲ့ျပီး ၊ မမ သူ႕အေပၚဖံုးကြယ္ခဲ့သည္က အမွန္တရားဆုိေသာ သစၥာျဖစ္ခဲ့လွ်င္ သူ႕အတၱအတြက္ သူလိပ္ျပာသန္႕နုိင္ခဲ့ပါသည္ ။</span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">သူ မမ ကို ပထမဆံုးစေတြ႕ခဲ့တာက ဂ်ာနယ္တစ္ခုထဲမွာ ျဖစ္ေလသည္ ။ စာသင္ခန္းထဲမွာ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ယူလာျပေသာ သူ႕အလွပံုကိုၾကည့္ရင္း တစ္ခါမွမခံစားဖူးခဲ့ေသာ ခံစားခ်က္တစ္ခု စခံစားခဲ့ရသည္ ။</span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="color: #cc0000; font-size: small; font-style: italic;">"ျဖိဳး ေဟ့ေရာင္ ဒီမွာ ၾကည့္စမ္း ။ ေမာ္ဒယ္လ္ အသစ္ေလးကြ မုိက္တယ္ေနာ္ မ်က္နွာက အေနာက္တုိင္းဆန္တယ္"</span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">ဆိတ္ဆိတ္ေနျခင္းျဖင့္ သူ႕ကိုေထာက္ခံလုိက္ပါသည္ ။စိတ္ထဲမွာေတာ့ လႈိုင္းထန္လႈပ္ရွားေနကာ</span><span style="color: #cc0000; font-size: small; font-style: italic;">" သူက တုိ႕ထက္အသက္္ၾကီးတယ္ကြ ေမာ္ဒယ္လ္ေလးလို႕မေျပာနဲ႕ အဲဒါ မမ... ဟုတ္တယ္ မမ.."</span><span style="font-size: small;">။ အဲဒီကတည္းက သူ႕ကို မမ လို႕စိတ္ထဲမွာ တိတ္တိတ္ေလးစေခၚျဖစ္ခဲ့ေလသည္ ။ သူနွင့္ မမ သိေနေၾကာင္းကိုေတာ့ သူမေျပာျပပဲ ျမံဳထားလုိက္သည္ ။ သူတုိ႕မိသားစုမ်ား ေဆြမ်ိဳးရင္းခ်ာလုိ ရင္းနွီးေနၾကသည္ကို သူငယ္ခ်င္းမ်ား သိလွ်င္ သူ႕ကို မစေနာက္ၾကဟု သူအာမ မခံနုိင္ပါ ။ ဒါမဲ့ မမ နဲ႕သူနဲ႕က မုိင္ေပါင္း ေျခာက္ရာေက်ာ္ေဝးေသာ ျမိဳ႕နွစ္ျမိဳ႕မွာ ရွိေနၾကလွ်က္ တစ္ေယာက္နွင့္တစ္ေယာက္ တစ္ခါမွ မျမင္ဖူးခဲ့တာ သူ တကၠသိုလ္ဝင္တန္းေအာင္ျမင္ျပီး မမ တုိ႕ျမိဳ႕ကို ေက်ာင္းတက္ဖုိ႕ေရာက္မသြားမီထိျဖစ္ေလသည္ ။</span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">မမ နဲ႕သူ ပထမဆံုး ေတြ႕ဖူးၾကေတာ့ မမ က အျပင္မွာ ပိုမုိ ေခ်ာေမာလွပေနခဲ့သည္ေလ ။ မႈန္နုညက္ေနေသာ မမ မ်က္နွာေလးကို ၾကည့္မဝနုိင္ေအာင္ရွိလွ်က္က မမ ကို သာမန္မိန္းမတစ္ေယာက္ထက္မပိုေသာအၾကည့္မ်ိဳး ၊ ဘာခံစားမႈမွမပါေသာအၾကည့္မ်ိဳး ျဖင့္ၾကည့္ရင္း သူ႕ခံစားခ်က္ကို ထိန္းခ်ဳပ္ဖုိ႕ၾကိဳးစားခဲ့သည္ ။ တစ္ဦးတည္းေသာသမီး မမ၏ တုိ႕ေမာင္နွမနွစ္ေယာက္ဆုိေသာ စကားခ်ိဳခ်ိဳေအာက္မွာ သူ႕မရိုးသားမႈေတြကို အျပီးတုိင္ျမဴတ္နွံလိုက္ဖုိ႕ သူဆံုးျဖတ္ခဲ့မိပါသည္ ။</span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">ဒါေပမယ့္ နွလံုးသားဆုိတာ ဦးေနွာက္က အသိစိတ္နဲ႕ေစခုိင္းတုိင္း လုိက္နာနုိင္တဲ့ ဝါယာၾကိဳးမ်ား ဆားကစ္မ်ားျဖင့္ ဖန္တီးထားေသာအရာတစ္ခုမဟုတ္ခဲ့တာ သူတစ္ျဖည္းျဖည္း လက္ခံလာခဲ့ရသည္ ။ ေမာင္နွမလုိပဲ ျဖဴျဖဴစင္စင္ ခ်စ္ၾကမယ္လို႕ စိတ္ေတြကိုဆံုးမထားသည့္တုိင္ မမ ကိုပဲ သူသတိရေနခဲ့သည္ ။ သူ႕စာက်က္ခ်ိန္မ်ားကိုအထိ မမ က လႊမ္းမုိးလာေသာအခါသူ သတိလက္လြတ္က်ရႈံးသြားျပီိလို႕ ဝန္မခံခ်င္ပဲဝန္ခံခဲ့ရေလသည္ ။ </span><span style="color: #cc0000; font-size: small; font-style: italic;">မမ ကိုကြ်န္ေတာ္ခ်စ္တယ္ ..........။</span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">ျမိဳ႕ၾကီးတစ္ျမိဳ႕၏အမိုးအကာေအာက္မွာ မမနဲ႕သူ အျပန္အလွန္စာေတြေရးျဖစ္ခဲ့သည္ ။ဝါယာၾကိဳးမွတဆင့္ စကားေတြ ေျပာျဖစ္ခဲ့သည္ ။ဘာမရိုးသားမႈမွမပါေသာ ျဖဴစင္ေသာ သံေယာဇဥ္စကားမ်ားသာ လႊမ္းမုိးေနလွ်က္ သူ ၾကည္နူးသာယာမိခဲ့သည္ ။ ဒီမွာ သူ႕ကိုယ္သူ ေသခ်ာသြားခဲ့သည္က မမ ကိုသူ ခ်စ္ေနရရံုေလးနဲ႕ ေက်နပ္နုိင္ခဲ့သည္ဆိုတာ ျဖစ္ေလသည္ ။ တစ္ခါတစ္ရံ ေယာက်ၤားတစ္ေယာက္ရဲ႕ အခ်စ္ဟာ ခ်စ္ေနရရံုဆုိတာေလးထက္ မပုိပဲ ေက်နပ္ျပည့္စံုေနနုိင္တယ္ဆုိတာ သူယံုၾကည္သြားခဲ့ရသည္ေလ ။ လိမ္ညာမႈေတြဆုိတာ အခ်စ္ၾကားမွာ ေရာက္မလာခင္အခ်ိန္ထိေပါ့ေလ ။</span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">မမ ရဲ႕သတင္းမ်ားကို စတင္သယ္ေဆာင္လာသူမွာ ရင္းနွီးေသာကြ်န္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းမ်ားျဖစ္ေလသည္ ။ သာမန္မိန္းမတစ္ေယာက္မဟုတ္ပဲ ထင္ရွားသူအနုပညာရွင္တစ္ေယာက္မုိ႕ မမ သတင္းမ်ားက ပိုလို႕ စံုစမ္းလြယ္ကူေစခဲ့သည္ေလ ။</span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="color: #cc0000; font-size: small; font-style: italic;">"ျဖိဳး ...မင္း မမ လူတစ္ေယာက္နဲ႕တြဲေနတယ္ .."</span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="color: #cc0000; font-size: small; font-style: italic;">"ရုပ္ရွင္ရိုက္တာ ျဖစ္မွာေပါ့ ....."</span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">ကြ်န္ေတာ္က ရင္ထဲမွာပူေလာင္ေနလွ်က္ ေျပာင္ေခ်ာ္ေခ်ာ္ေျပာမိေတာ့ သူငယ္ခ်င္းက ဂရုဏာေဒါေသာစိတ္တုိေလသည္ ။</span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="color: #cc0000; font-size: small; font-style: italic;">"မင္းမသိတာလဲမဟုတ္ဘူးျဖိဳးရာ ..။ မင္း မမ ေျခလွမ္းေတြပ်က္ေနတယ္ ။ မင္းတုိ႕က ေမာင္နွမ မဟုတ္လား ။ မင္းသိသင့္တယ္ထင္လို႕ ငါေျပာတာ ။ တြဲေနတဲ့ေကာင္ကလဲတစ္ျခားကမဟုတ္ဘူး ။ ငါတုိ႕ ေက်ာင္းကပဲ ...ဘာပဲေျပာေျပာကြာ မင္းမ်က္နွာပူစရာၾကီးျဖစ္ေနမွာစိုးလို႕ေျပာတာ .."</span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">မ်က္နွာတြင္မက ရင္ထဲမွာပါ ေလာက္ျမိဳက္လွ်က္ သူမမ ဆီအေျပးအလႊား ေမးမိသည္။</span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="color: #cc0000; font-size: small; font-style: italic;">"မမ ...နင္ လူတစ္ေယာက္နဲ႕တြဲေနတယ္ဆုိ...."</span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="color: #cc0000; font-size: small; font-style: italic;">"မဟုတ္ပါဘူး ေမာင္ေလးရ ...တြဲသြားတြဲလာတယ္ဆုိတာေတာ့မွန္တယ္ ။ မမတုိ႕က ရုိးရိုးသားသားပါ ။ သူ႕ဘက္ကေတာ့မရိုးသားဘူးဟုတ္တယ္ သူမမကို propose လုပ္ထားတယ္</span><span style="font-size: small;">.."</span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">မမ ၏ ေျဖရွင္းစကားကို သူမ်က္စိမွိတ္ယံုလုိက္ခဲ့သည္ ။ မမကို သူယံုသည္ ။နားမဆံံ႕ေအာင္ၾကားေနရေသာ သတင္းစကားမ်ားကို မမ၏ မဟုတ္ပါဘူးဆုိေသာ စကားတစ္ခြန္းနွင့္ သူရင္ဆုိင္နုိင္ခဲ့သည္ေလ ။ သာမန္မိန္းမတစ္ေယာက္ ရည္းစားမ်ားျခင္းကို ဘယ္သူမွစိတ္ဝင္စားမွာမဟုတ္ေပမယ့္ မမအေၾကာင္းမ်ားကေတာ့ လူအမ်ားအၾကား ျမိန္ရည္ရွက္ရည္ေျပာစရာ သတင္းတစ္ပုဒ္ျဖစ္ေနခဲ့သည္ေလ ။</span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">ဒါေပမယ့္ အရင္က မမနဲ႕ အတူအျပင္သြားလွ်င္ ဟယ္ ဘယ္သူမဟုတ္လား အျပင္မွာပိုေခ်ာတယ္ေနာ္ ဟုဆိုကာ တရင္းတနွီးလာနႈတ္ဆက္သူမ်ားအတြက္ မမနွင့္ထပ္တူ ဂုဏ္ယူတတ္ခဲ့ေသာ သူတစ္ေယာက္ ေနာက္ပိုင္းမွာ မမနွင့္သူရဲ႕ရင္းနွီးမႈေတြကို လူေတြမသိေအာင္ဖံုးကြယ္တတ္လာတာေတာ့ ဘာမွမတတ္နုိင္ေပ ။ ေက်ာင္းထဲမွာ သူ႕ကိုျမင္လွ်င္ သနားသလို၊ဂရုဏာ သက္သလို ၊ ေလွာင္ေျပာင္ ခ်င္သလို မ်က္နွာေပးေတြနဲ႕လူေတြကို သူ မသိေယာင္ေဆာင္ကာ ေနနုိင္ခဲ့သည္မွာ မမ ဖံုးကြယ္ထားေသာအမွန္တရားေတြကို သူကိုယ္တုိင္ မရွာေတြ႕နုိင္ခင္အထိျဖစ္ေလသည္ ။</span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">ေနာက္ဆံုးေတာ့ အားလံုးစကားေတြကို သူမ်က္စိမွိတ္ျငင္းရေလာက္ေအာင္ မမ အေပၚယံုၾကည္ခဲ့လွ်က္ ပတ္ဝန္းက်င္၏စကားမ်ားမွာ အမွန္တရားေတြ ပါသင့္သေလာက္ပါေနခဲ့တာ သူသိခဲ့ရေတာ့သည္ ။ အမွန္ကေတာ့ သူက မသိခဲ့တာမဟုတ္ဘူးေလ ။ မဟုတ္ပါဘူးဆိုေသာစကားတစ္ခြန္းနဲ႕ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ လိမ္ညာထားခဲ့တာမဟုတ္လား ။ေနာက္ဆံုးေတာ့ မမရဲ႕ ေနာက္ဆံုးရိုက္ခ်က္နဲ႕အတူ သူအလဲအကြဲက်ရႈံးသြားခဲ့ေလသည္ ။</span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">မမနဲ႕တြဲေနသူရဲ႕ ေနာက္ဆံုးေမာ္ဒယ္လ္ မက့္ခ္တူး ကားေနာက္ခန္းမွာသူ႕ကိုထုိင္ေစလွ်က္ သူလိုရာခရီးတစ္ခုကိုလုိက္ပို႕ေပးခဲ့တာျဖစ္ေလသည္ ။ ဒီလိုျမိဳ႕ၾကီးမွာ သြားလာေရးအတြက္ ဘက္စ္ မ်ားကိုသာ အားကိုးေနရသူသူ႕အဖုိ႕ မမခ်စ္သူရဲ႕(နာက်င္စြာျဖင့္ ဒီလိုပဲ သံုးနႈံးခ်င္ပါသည္) ခမ္းနားေသာ ကားၾကီးရဲ႕ေနာက္ခန္းမွာထုိင္ရင္း ထိခုိက္ျငိမ္သက္စြာ ဘဝဦးတည္ခ်က္မတူေသာ လူသံုးေယာက္ တစ္ခရီးတည္း သြားျဖစ္ခဲ့ၾကသည္ေလ..။</span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">ေနာက္ဆံုးတစ္ေခါက္ေတြ႕ခဲ့ေသာအခါ သူ႕ရဲ႕တစ္စိမ္းျပင္ျပင္ေျပာင္းလဲမႈကို မမ တစ္ေယာက္ အံ႕ၾသစြာ ေမးခဲ့ရသည္ ။ သူ႕မွအေျဖမရွိေတာ့ပါ ။ သူယံုၾကည္ခဲ့သမွ်သည္ မုသားျဖစ္သြားေသာအခါ ေနာက္ထပ္ဘာမွနာက်င္စရာမက်န္ေတာ့ပါ ။ ျငိမ္သက္ေအးျမေနခဲ့ေသာ သူ႕ဘဝကို လႈပ္ခတ္ေအာင္လုပ္ခဲ့ျပီးမွ ၊ ဘယ္တုန္းကမွမရွိခဲ့သလိုဖံုးကြယ္ထားေသာ အခ်စ္ေတြကို ျမင္သာေအာင္ၾကည့္ခဲ့ျပီးမွ....မမ လုပ္ရက္ခဲ့ေလသည္ ။ ခ်စ္ေနရရံုေလးနဲ႕ေက်နပ္ေနခဲ့သူတစ္ဦးကို ဖြင့္ေျပာမိမတတ္ျဖစ္လာေအာင္ လုပ္ခဲ့ျပီးေလမွ.............။</span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="color: #000066; font-size: small; font-weight: bold;">သူ႕ရဲ႕အေပၚယံေျပာင္းလဲမႈကိုသာျမင္ခဲ့ေသာမမတစ္ေယာက္ ရင္ထဲက မေျပာင္းလဲေသာ နွလံုးသားကိုေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွျမင္နုိင္ေတာ့မည္မဟုတ္ ။ ေယာက်ာၤးတစ္ေယာက္ရဲ႕အခ်စ္ဟာ တစ္ခါတစ္ရံမွာ ခ်စ္ေနရရံုေလးနဲ႕ ေက်နပ္ျပည္႕စံုေနနုိင္တယ္ဆုိတာ မမဆီက ယူဖုိ႕ပဲၾကိဳးစားေနတဲ့ ေယာက်ၤားေတြၾကားမွာ ဘယ္ေတာ့မွ မမတစ္ေယာက္နားလည္နုိင္မယ္ မဟုတ္ပါဘူးေလ ။</span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">ရင္ထဲက တီးတုိးဆိုမိရင္း သူဆုေတာင္းတစ္ခုကို နင့္နင့္သီးသီးျပဳမိေလသည္ ။</span><br /></div><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><blockquote style="color: #993399;"><span style="font-size: small; font-weight: bold;">ကြ်န္ေတာ္ သည္ မမအား အမွန္တကယ္ ခ်စ္ျမတ္နုိးခဲ့ပါ၏ ။ ယံုၾကည္ခဲ့ပါ၏ ။ ဤမွန္ေသာ သစၥာစကားေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္သည္ မမ အား ဘယ္ေသာအခါမွ် မပိုင္ဆုိင္ရပါေစသတည္း.......။</span><br /><span style="font-size: small; font-weight: bold;"><br /></span><br /></blockquote><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small; font-weight: bold;"><span style="color: #000099; font-style: italic;">(</span></span><span style="color: #000099; font-size: small; font-style: italic;">ဒီပို႕စ္ေလးကိုေရးဖုိ႕ အစ္မဝါရဲ႕စည္းကမ္းေလးခုကိုေသခ်ာျပန္ဖတ္ခဲ့ပါတယ္ ။ ဘယ္အခ်က္နဲ႕မွျငိမယ္လို႕မထင္ပါ ။ ေရးဖုိ႕လဲေတာ္ေတာ္ေလးကို အားေမြးခဲ့ရပါတယ္ ။ အားလံုး စစ္မွန္ေသာအခ်စ္နဲ႕ ဆံုေတြ႕နုိင္ၾကပါေစဗ်ာ ။)</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1633047871463894436-4977853761255422480?l=www.chitchinchayyer.co.cc' alt='' /></div>ခ်စ္ျခင္း ေျခရာhttp://www.blogger.com/profile/15022664969106063584noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1633047871463894436.post-33786481765135637212009-08-27T04:56:00.004+04:002009-11-14T19:52:57.728+03:00ေျမျပင္ေပၚမွ ၾကယ္ပြင့္ေလးမ်ား<div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_4YZs2WZmVoI/SpWxQFt043I/AAAAAAAAAGc/n9jLRhYSQxc/s1600-h/TaareZameenPar.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5374396620306965362" src="http://4.bp.blogspot.com/_4YZs2WZmVoI/SpWxQFt043I/AAAAAAAAAGc/n9jLRhYSQxc/s320/TaareZameenPar.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 320px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 206px;" /></a></span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ကေလးသူငယ္ေလးေတြဟာ အင္မတန္မွကိုနူးညံ႕တဲ့ပန္းပြင့္ေလးေတြနဲ႕တူပါတယ္ ။ ေနေရာင္ျခည္ ၊ မုိးေရ နဲ႕ ေျမၾကီးတုိ႕ဟာ သူတုိ႕ရဲ႕ အေထာက္အပံ႕အားအင္ေတြျဖစ္ေပမယ့္ မွန္ကန္စြာ ေဖးကူမႈမျပဳနုိင္ခဲ့ဘူးဆိုရင္ေတာ့ အပူရွိန္ ၊ မုိးသရမ္းနဲ႕ ေျမၾကမ္းတုိ႕ဟာ ပန္းပြင့္ေလးေတြရဲ႕ ပ်က္စီးရာေတာင္မွျဖစ္နုိင္ပါေသးတယ္ ။</span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ကေလးေတြရဲ႕ပထမဆံုး ဘဝလမ္းညႊန္သူေတြဟာ မိဘ နဲ႕ ညီအစ္ကိုေမာင္နွမေတြပါ ။ ဒီေနာက္ပိုင္း ေခတ္မွာ မိဘေတြဟာ ကေလးငယ္ေတြရဲ႕ပညာေရးကိုအလြန္အေလးထားလာၾကပါတယ္ ။ ကိုယ့္ကေလး ပညာေရးမွာထူးခြ်န္ဖုိ႕၊ အေတာ္ဆံုး အတတ္ဆံုးျဖစ္ေနဖုိ႕ နည္းမ်ိဳးစံုနဲ႕ တြန္းအားေပးလာၾကပါတယ္ ။ ဒီေတာ့ တစ္ခ်ိဳ႕ငယ္ရြယ္လြန္းတဲ့ ကေလးေတြမွာ အသက္ရြယ္နဲ႕မမွ်ေအာင္ ေလးလံတဲ့ ဝန္ထုတ္ေတြကိုထမ္းေနၾကရတာကိုေတြ႕လာရပါတယ္ ။ ေက်ာင္းျပီးက်ဴရွင္ ၊ က်ဴရွင္ျပီးဂိုက္ ဆုိသလို ေဆာ့ကစားခ်ိန္မရွိေလာက္ေအာင္ စာအုပ္ပံုထဲမွာ နစ္ျမဳပ္လာၾကပါတယ္ ။</span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">အဲလုိပဲ တစ္ဖက္ကလည္း ကေလးငယ္ေတြရဲ႕ စိတ္ခံစားမႈကိုလစ္လ်ဴရႈ၊ကေလးကို နားလည္ေပးဖုိ႕မၾကိဳးစားၾကပဲ ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တာ ကိုယ္ျဖစ္ေစခ်င္တာကိုပဲ အာရံုစုိက္ေနမိရာက ကိုယ့္ရဲ႕ရင္ေသြးနဲ႕တစ္ျဖည္းျဖည္းပိုလုိ႕ေဝးသြားရတဲ့ အျဖစ္ေတြကို ေတြ႕ျမင္ေနရပါတယ္။</span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">အဲဒီ Theme ေလးကိုခုတစ္ပါတ္အတြင္းၾကည့္မိတဲ့ရုပ္ရွင္ေလးတစ္ခုမွာသြားေတြ႕ခဲ့ရပါတယ္ ။ အဲဒီရုပ္ရွင္ေလးက</span><span style="color: #cc0000; font-size: small; font-weight: bold;"> Bollywood</span><span style="font-size: small;"> လို႕ေခၚတဲ့ အိႏိၵယက ၂၀၀၇ ခုနွစ္မွာ ထုတ္လုပ္ခဲ့တဲ့ </span><span style="color: #000099; font-size: small; font-weight: bold;">LIKE STARS ON EARTH</span><span style="font-size: small;"> ဆုိတဲ့ ကားေလးပါ ။ပံုမွန္အားျဖင့္ အိႏိၵယရုပ္ရွင္ကားေတြကို ၾကည့္ေလ့မရွိတဲ့ကြ်န္ေတာ္ဟာ ဒီကားေလးကိုၾကည့္ျပီးမွာေတာ့ ရင္ထဲမွာအေတြးမ်ားစြာနဲ႕ နင့္သည္းက်န္ေနခဲ့ေအာင္ ဇတ္ကားေလးက ရသအျပည့္ေပးသြားခဲ့ပါတယ္ ။ သာမန္ခ်စ္ၾကိဳက္ကြဲျငားဇတ္လမ္းေတြက ကြဲထြက္ကာ ရွစ္နွစ္အရြယ္ကေလးငယ္တစ္ဦးနဲ႕ ေက်ာင္းဆရာတစ္ဦးတုိ႕ရဲ႕အျဖစ္အပ်က္မ်ားနဲ႕ရက္ယွယ္ကာ နွစ္နာရီနဲ႕ေလးဆယ္မိနစ္ေက်ာ္ ရုပ္ရွင္ျပခ်ိန္ကို ခံစားခ်က္မ်ားနဲ႕လႈိက္ေမာေနေအာင္ ဆြဲေဆာင္သြားခဲ့တာပါ ။</span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ဒီဇတ္လမ္းမွာ သရုပ္ေဆာင္ </span><span style="color: #000099; font-size: small; font-weight: bold;">Aamir Khan</span><span style="font-size: small;"> ကိုယ္တုိင္ ဒါရိုက္တာအျဖစ္ညႊန္ၾကားခဲ့ျပီး အဓိကဇတ္ေကာင္ အုိက္ရွန္အျဖစ္ ရွစ္နွစ္အရြယ္</span><span style="color: #000099; font-size: small; font-weight: bold;">Darsheel Safary </span><span style="font-size: small;">ကသရုပ္ေဆာင္ထားပါတယ္ ။ ဇတ္လမ္းအက်ဥ္းေလးကဒီလုိပါ ။ အုိက္ရွန္ဟာ သံုးတန္းကိုတစ္နွစ္က်ထားတဲ့ ရွစ္နွစ္အရြယ္ကေလးတစ္ဦးပါ ။ ဘာသာရပ္တုိင္းမွာ က်ရႈံးျပီးစာေတာင္ေကာင္းေကာင္းမေရးနုိင္တဲ့ အုိက္ရွန္ဟာ ဆရာေတြရဲ႕ဂရုဏာေဒါေသာၾကိမ္းေမာင္းမႈေတြ၊ မိဘေတြရဲ႕တြန္းအားေပးဆူပူမႈေတြေၾကာင့္ ေက်ာင္းကိုေၾကာက္ေနတဲ့အျပင္ စာသင္ရတာဟာ ျပစ္ဒဏ္တစ္ခုလုိ႕ထင္ေနရွာပါတယ္။အုိက္ရွန္ဟာ သူ႕စိတ္ကူးကမၻာထဲမွာသာေပ်ာ္ေနတတ္သူပါ ။ အုိက္ရွန္ရဲ႕ ရႈံးနိမ့္မႈေတြကို ဘယ္လုိမွျပဳျပင္လုိ႕မရတဲ့အဆံုးမွာ စီးပြားေရးအလုပ္မ်ားနဲ႕မအားလပ္လွသူ အုိက္ရွန္ရဲ႕အေဖဟာ အုိက္ရွန္ကိုေက်ာင္းအိပ္ေက်ာင္းစားေဘာ္ဒါေဆာင္ကိုပို႕ဖုိ႕စီစဥ္ပါေတာ့တယ္ ။</span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ေဘာ္ဒါကုိေရာက္သြားတဲ့အုိက္ရွန္တစ္ေယာက္မွာေတာ့ သင္ခန္းစာေတြကိုေၾကာက္ရြ႕ံတဲ့ စိတ္အျပင္ မိဘသားခ်င္းမ်ားနဲ႕ခြဲခြာရတာေၾကာင့္ နာက်င္ရစိတ္ေတြသာပိုလာခဲ့ျပီး သင္ခန္းစာေတြမွာပိုမုိအေျခအေနဆုိးလာခဲ့ပါတယ္ ။ ေျခတစ္ဖက္မသန္သူ အတန္းထဲက အေတာ္ဆံုးေက်ာင္းသား ေလးက သူငယ္ခ်င္းအျဖစ္ေဖးမခဲ့ေပမယ့္ အုိက္ရွန္တစ္ေယာက္ေတာ့ တုိးတက္မလာခဲ့ပါဘူး ။ဒီအခ်ိန္မွာပဲ ေက်ာင္းကိုအနုပညာဘာသာသင္ဖုိ႕ေခတၱေရာက္လာတဲ့ ဆရာနီကူး ဟာသင္ခန္းစာေတြမွာ ေပ်ာ္ရႊင္မႈမရွိပဲ အျမဲအျပစ္ေပးသာခံေနရတဲ့ အုိက္ရွန္ကိုသတိျပဳမိျပီး စတင္စံုစမ္းပါေတာ့တယ္ ။</span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ဒီမွာပဲ အုိက္ရွန္ရဲ႕ေျဗာင္းတိေျဗာင္းျပန္လက္ေရးနဲ႕ စာလံုးေပါင္းေတြမွားယြင္းမႈ၊ စာဖတ္ဖုိ႕ခဲယဥ္းေနတာေတြဟာ ပ်င္းလို႕၊ မၾကိဳးစားခ်င္လုိ႕မဟုတ္ပဲ </span><span style="color: #cc0000; font-size: small; font-weight: bold;">dyslexia</span><span style="font-size: small;"> လုိ႕ေခၚတဲ့ စာလံုးေပါင္းဖုိ႕၊စာဖတ္ဖုိ႕ခဲယဥ္းေနတဲ့ သင္ၾကားမႈဆုိင္ရာေရာဂါတစ္မ်ိဳးျဖစ္ေနတာကို သိလုိက္ရပါတယ္ ။ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ ဆရာနီကူးကိုယ္တုိင္ဟာငယ္စဥ္က ဒီလုိျဖစ္ခဲ့ဖူးတဲ့အတြက္ မိဘမ်ားရဲ႕ပညာေရးမွာမေအာင္ျမင္မႈအတြက္ဆူပူၾကိမ္းေမာင္းမႈေတြကိုခံခဲ့ရဖူးလုိ႕ပါပဲ ။ အေျဖကုိသိသြားတဲ့ဆရာနီကူးတစ္ေယာက္ အုိက္ရွန္မိဘမ်ားနဲ႕ေက်ာင္းက ဆရာမ်ားရဲ႕အကူအညီကိုယူျပီးအုိက္ရွန္ကို စာလံုးေတြ၊ ဂဏန္းေတြနဲ႕ရင္းနွီးလာေအာင္ကူညီနုိင္ခဲ့ပါေတာ့တယ္ ။ အုိက္ရွန္တစ္ေယာက္လဲ သင္ခန္းစာမ်ားမွာတုိးတက္မႈေတြရလာခဲ့ပါတယ္။</span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">တစ္ရက္ အတန္းရဲ႕အနုပညာခ်ိန္္မွာ ဆရာနီကူးတစ္ေယာက္ အုိက္ရွန္ရဲ႕တီထြင္ဥာဏ္ကိုသတိျပဳမိကာ အုိက္ရွန္ဟာသာမန္အထက္ဥာဏ္ရည္ရွိသူ ၊စိတ္ကူးဥာဏ္ေကာင္းလွသူတစ္ဦးဆုိတာ အသိအျပဳလုိက္နုိင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္ရက္မတုိင္မီမွာ တစ္ေက်ာင္းလံုးမွာရွိတဲ့ ဆရာ၊ေက်ာင္းသား ၊ မိဘမည္သူမဆို ပါဝင္နုိင္တဲ့ ပန္းခ်ီျပိဳင္ပြဲတစ္ခုလုပ္ဖုိ႕အၾကံရသြားပါတယ္ ။ ဒီပြဲမွာ ဆရာနီကူးရဲ႕ဆရာျဖစ္သူ ပန္းခ်ီပညာရွင္ဆရာမၾကီးက ဆုေရြးခ်ယ္ေပးခဲ့ရာမွာ ဆံုးျဖတ္ရခက္ေအာင္ ေကာင္းလြန္းတဲ့ ပန္းခ်ီကားနွစ္ခ်ပ္ကိုေတြ႕ခဲ့ေၾကာင္း ၊ဒါေပမယ့္ ပထမရတဲ့ကားကို ေက်ာင္းရဲ႕စာသင္နွစ္စာအုပ္မ်က္နွာဖံုးအျဖစ္သံုးမွာျဖစ္လုိ႕တစ္ခုကိုသာေရြးရမွာျဖစ္ေၾကာင္း ၊ဒါေၾကာင့္ ဆရာနီကူးရဲ႕ပန္းခ်ီကားထက္သာလြန္တဲ့ အုိက္ရွန္ရဲ႕ ပန္းခ်ီကားကိုေရြးခ်ယ္လုိက္ေၾကာင္းေၾကျငာေပးလိုက္ပါတယ္ ။အုိက္ရွန္ရဲ႕ စိတ္ကူးေကာင္းလြန္းလွတဲ့ ပန္းခ်ီကားဟာ ပထမရသြားခဲ့ပါတယ္။ တပည့္အတြက္ အရမ္းဝမ္းသာေနတဲ့ဆရာနီကူးေရးဆြဲခဲ့တဲ့ကားကေတာ့ အုိက္ရွန္ရဲ႕ပံုတူပန္းခ်ီကားေလးပါပဲ ။အုိက္ရွန္တစ္ေယာက</span><span style="font-size: small; font-weight: bold;">္ learning disorder </span><span style="font-size: small;">ကေနရုန္းထြက္နုိင္ခဲ့ျပီးမိဘေတြဂုဏ္ယူရတဲ့ သားတစ္ေယာက္ျဖစ္လာပံုနဲ႕ဇတ္လမ္းကိုအဆံုးသတ္ထားပါတယ္ ။ </span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ဒီဇတ္လမ္းကို ၂၀၀၉ ခုနွစ္ေအာ္စကာဆုေပးပြဲမွာ</span><span style="color: #000099; font-size: small; font-weight: bold;">အေကာင္းဆံုးနုိင္ငံျခားစကားေျပာရုပ္ရွင္ဆု</span><span style="font-size: small;">အတြက္ အိႏိၵယက တင္သြင္းခဲ့ေပမယ့္ ဇတ္လမ္းရဲ႕ၾကာျမင့္ခ်ိန္နဲ႕ ေတးဂီတမ်ားေၾကာင့္ ေရြးခ်ယ္မခံခဲ့ရပါဘူး ။ ဒါေပမယ့္ ဒီဇတ္လမ္းဟာဆုမ်ားစြာခ်ီးျမွင့္ခံခဲ့ရျပီး နုိင္ငံတစ္ကာပရိသတ္ရဲ႕တစ္ခဲနက္အားေပးျခင္းကိုခံခဲ့ရပါတယ္ ။ သရုပ္ေဆာင္အာမန္ခမ္းရဲ႕ ပထမဆံုးဒါရိုက္တာလက္ရာ ဒီဇတ္ကားဟာနုိင္ငံတစ္ကာရုပ္ရွင္ေဝဖန္သူမ်ား အထူးခ်ီးက်ဴးခဲ့ရတဲ့အထိ ေအာင္ျမင္ခဲ့ပါတယ္ ။</span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ဒီဇတ္လမ္းေလးဟာ ယေန႕ေခတ္ရဲ႕ မိဘနဲ႕သားသမီးမ်ားၾကံဳေတြ႕ေနရတဲ့ အခက္အခဲတစ္ခုကို အနုပညာေျမာက္ေအာင္လွပစြာတင္ျပသြားခဲ့တာပါ ။ သားသမီးရွိသူမိဘမ်ားသာမက အားလံုးၾကည့္သင့္တဲ့ဇတ္ကားေလးတစ္ခုအျဖစ္ညႊန္းလုိပါတယ္ ။</span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">မိဘမ်ားအားလံုးသားသမီးမ်ားကိုမွန္ကန္စြာလမ္းညႊန္နုိင္တဲ့ဥယာဥ္မႈးေတြျဖစ္လာနုိင္ၾကပါေစလုိ႕ဆုေတာင္းလွ်က္........။</span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">( </span><span style="font-size: small; font-style: italic;">ဒီပို႕စ္ေလးကို ၂၀၀၈ တုန္းကကြ်န္ေတာ္ေရးခဲ့တဲ့ ပန္းကေလးမ်ားပြင့္ေတာ့မည္ ပို႕စ္ေလးကိုျပန္ခံစားကာေရးခဲ့ျပီး ၊ပို႕စ္အတြက္လုိအပ္ေသာအခ်က္အလက္မ်ားနွင့္ဓါတ္ပံုအားအင္တာနက္မွရယူခဲ့ေၾကာင္းဝန္ခံပါသည္ </span><span style="font-size: small;">။)</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1633047871463894436-3378648176513563721?l=www.chitchinchayyer.co.cc' alt='' /></div>ခ်စ္ျခင္း ေျခရာhttp://www.blogger.com/profile/15022664969106063584noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1633047871463894436.post-82624094762977568512009-08-05T22:17:00.006+04:002009-11-14T19:53:35.435+03:00ဆု ဆူ ဆူး<span style="font-size: small;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_4YZs2WZmVoI/SnngK25u1AI/AAAAAAAAAGU/MBFP2AX5ZUw/s1600-h/2446thorn.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366566908129629186" src="http://1.bp.blogspot.com/_4YZs2WZmVoI/SnngK25u1AI/AAAAAAAAAGU/MBFP2AX5ZUw/s200/2446thorn.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 200px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 182px;" /></a></span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">ေအာင္ျမင္မႈဆုိတာကို ဆုလုိ႕သတ္မွတ္မယ္ဆုိရင္ ေအာင္ျမင္မႈဆီတြန္းပို႕ခဲ့တဲ့တြန္းအားကိုေတာ့ ဆူးတစ္ေခ်ာင္းျဖစ္တယ္လုိ႕ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ဆုိခ်င္ပါတယ္ ။ လူတုိင္းဟာ ေအာင္ျမင္မႈတစ္ခုကိုရဖုိ႕ဆုိရင္ သူနဲ႕ထုိက္တန္တဲ့ ဆူးတစ္ေခ်ာင္းေတာ့ အစုိက္ခံခဲ့ရမွာေသခ်ာပါတယ္ ။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">လူတုိင္းရဲ႕ေအာင္ျမင္မႈကိုတုိင္းတာတဲ့ေပတံေတြဟာ မတူညီနုိင္ပါဘူး ။တစ္ခ်ုိဳ႕က ေငြေၾကးခ်မ္းသာမႈနဲ႕ ၊ တစ္ခ်ိဳ႕က ကိုယ့္အိမ္မက္ေတြအေကာင္အထည္ေပၚလာမႈနဲ႕ ၊ တစ္ခ်ိဳ႕က ပညာေရးမွာေအာင္ျမင္မႈနဲ႕ ။ ကြ်န္ေတာ္လုိခ်င္တဲ့ အရာေတြကိုရေနျပီလို႕မဆုိလိုနုိင္ေပမယ့္ ကိုယ္လုိခ်င္တဲ့ ပန္းတုိင္ကိုရဖို႕သြားေနတဲ့လမ္းေၾကာင္းမွာ ဆူးေလးေတြကို တြန္းအားအျဖစ္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္နာက်င္ေစျပီး ခရီးဆက္ခဲ့ရတယ္လို႕ေတာ့ဆုိခ်င္ပါတယ္။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">ကြ်န္ေတာ္ပထမဆံုးအစုိက္ခံခဲ့ရတဲ့ဆူးေလးကိုေတာ့ ခုခ်ိန္ထိမွတ္မိေနတုန္းပါပဲ ။ ကြ်န္ေတာ့္ မူလတန္းေက်ာင္းသားဘဝမွာ ပညာေရးဆုိတာ စာေမးပြဲေအာင္ရင္ျပီးျပီဆုိတာထက္ ဘယ္တုန္းကမွပိုမယူဆခဲ့မိပါဘူး ။အတန္းထဲမွာလဲသာမန္အဆင့္ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ထက္ မပိုခဲ့ပါဘူး။ စာၾကိဳးစားဖုိ႕ ၊အတန္းထဲမွာထူးခြ်န္တဲ့ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္အျဖစ္ထင္ေပၚဖုိ႕ဆုိတာ ကြ်န္ေတာ္တစ္ခါမွမစဥ္းစားဖူးပါဘူး ။ဒါေပမယ့္ ေျခာက္တန္းနွစ္ရဲ႕စာေမးပြဲတစ္ခုမွာ ကြ်န္ေတာ့္ထက္အဆင့္နိမ့္က်သြားခဲ့တဲ့ စာေတာ္တဲ့မိန္းကေလးတစ္ေယာက္က ကြ်န္ေတာ့္ကို </span><span style="color: #3333ff; font-size: small; font-style: italic;">နင့္ထက္ငါေနာက္စာေမးပြဲမွာ အဆင့္သာေစရမယ္လို႕ </span><span style="font-size: small;">(မဆီမဆုိင္) အေျပာခံခဲ့ရတဲ့ေနာက္မွာ ဆူးေလးစဆူးခဲ့ပါတယ္ ။ တစ္ကယ္လဲေနာက္စာေမးပြဲမွာ ကြ်န္ေတာ့္ထက္ အဆင့္သာသြားခဲ့တဲ့အခါ ရွက္စိတ္နဲ႕ အဲဒီဆူးေလးဟာ ပိုနစ္ဝင္သြားခဲ့ပါတယ္ ။ ဒီဆူးေလးဟာ ကြ်န္ေတာ္ခုနွစ္တန္းနွစ္မွာ တစ္ခါမွမစဥ္းစားဖူးတဲ့ ပထမဆုိတဲ့ေနရာကိုရလာဖုိ႕အတြက္ တြန္းအားေပးနုိင္ခဲ့တဲ့အထိေပါ့ေလ ။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ဟာ သူမ်ားကိုတမင္တကာယွဥ္ျပိဳင္ေနတာမဟုတ္ေပမယ့္ ကိုယ့္ပတ္ဝန္းက်င္မွာ အျမဲထိပ္ေရာက္ေနဖုိ႕မသိမသာၾကိဳးစားလာမိပါတယ္ ။ အေျခခံပညာ အထက္တန္းေအာင္တဲ့အထိပဲဆုိပါေတာ့ေလ ။ ဆယ္တန္းေရာက္တဲ့အထိ ကြ်န္ေတာ္ဟာ သူတစ္ပါးက ေတာ္တယ္လုိ႕အေျပာခံရဖုိ႕အတြက္ ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာေတြကို စေတးျပီးဆူးေလးေတြအဆူးခံရင္းၾကိဳးစားခဲ့ပါရဲ႕ ။ တစ္ခါတစ္ေလေတာ့လဲ လိမၼာတယ္လို႕အေျပာခံရဖုိ႕ ကိုယ့္ဆႏၵေတြကိုစေတးခဲ့ရတာကလဲ ရင္ထဲမွာခက္နက္နက္ဆူးစူးခံေနရသလုိပါပဲ ။ တကယ္ေတာ့လဲ ဆူးကေလးေတြက ခက္နက္နက္စူးေနခဲ့ျပီဆုိေတာ့ ္္အဲဒီဆူးေလးေတြနဲ႕ေနသားတစ္က်ရွိေနခဲ့ျပီေလ ။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">ဆယ္တန္းေအာင္ျပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ ဆူးတုိင္းဟာအင္အားမျဖစ္တာေတြ ၊ ဘယ္ေလာက္နာက်င္ခံတစ္ဘဝလံုးစာ ၾကိဳးစားေပမယ့္လဲ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ ပန္းတုိင္ကိုမေရာက္ခဲ့နုိင္တာေတြ ၊ ၾကိဳးစားေပမယ့္လဲ လံု႕လဝိရိယတြန္းအား ၊ ဥာဏ္ဆုိတဲ့တြန္းအားေတြအျပင္</span><span style="font-size: small; font-weight: bold;"> <span style="color: #993399;">ကံ</span></span><span style="font-size: small;">ဆုိတဲ့ အလြန္အေရးၾကီးတဲ့အရာတစ္ခုကလဲခြန္အားၾကီးစြာပါဝင္ေနေသးတယ္ဆုိတာ သိလာရပါတယ္ ။ ေလာကမွာ ကိုယ္ဘယ္လိုျပိဳင္ျပိဳင္မနုိင္တဲ့ ပြဲေတြရွိပါေသးလားဆုိတာ လက္ခံလာနုိင္ခဲ့ပါတယ္ ။ ဒီေတာ့မွ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ျပန္ၾကည့္မိေတာ့ အလို ဆူးေလးေတြေတာ္ေတာ္ဆူးေနပါေရာလား ။ </span><span style="color: #009900; font-size: small; font-style: italic;">အတၱဆူး ၊ ေမာဟဆူး ၊ ေဒါသဆူး ၊ ေလာဘဆူး</span><span style="font-size: small;"> ေလးေတြေလ...........။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">ငါလုိခ်င္တာေတြရဖုိ႕ စိုက္ခံခဲ့ရတဲ့ဆူးေလးေတြကလဲ ေတာ္ေတာ္မ်ားပါလားလုိ႕ (တရားရမိသလိုလို :p ) ေတြးမိပါရဲ႕ ။ ဒါေၾကာင့္ ခင္မင္ရတဲ့အစ္မဝါက ဆုနဲ႕ဆူး ဆုိတဲ့ တက္ဂ္ပို႕စ္ ေလးေရးခုိင္းတဲ့အခါ ( ကြ်န္ေတာ္လံုးဝစာမေရးျဖစ္လို႕ မေရးေရးေအာင္ ေစတနာနဲ႕တက္ဂ္တယ္ဆုိတာလဲသိေနလုိ႕ အစ္မကိုလဲအရမ္းအားနာမိပါတယ္ )ကိုယ့္ကိုကိုယ္လဲ ဆင္ျခင္မိသလိုျဖစ္သြားပါတယ္ ။ ဘာလို႕လဲဆုိေတာ့ ဆူးေလးေတြက ခုထိစူးေနတုန္းပဲေလ ။ ဒီဆူးေလးေတြကုိ တစ္ျဖည္းျဖည္းခ်င္း နႈတ္ယူဖို႕ကေတာ့ ကိုယ္ၾကိဳးစားရမယ့္အလုပ္ေပါ့ေလ ။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">ဘာလုိ႕လဲဆုိေတာ့ ေလာကၾကီးမွာ ကိုယ္လုပ္တုိင္းလဲမျဖစ္ နုိင္တာမ်ိဳးေတြရွိေနတာမို႕ ကိုယ္တတ္နုိင္သေလာက္အေကာင္းဆံုးၾကိဳးစား ၊ ရလာဒ္က ေတာ့ ကံတရားရဲ႕ စီမံမႈကလဲပါေနေသးတာေလ ။ အေကာင္းဆံုးေမွ်ာ္လင့္ထားဖုိ႕ကကိုယ့္အလုပ္ဆုိေတာ့ ျဖစ္မလာရင္ ခံစားရမယ့္ ေလာဘ ၊ေဒါသ ဆူးေလးေတြ ပိုနက္မဝင္သြားဖုိ႕ကေတာ့ ဒီဆူးေလးေတြကိုတစ္ျဖည္းျဖည္းခ်င္းထြင္ယူသြားမွပဲျဖစ္မွာပါ ။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">ဒါေပမယ့္ ခုခ်ိန္ထိေတာ့ </span><span style="color: #cc0000; font-size: small; font-weight: bold;">ဆု </span><span style="font-size: small;">ေတြကိုလုိခ်င္တဲ့ ေလာဘစိတ္ </span><span style="color: #cc0000; font-size: small; font-weight: bold;">ဆူဆူ</span><span style="font-size: small;">ေလးေၾကာင့္ </span><span style="color: #cc0000; font-size: small; font-weight: bold;">ဆူး</span><span style="font-size: small;">ေတြကစူးဆဲ.........တစ္ျဖည္းျဖည္းထြင္ယူနုိင္ဖုိ႕ကလဲ ၾကိဳးစားဆဲ............ဆူးေလးေတြကလဲ မသိလုိက္မသိဘာသာ နက္နက္ဝင္ ေနဆဲ.........။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">(ပို႕စ္အတြက္လုိအပ္ေသာ ဓါတ္ပံုအား အင္တာနက္မွရယူခဲ့ေၾကာင္းဝန္ခံပါသည္ ။)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1633047871463894436-8262409476297756851?l=www.chitchinchayyer.co.cc' alt='' /></div>ခ်စ္ျခင္း ေျခရာhttp://www.blogger.com/profile/15022664969106063584noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1633047871463894436.post-86691903492386234602009-08-03T14:18:00.008+04:002009-08-03T15:44:53.916+04:00ယံုၾကည္ခ်က္ သီခ်င္းမ်ား<span style="font-weight: bold;">BELIEVE </span>ဆုိတဲ့ စကားလံုးေလးဟာ ေတာ္ေတာ္အနက္ က်ယ္ဝန္းလွပါတယ္ ။ ယံုၾကည္မႈ........စကားလံုးရိုးရိုးေလးေပမယ့္ ခုတစ္ေလာ ယံုၾကည္မႈဆုိတဲ့ အေၾကာင္းကို အေတာ္ေလးလဲေတြးမိေနပါတယ္ ။ ယံုၾကည္မႈဆုိတာဘာလဲ..... ယံုၾကည္မႈဆုိတာ ဘာကိုေခၚသလဲ ......။ ဘယ္အရာကိုယံုၾကည္ရပါမည္လဲ....။ ယံုၾကည္တဲ့အရာေတြကေရာ အမွန္တရားေတြျဖစ္ပါသလား ။<br /><br />ယံုၾကည္မႈအေၾကာင္းေတြေတြးမိေနတဲ့ ဒီတစ္ေလာအတြင္းမွာ နားေထာင္ျပီးၾကိဳက္ေနမိတဲ့ သီခ်င္းေလးေတြကလဲယံုၾကည္မႈအေၾကာင္းသီခ်င္းေလးေတြျဖစ္ေနျပန္ပါတယ္ ။ အဲဒီသီခ်င္းေလးေတြနားေထာင္မိျပီး ခင္မင္ရသူေတြကိုပို႕စ္ေလးတစ္ပုဒ္ေရးျပီး ျပန္လည္ေဝမွ်ေပးခ်င္တဲ့ စိတ္လဲျဖစ္လာပါတယ္ ။<br /><br />ဥေရာပနုိင္ငံေတြမွာ နွစ္စဥ္က်င္းပတဲ့ ဂီတျပိဳင္ပြဲတစ္ခုရွိပါတယ္ ။<span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">Eurovision Song Contest </span>ပါ ။ ဥေရာပနုိင္ငံေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ဝင္ေရာက္ယွဥ္ျပိဳင္ၾကျပီး အေတာ္ေလး ၾသဇာၾကီးမားတဲ့ပြဲတစ္ပြဲလည္းျဖစ္ပါရဲ႕ ။ အဲဒီပြဲမွာ ၂၀၀၈ ခုနွစ္က ပထမရခဲ့သူက<span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);"> Dima Bilan </span>ဆိုတဲ့ ရုရွားနုိင္ငံသား အဆုိေတာ္တစ္ဦးပါ ။ သူက အဲဒီပြဲမွာ <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">Believe</span><span style="color: rgb(0, 153, 0);"> </span>ဆုိတဲ့ သီခ်င္းနဲ႕ ေအာင္ပြဲရခဲ့တာပါ ။ သီခ်င္းက သံစဥ္ေရာ အေၾကာင္းအရာေရာ အေတာ္ေလးကိုေကာင္းမြန္တဲ့အတြက္ သူလဲ အဲဒီသီခ်င္းနဲ႕ ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားသူတစ္ေယာက္ျဖစ္သြားခဲ့ပါတယ္ ။ အဲဒီသီခ်င္းေလးကိုေတာ့ ေအာက္မွာျမည္းစမ္းၾကည့္ပါ ။<br /><br /><br /><object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-38442a3b2dad0866" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v19.nonxt5.googlevideo.com/videoplayback?id%3D38442a3b2dad0866%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331095752%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D35722F4BB54E126E4F05D8175500292C8446B77E.257AA9AF83F8994F7D59DF4341DB73E3991202F5%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D38442a3b2dad0866%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DdJOHidF_ahI4ebAePRvd6WYIYjs&autoplay=0&ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v19.nonxt5.googlevideo.com/videoplayback?id%3D38442a3b2dad0866%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331095752%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D35722F4BB54E126E4F05D8175500292C8446B77E.257AA9AF83F8994F7D59DF4341DB73E3991202F5%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D38442a3b2dad0866%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DdJOHidF_ahI4ebAePRvd6WYIYjs&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object><br /><br />ေနာက္ နားေထာင္ျပီး ခ်က္ခ်င္းနားစြဲသြားတဲ့တစ္ပုဒ္ကေတာ့ <span style="color: rgb(0, 0, 153);">operative pop</span> ေတြ ဆုိတဲ့ <span style="color: rgb(0, 0, 153);">Il Divo</span> အဖြဲ႕ ဂီတ ေမွာ္ဆရာမၾကီး <span style="color: rgb(0, 0, 153);">Celine Dion </span>နဲ႕ တြဲဆုိျပီး သီဆုိခဲ့တဲ့<span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);"> I believe in you </span>သီခ်င္းေလးပါ ။ ဒီသီခ်င္းမွာေတာ့ ခ်စ္သူအေပၚမွာ ယံုၾကည္ခ်က္မ်ားကို လွပစြာ ဖြဲ႕ဆုိျပသြားမုိ႕ နားေထာင္ရင္း ရင္ထဲမွာ လႈိက္ေမာသြားေအာင္ေတာင္ဖမ္းစားနုိင္တယ္ဆုိရင္ လြန္တယ္မ်ားထင္မလား မသိပါဘူး ။သီခ်င္းေလးကို ေအာက္မွာ ခံစားနုိင္ပါတယ္ ။<br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/ChLW07FqbLY&hl=en&fs=1&"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/ChLW07FqbLY&hl=en&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br /><br /><br />ေနာက္ယံုၾကည္ခ်က္ေတြအေၾကာင္းေျပာၾကရင္ ေနာက္ မပါမျဖစ္တဲ့သီခ်င္းေလးတစ္ပုဒ္က <span style="color: rgb(153, 0, 0);">Mariah Carey</span> နဲ႕ <span style="color: rgb(153, 0, 0);">Whitney Huston</span> တုိ႕ ဆုိထားတဲ့ <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">When you believe </span>သီခ်င္းေလးပါ ။ ဒီသီခ်င္းေလးက<span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);"> Prince of Egypt </span>ဇာတ္ကားထဲက ဇာတ္ဝင္သီခ်င္းေလးလဲျဖစ္ပါတယ္ ။ ဇာတ္လမ္းက ေကာင္းသလို သီခ်င္းေလးကလဲ ေပါ့ပ္ ဘုရင္မနွစ္ေယာက္ အတြဲညီစြာ ဆိုထားခဲ့ၾကတာမုိ႕ နားေထာင္ရင္း ၾကိဳက္ရင္းပါပဲ ။ ေအာက္မွာနားေထာင္ၾကည့္ပါဦး ။<br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/CxIN79n4jVo&hl=en&fs=1&"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/CxIN79n4jVo&hl=en&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br />ေနာက္ တစ္ပုဒ္ကေတာ့ ခုတစ္ေလာနားေထာင္ျပီးၾကိဳက္မိေနတဲ့ ယံုၾကည္ခ်က္သီခ်င္းေလးက <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 51, 153);">Ayaka </span>ရဲ႕ <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 51, 153);">I Believe </span>ဆုိတဲ့ ဂ်ပန္သီခ်င္းေလးပါ ။ အဂၤလိပ္ ဗားရွင္း ရွိေပမယ့္ သူ႕မူရင္း ဂ်ပန္လုိေလးနားေထာင္ရတာ ပို ေကာင္းတယ္လုိ႕ခံစားရလုိ႕ ဂ်ပန္သီခ်င္းေလးကိုပဲ တင္ေပးလုိက္ပါတယ္ ။ ဒါေပမယ့္ အမွန္အတုိင္းေျပာရရင္ လမ္းဆံု စီးရီးစ္ထဲမွာ ခ်မ္းခ်မ္းဆိုထားတဲ့ ေကာ္ပီသီခ်င္းေလးက ဆိုဟန္ကိုပိုျပီးၾကိဳက္မိပါတယ္ ။ ပိုျပီးခံစားမႈပါတဲ့ဆုိဟန္လုိ႕လဲထင္မိပါတယ္ ။ ဂ်ပန္သီခ်င္းေလးေပမယ့္ အဂၤလိပ္ subtitle နဲ႕မုိ႕ စာသားေလးေတြကိုလဲခံစားနားေထာင္နုိင္မွာပါ ။<br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/thjGxYbXyTs&hl=en&fs=1&"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/thjGxYbXyTs&hl=en&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br />ခုတစ္ေလာ ၾကိဳက္မိျပီးနားေထာင္ျဖစ္ေနတဲ့ ယံုၾကည္ခ်က္သီခ်င္းေလးေတြကေတာ့ ဒီေလာက္ပါပဲ ။ အမွန္ကေတာ့ ယံုၾကည္ခ်က္စာသားပါတဲ့သီခ်င္းေလးေတြအမ်ားၾကီးရွိပါေသးတယ္ ။ ဒါေပမယ့္ ဒီသီခ်င္းေလးေတြကေတာ့ ယံုၾကည္ခ်က္နဲ႕ဆုိင္တဲ့ သီခ်င္းေတြအေၾကာင္းေျပာၾကရင္ မပါမျဖစ္ပါရမယ့္သီခ်င္းေလးေတြလို႕ထင္ပါတယ္ ။ သီခ်င္းေလးေတြအေၾကာင္း အေသးစိတ္ေရးခ်င္ေသးေပမယ့္ ခုတစ္ေလာစာေရးပ်င္းေနတာေၾကာင့္ ဒီေလာက္နဲ႕ပဲ ဆားခ်က္တာကိုရပ္လုိက္ပါျပီ :P ။ သီခ်င္းေလးေတြကို နားေထာင္ရင္း ယံုၾကည္မႈ အားသစ္မ်ား ဖန္တီးနုိင္ၾကပါေစ ။<br /><br />( ပို႕စ္အတြက္လုိအပ္ေသာ ဗီဒီယိုမ်ားအား Youtube မွရယူခဲ့ေၾကာင္းဝန္ခံပါသည္ ။ )<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1633047871463894436-8669190349238623460?l=www.chitchinchayyer.co.cc' alt='' /></div>ခ်စ္ျခင္း ေျခရာhttp://www.blogger.com/profile/15022664969106063584noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1633047871463894436.post-34079343224399449762009-07-14T12:42:00.005+04:002009-07-14T13:46:08.112+04:00ဝါသနာဘာဂီ ဆက္တုိင္းမီွ(Tag Post)<div face="Zawgyi-One"><div style="text-align: justify;">ဝါသနာ ဆုိတာ ေလ့က်င့္ပ်ိဳးေထာင္ေပးလို႕ ရတဲ့ အရာလုိ႕ထင္ပါတယ္ ။ ဘာလုိ႕လဲ ဆုိေတာ့ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဝါသနာဟာ သူၾကီးျပင္း ျဖတ္သန္းခဲ့ရတဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္ရဲ႕ ရိုက္ခတ္မႈေတြနဲ႕ အမ်ားၾကီး ပတ္သတ္ေနလို႕ပါပဲ ။ ခြ်င္းခ်က္ေတြေတာ့ရွိတာေပါ့ေလ ။ ေဘာလံုး ခ်န္ပီယံရဲ႕ သားက နုိင္ငံေက်ာ္ စာေရးဆရာၾကီးျဖစ္သြားတာ ၊ ပန္းခ်ီဆရာၾကီးရဲ႕သားက လက္ေဝွ႕ မွ ထုိးခ်င္တာမ်ိဳးေပါ့ ။ ပတ္ဝန္းက်င္မွာေတြ႕ျမင္ေနရတာလဲ ရွားေတာ့မရွားလွပါဘူး ။<br /> ဒါေပမယ့္ ဝါသနာ ဆုိတာ အနည္းနဲ႕အမ်ားေတာ့ ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ေပးလို႕ရပါတယ္ ။ ဥပမာ စာဖတ္ဝါသနာ ၊ ပန္းခ်ီဆြဲဝါသနာ မ်ိဳးပါ ။ ေကာင္းတဲ့ အမူအက်င့္ တစ္ခုကိုေလ့က်က္လာေအာင္လုပ္ယူေပးလို႕ရပါတယ္။ ထူးခြ်န္တဲ့ အဆင့္ထိျဖစ္ဖုိ႕ကေတာ့ ပါရမီဆုိတာလဲ လုိေသးတာေပါ့ေလ ။ ဒါေပမယ့္ အနည္းဆံုးေတာ့ မေကာင္းတဲ့အရာေတြမွာစိတ္ပ်ံ႕လြင့္ေစမယ့္အစား ေကာင္းတဲ့ အေလ့အက်င့္တစ္ခုမွာ စိတ္ စူးစိုက္ေနေအာင္ ေလ့က်င့္ေပးသင့္တယ္လုိ႕ ကြ်န္ေတာ္ေတာ့ယူဆပါတယ္ ။<br />လူတုိင္းမွာေတာ့ ဝါသနာဆုိတာရွိၾကမွာပါ ။ ကြ်န္ေတာ့ ဝါသနာေတြကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ၾကီးျပင္းလာတဲ့ပတ္ဝန္းက်ုင္နဲ႕ နီးစပ္မႈရွိတယ္လုိ႕ပဲေျပာရပါမယ္ ။ ညီအစ္ကိုေလးေယာက္ထဲမွာ အငယ္ဆံုးကြ်န္ေတာ္က ငယ္ငယ္တည္းက အစ္ကိုေတြလုပ္သမွ် အတုခုိးလုိက္လုပ္တတ္ခဲ့တာ ပါ ။ ငယ္ငယ္က ညီအစ္ကိုတစ္ေတြ စာတအားဖတ္ၾကတာေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ့္ကိုလဲ စာဖတ္ဝါသနာ ပ်ိဳးေထာင္ေပးလိုက္သလုိျဖစ္သြားပါတယ္ ။ ေက်ာင္းေနစအရြယ္တည္းက စာအုပ္ေတြစုတာကိုဝါသနာပါျပီး ရတဲ့မုန္႕ဖုိးေတြစု တစ္လတစ္ခါ စာေပဗိမာန္နဲ႕ နဂါးစာအုပ္တိုက္ ၊ လူထု စာအုပ္တုိက္ေတြမွာ ညီအစ္ကိုနွစ္ေယာက္ BMX စက္ဘီးေလးတစ္စီးနဲ႕ စာအုပ္သြားဝယ္တတ္ပါတယ္ ။ ငယ္ငယ္ကဖတ္တာေတာ့ ေရႊေသြး ၊ တုိ႕ေက်ာင္းသား ၊ ေတဇ ၊ မုိးေသာက္ပန္း နဲ႕ ပံုျပင္စာအုပ္ေတြပါ ။ ေလးတန္းေလာက္ေရာက္ေတာ့ ဝထၱဳစာအုပ္ေတြစဖတ္ ေနပါျပီ ။ ေလးတန္းမွာ ကြ်န္ေတာ္ပထမဆံုးဖတ္ခဲ့တဲ့ ဝထၱဳက <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလး</span>ရဲ႕ <span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">ေသြး </span>ပါ ။ အေမကိုယ္တုိင္ ကြ်န္ေတာ္ဖတ္ဖို႕ စာအုပ္ဆုိင္က ငွားလာေပးတာ မွတ္မိေနပါေသးတယ္ ။ အဲလုိနဲ႕ စာေတြဖတ္ရင္း စာအုပ္ေတြစုရင္း စာအုပ္ေတြကိုခ်စ္တတ္လာပါတယ္ ။ ငယ္ငယ္တည္းက ေစ်းခ်ိဳညေစ်းတန္းကစာအုပ္ေဟာင္းတန္းမွာ တေမ့တေမာ သြား ထုိင္တတ္တဲ့အက်င့္ဟာ ရန္ကုန္မွာေက်ာင္းတတ္ေတာ့ အားရင္ ပန္းဆုိးတန္းက စာအုပ္ဆုိင္ေတြသြားသြားေမႊတတ္တဲ့အထိပါပဲ ။<br />ငယ္ငယ္က ဝယ္ခဲ့တဲ့ ဂ်ာနယ္ ၊ စာေစာင္ ၊မဂၢဇင္း ၊ ဝတၳဳ ေတြဟာ ခုထိ အိမ္မွာ ခုထိ ပုံးၾကီးနဲ႕ရွိေနဆဲပါပဲ ။ အားရင္ အဲဒီကေလးစာအုပ္ေလးေတြျပန္ထုတ္ၾကည့္ရင္း ျပန္ေတြးရတာ အရသာတစ္ခုပါပဲ ။ ကြ်န္ေတာ့္အဘုိးက အရင္က စာေပဗိမာန္မွာ လုပ္ခဲ့တာဆုိေတာ့ ငယ္ငယ္တည္းက စာေပဗိမာန္ကထုတ္တဲ့ သုတ ရသ စာအုပ္ေလးေတြနဲ႕ရင္းနွီးခဲ့ တာပါ ။ ခုထိ အိမ္ေပၚထပ္မွာ အဘုိးစုထားတဲ့ စာအုပ္ေတြ စာအုပ္စင္လတ္ေလးနဲ႕နွစ္စင္ ရွိေနတုန္းပါ ။ ပ်င္းတဲ့အခါတုိင္း စာအုပ္စင္ရွင္းရင္း စိတ္ေတြ႕တဲ့စာအုပ္ေလးေတြျပန္ဖတ္ရတာ ဘယ္လုိမွမရိုးနုိင္တဲ့ ကြ်န္ေတာ့္အပန္းေျဖနည္းတစ္ခုပါ ။<br />စာဖတ္ဝါသနာပါတဲ့လူေတြဟာ ၾကာလာရင္ စာေရးခ်င္စိတ္ပါေပါက္လာမယ္လုိ႕ထင္ပါတယ္ ။ စာဖတ္မ်ားလာတဲ့အခါ ကိုယ့္စိတ္ထဲက ခံစားခ်က္ေတြကို ဒီလုိပဲ ခ်ေရးျပီး စာအျဖစ္ဖန္တီးခ်င္စိတ္ေပၚလာမွာ အမွန္ပါပဲ ။ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ေျခာက္တန္း ၊ ခုနွစ္တန္းနွစ္ေလာက္မွာစျပီး ဝတၳဳတုိေလးေတြ ၊ ကဗ်ာတုိစာစေလးတြ စေရးမိပါတယ္ ။ အဲလုိေလ့က်င့္ခဲ့တဲ့အက်ိဳးေၾကာင့္ စာစီစာကုံးေရးတဲ့ေနရာမွာအမ်ားၾကီးအေထာင္အကူျပဳခဲ့ပါတယ္ ။ ဆယ္တန္းမွာ ကြ်န္ေတာ္ဂုဏ္ထူးအလုိခ်င္ဆံုးဘာသာရပ္နဲ႕ စိတ္အဝင္စားဆံုးဘာသာရပ္က ျမန္မာစာပါ ။ ကြ်န္ေတာ့အစ္ကိုက ျမန္မာစာ <span style="font-weight: bold;">၈၂</span> မွတ္နဲ႕ ဂုဏ္ထူးထြက္ခဲ့ေတာ့ သူ႕လုိျဖစ္ခ်င္တာလဲပါ ပါတယ္ ။ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့<span style="font-weight: bold;"> ၇၂ </span>ပဲရျပီး ဂုဏ္ထူးမထြက္ခဲ့ပါဘူး ။ ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္မရနုိင္ေတာ့တဲ့ ဆုလာဘ္တစ္ခုကိုလြဲခဲ့သလို ခံစားခဲ့ရပါတယ္ ။<br />ဆယ္တန္းအျပီးမွာေတာ့ စာေတြပိုဖတ္ျဖစ္ေပမယ့္ ေက်ာင္းတက္စဥ္ကာလတစ္ေလွ်ာက္မွာ စာမေရးျဖစ္သေလာက္ျဖစ္သြားျပီး စာေရးျခင္းနဲ႕ေဝးသြားပါတယ္ ။ ငယ္ငယ္က စိတ္ကူးယဥ္ခဲ့တဲ့ စာေရးဆရာျဖစ္ခ်င္တယ္ဆုိတဲ့ အေတြးဟာလည္း တစ္ျဖည္းျဖည္း မႈန္ဝါးသြားခဲ့ပါတယ္ ။ ဒါေပမယ့္ မထင္မွတ္ပဲ ဘြဲ႕လြန္ဆက္တက္ျဖစ္ေတာ့ ဒီမွာ သူငယ္ခ်င္း လွလွ အကူအညီနဲ႕ ဘေလာ့ေလးေရးျဖစ္သြားပါတယ္ ။ စာေရးက်ဲေပမယ့္ ကိုယ္စိတ္ပါတဲ့ အခါတုိင္း စာေလးေတြခ်ေရးျဖစ္ရင္း စာေရးဆရာ မျဖစ္ခဲ့ရေပမယ့္ ကိုယ္ဝါသနာပါသလိုစာေလးေတြ ေရးျဖစ္ခဲ့တဲ့အတြက္ ခုေတာ့ ဘေလာ့ေရးရတာ ေပ်ာ္ေနခဲ့ပါျပီ ။<br />ကြ်န္ေတာ့္ အတြက္ေတာ့ စာဖတ္ဝါသနာဟာ စာေရးျဖစ္တဲ့ဝါသနာတြင္မက ၊ အနုပညာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ခံစားတတ္ေအာင္ေလ့က်င့္ေပးခဲ့သလိုပါပဲ ။ ကြ်န္ေတာ့္ တစ္ျခားဝါသနာေတြကေတာ့ ပန္းခ်ီဆြဲတာ ( ငယ္ငယ္တည္းက အစ္ကိုေတြဆြဲလုိ႕လုိက္ဆြဲရာက ဝါသနာပါသြားခဲ့တာပါ ၊ ခုထိလဲ စိတ္လိုလက္ရရွိရင္ ဆြဲမိပါတယ္ ) ၊ ရုပ္ရွင္ၾကည့္တာ ( ရုပ္ရွင္ၾကည့္တာသိပ္ၾကိဳက္ပါတယ္ ၊ ခံစားမိတဲ့ရုပ္ရွင္ေတြအေၾကာင္းစာေရးရတာလဲ ဝါသနာပါ ပါတယ္ ) ၊ သီခ်င္းဆုိတာ ( ဒီဝါသနာကေတာ့ သူမ်ား ဒုကၡေရာက္မဲ့ဝါသနာေလ ..ခုထိလဲ ၾကံဳရင္ၾကံဳသလို ဆုိသလုိ ၊အားတုိင္း<span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);"> sing for you </span>မွာ ဝင္ ဟဲတတ္ပါရဲ႕ <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 51, 153);">:P</span>)၊ စာအုပ္စုတာ ( အနည္းဆံုးေမြးေန႕ေရာက္တုိင္း စာအုပ္တစ္အုပ္ေတာ့ အမွတ္တရဝယ္ျဖစ္ေအာင္ဝယ္ပါတယ္ )၊ ေနာက္နည္းနည္းထူးဆန္းတဲ့ ဝါသနာတစ္ခုက ေကာ္ဖီခြက္ ဆန္းဆန္းလွလွေလးေတြ စုျပီး အဲဒီေကာ္ဖၤီခြက္ေလးေတြနဲ႕ ေကာ္ဖီေသာက္ရတာကို ၾကိဳက္တာ ( အိမ္မွာ ကြ်န္ေတာ္ ၾကိဳက္တုိင္း ဝယ္ထားတဲ့ ေကာ္ဖီခြက္ေတြမနည္းပါပဲ ၊ ဒါမဲ့ အဲဒီခြက္ေတြ သူမ်ားယူေသာက္တာေတာ့ၾကိဳက္ဘူးဗ် <span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(153, 51, 153);">:P</span> </span>) ၊ တစ္ျခား ဝါသနာေတြလဲရွိပါေသးတယ္ ( ုဒါေတာ့ လ်ိဳ႕ဝွက္ခ်က္ :P )။<br />ကြ်န္ေတာ့္ဝါသနာေတြမွာ အေကာင္းခ်ည္းပဲလဲမဟုတ္ပါဘူး ။ သူ႕ရဲ႕ ေဘးထြက္ဆုိးက်ိဳးေတြကလဲ ရွိေနပါေသးတယ္ ။ ဥပမာ စာအုပ္ၾကိဳက္တာေတြ႕ရင္ ေတြ႕မေရွာင္ဝယ္တတ္လို႕ မုန္႕ဖုိးပြန္းတာ ၊ မရိုမေသစကား အိမ္သာတက္လဲ စာအုပ္နဲ႕ ၊ ထမင္းဝိုင္းမွာလဲ စာအုပ္ၾကီးနဲ႕ မို႕ အိမ္က အျမဲဆူရတာ ၊ စာအုပ္ဖတ္ေနရင္ ဘာမွခုိင္းလို႕မရေတာ့တာ ၊ စုထားတဲ့ စာအုပ္ေတြကို မက္ေမာတြယ္တာတတ္လြန္းတာ ( တစ္ေလာက အဘုိးက သူ႕ရြာစာၾကည့္တုိက္အတြက္ အိမ္က စာအုပ္ေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား လႈလုိ္က္တာကို ကြ်န္ေတာ့မွာ မုဒိတာမပြားပဲ ၾကားထဲက နွေျမာေနမိတာ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလဲစိတ္ပ်က္မိပါရဲ႕ :P )။<br />ဘာေျပာေျပာေျပာ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ သူမ်ားကိုဒုကၡမေပးဘူးလို႕ (ထင္ရတဲ့ ) ကြ်န္ေတာ့ဝါသနာေလးေတြ ဆက္ လုပ္ေနမိဦးမွာပါပဲဗ်ာ ။ <br />ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ ဗ်ာ ။<br /><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1633047871463894436-3407934322439944976?l=www.chitchinchayyer.co.cc' alt='' /></div>ခ်စ္ျခင္း ေျခရာhttp://www.blogger.com/profile/15022664969106063584noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1633047871463894436.post-6557857459000903562009-06-07T17:33:00.007+04:002009-06-07T20:18:18.023+04:00ေနာင္နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ....( Tag post)<div style="text-align: left;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_4YZs2WZmVoI/SivkHv3YBaI/AAAAAAAAAGA/i-O0nI46Avw/s1600-h/Hoursposter.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 256px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_4YZs2WZmVoI/SivkHv3YBaI/AAAAAAAAAGA/i-O0nI46Avw/s400/Hoursposter.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5344616204564170146" border="0" /></a><br /></div><div face="Zawgyi-One"><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: justify;">အခ်ိန္ကာလဆုိတာ ေလာကၾကီးရဲ႕ အဆန္းက်ယ္ဆံုးအရာေတြထဲက တစ္ခုဆုိရင္ အားလံုးျငင္းၾကမယ္မထင္ပါဘူး။ခုတည္ရွိေနတယ္ဆိုတဲ့တစ္ခဏဟာ ခ်က္ျခင္းေပ်ာက္ကြယ္သြားျပီး အတိတ္ျဖစ္သြားတဲ့အခါ အနာဂါတ္ဆိုတာဟာလဲ စဥ္းစားဆင္ျခင္နုိင္ျခင္းရဲ႕အလြန္ကအရာျဖစ္သြားျပန္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အနာဂါတ္ကိုၾကိဳမျမင္နုိင္ျခင္းဟာ လူေတြအတြက္ သဘာဝက ေပးထားတဲ့ အေကာင္းဆံုးလက္ေဆာင္တစ္ခုလုိ႕ထင္ပါတယ္။ဘာလုိ႕လဲဆုိေတာ့လူေတြဟာ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းျဖင့္သာ အသက္ရွင္ေနရလုိ႕ပါပဲ ။ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြသာ မရွိေတာ့ဘူးဆုိရင္ လူ႕ဘဝဟာ ေတာ္ေတာ္ေလး အနွစ္သာရမဲ့သြားလိမ့္မယ္ထင္ပါတယ္ ။ မနက္ျဖန္ ၊ သန္ဘက္ခါ ၊ ေနာက္ တစ္ပါတ္ ၊ ေနာက္ တစ္နွစ္ ၊ ေနာက္ ဆယ္နွစ္ ၊ ေနာက္နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာၾကာတဲ့အခါ........လူတုိင္းဟာ ဒီလုိအေတြးမ်ိဳးေတြးဖူးမွာပါပဲ ။<br /></div><br /><div style="text-align: justify;"> ခင္မင္ရတဲ့ဘေလာ့ဂါအစ္မဝါကေနာက္နွစ္နွစ္ဆယ္ဆုိတဲ့ တက္ဂ္ပို႕စ္ေလးေရးခုိင္းလာတဲ့အခါ ရင္ထဲမွာ လူေတြမျမင္နုိင္တဲ့ အနာဂါတ္အေၾကာင္း ကိုသိမ္သိမ္ေမြ႕ေမြ႕ေလးျပထားတဲ့ရုပ္ရွင္ေလးတစ္ကားကို ဒုတိယအၾကိမ္ၾကည့္မိခ်ိန္လဲျဖစ္ပါတယ္ ။ အဲဒီကားေလးကေတာ့ ဒါရိုက္တာ Stephan Daldry ရဲ႕ လက္ရာ<span style="font-weight: bold;"> The Hours </span>ဆိုတဲ့ဇာတ္ကားေလးပါပဲ ။ Nicole Kidman , Julianne Moore နဲ႕ Meryl Streep တုိ႕အဓိကပါဝင္ထားျပီး ၂၀၀၂ ခုနွစ္က ထုတ္လုပ္ခဲ့တဲ့ဇာတ္ကားပါ။ပါဝင္တဲ့ဇာတ္ေဆာင္အားလံုးကအထူးနာမည္ၾကီးသူေတြျဖစ္ေနတာျဖစ္တဲ့အျပင္ဒါရုိက္တာကလည္း နည္းနည္းနဲ႕က်ဲက်ဲရိုက္တတ္ေပမယ့္တစ္ကားဆုိတစ္ကားအနုပညာေျမာက္ေအာင္ ရိုက္တတ္သူမုိ႕ ေအာ္စကာအပါအဝင္ ရုပ္ရွင္ဆုေပါင္းမ်ားစြာ နုိမီေနးရွင္းရခဲ့သလို Nicole အတြက္ ေအာ္စကာဆုကိုရယူေပးနုိင္ခဲ့တဲ့ ရုပ္ရွင္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ ။<br /><br />ဒီရုပ္ရွင္ေလးကို ေနာက္တစ္ခါျပန္ၾကည့္မိခ်ိန္မွာ ေခါင္းထဲမွာ ကြ်န္ေတာ္ အခ်ိန္ၾကာၾကာေတြးမိဖူးတဲ့ေမးခြန္းတစ္ခုအတြက္ေက်နပ္ေလာက္တဲ့ အေျဖတစ္ခုကိုရရွိသြားသလုိခံစားခဲ့ရပါတယ္ ။ အိမ္မက္ဆုိတာ လူတုိင္းမွာရွိၾကတာပါပဲ ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီအိမ္မက္ တစ္ခုျပည့္စံုလာဖုိ႕ကေတာ့ တစ္နွစ္ၾကာခ်င္လဲၾကာမယ္ ။ နွစ္ နွစ္ဆယ္ၾကာခ်င္လဲၾကာမယ္ .........ဒါမွမဟုတ္ တစ္ဘဝလံုးစာၾကာခ်င္လဲၾကာလိမ့္မယ္ ..။အဓိကအေရးၾကီးတဲ့အရာကဘာလဲဆုိတာကိုေတာဒီရုပ္ရွင္ေလးကအေျဖေပးထားပါတယ္ ။<br /><br />ရုပ္ရွင္ကားမွာ မိန္းမသံုးေယာက္တုိ႕ရဲ႕ မတူညီတဲ့ အခ်ိန္ကာလသံုးခုမွာ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့ တစ္ေန႕တာ အျဖစ္အပ်က္ မ်ားနဲ႕ရက္ယွယ္ထားပါတယ္ ။ ၁၉၂၃ ခုနွစ္မွာ စာေရးဆရာမ ဗာဂ်ီးနီးယားဝုဖ္ ဟာRichmond မွာ သူမရဲ႕ စာအုပ္သစ္ Mrs.Dolloway ကိုစတင္ေရးေနခ်ိန္ ျဖစ္ျပီး ၊ ၁၉၅၂ ခုနွစ္မွာေတာ့ ေလာ့စ္အိန္ဂ်ယ္လိစ္မွာ စိတ္က်ေရာဂါခံစားေနရတဲ့ ဒုတိယကုိယ္ဝန္နဲ႕ အိမ္ေထာင္ရွင္မ ေလာ္ရာဘေရာင္းဟာ သူမရဲ႕မြန္းက်ပ္ေနတဲ့အိမ္ေထာင္ေရးကေနဝုဖ္ရဲ႕စာအုပ္ကိုဖတ္ျပီးထြက္ေပါက္ရွာေနရပါတယ္ ။ ၂၀၀၁ ခုနွစ္မွာေတာ့ နယူးေရာ့က ထုတ္ေဝသူ ကလဲရစ္ဆာဟာ AIDS ေရာဂါခံစားေနရသူ မိတ္ေဆြ စာေရးဆရာ ရစ္ခ်တ္ အတြက္ ဂုဏ္ျပဳပါတီတစ္ခု အိမ္မွာက်င္းပေပးဖုိ႕ စီစဥ္ေနပါတယ္ ။ ဇတ္ေကာင္မ်ားဟာ တစ္ေယာက္က ဝတၱဳကိုေရးေနသူ ၊ တစ္ေယာက္က ဝတၱဳကို ဖတ္ေနသူ ၊ တစ္ေယာက္ကေတာ့ ဝတၱဳထဲက ဘဝမွာေနထုိင္သူ အျဖစ္ ရုပ္ရွင္ကိုဖြင့္လုိက္ျပီး စိတ္ဝင္စားဖြယ္ ဆြဲေခၚသြားခဲ့ပါတယ္ ။<br /><br />၁၉၃၂ မွာ ဝုဖ္ဟာ သူမရဲ႕ Lesbianism အတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မဲ့စြာ စိတ္က်ေရာဂါခံစားေနရျပီး အိမ္သားမ်ားနဲ႕ ခင္ပြန္းသည္တုိ႕က တစ္ခ်ိန္လံုး ေစာင့္ေရွာက္ၾကည့္ရႈေပးေနရပါတယ္ ။ ဒီအခ်ိန္မွာ ညီမျဖစ္သူ ဗက္နက္ဆာ နဲ႕ ကေလးမ်ား အလည္ေရာက္လာခဲ့ျပီး ဝုဖ္ဟာ သူမရဲ႕ စိတ္သြားတုိင္းကိုယ္မပါနုိင္တဲ့ ဘဝကို စိတ္ဓါတ္က်ကာ လန္ဒန္ကိုသြားဖုိ႕ ဘူတာရံုကိုထြက္ေျပးခဲ့ေပမယ့္ ခင္ပြန္းသည္ကျပန္လည္ေဖ်ာင္းဖ်ေခၚယူခဲ့ရပါတယ္။လန္ဒန္ကိုထြက္မေျပးနုိင္ခဲ့တဲ့ဝုဖ္တစ္ေယာက္ လူ႕ဘဝကေတာ့ထြက္သြားနုိင္ဖုိ႕ ၾကိဳးစားေနခဲ့ပါျပီ ။<br /><br />ဒုုတိယကိုယ္ဝန္နဲ႕ေလာ္ရာကေတာ့ခင္ပြန္းသည္နဲ႕သာယာတဲ့မိသားစုဘဝေလးပိုင္ဆုိင္ေနရေပမယ့္ သူမအတြက္အနွစ္မဲ့ေနတဲ့ဘဝကိုမေပ်ာ္ရႊင္နုိင္တဲ့နက္ရိႈင္းတဲ့ခံစားခ်က္တစ္ခုရွိေနပါတယ္ ။ တစ္ေန႕အိမ္နီးခ်င္း ကစ္တီအိမ္ကို အလာမွာေလာ္ရာတစ္ေယာက္ စိတ္ေတြလြတ္ထြက္သြားျပီး ကစ္တီ႕ကိုနမ္းလုိက္မိပါတယ္ ။ ဒီအနမ္းရဲ႕ေနာက္ကြယ္က အဓိပါယ္မ်ားကို သိေပမယ့္ ကစ္တီက မသိက်ိဳးကြ်န္ျပဳသြားခဲ့ပါတယ္ ။ မြန္းက်ပ္မေပ်ာ္ရႊင္နုိင္တဲ့အိမ္ေထာင္ေရးမွာအိမ္ေထာင္ရွင္မေကာင္းတစ္ေယာက္ျဖစ္မလာနုိင္ဘူးလုိ႕ယံုၾကည္ေနတဲ့ ေလာ္ရာဟာ ဘဝကေနပါထြက္ေျပးလြတ္ေျမာက္ဖုိ႕ Mrs.Dolloway စာအုပ္ကိုဖတ္ရင္း ေတြးေနမိပါျပီ ။<br /><br />၂၀၀၁ မွာ ကလဲရစ္ဆာကေတာ့ မိတ္ေဆြ ရစ္ခ်တ္က Mrs.Dolloway လုိ႕နာမည္ေျပာင္ေခၚရေလာက္ေအာင္ဝုဖ္ရဲ႕ဇာတ္ေကာင္စရုိက္မ်ားနဲ႕မိန္းမတစ္ေယာက္ပါ ။ကလဲရက္ဆာဟာသူမရဲ႕ Lesbian ခ်စ္သူနဲ႕အတူေနသူတစ္ေယာက္ျဖစ္ေပမယ့္ ေကာလိပ္တုန္းက ရစ္ခ်တ္ကိုခ်စ္ခဲ့ဖူးတယ္လုိ႕ ထင္ေနပါတယ္(တကယ္ေတာ့ရစ္ခ်တ္က Gay တစ္ေယာက္ပါ ) ။ ရုပ္ရွင္ရဲ႕ေနာက္ဆံုးအပိုင္းမ်ားမွာ လွည့္ကြက္မ်ားနဲ႕ ဇာတ္ရွိန္အျမင့္ဆံုးကိုေရာက္ေအာင္ဆြဲေခၚသြားခဲ့ပါတယ္ ။ ရစ္ခ်တ္ဟာ တကယ္တန္းေတာ့ ေလာ္ရာရဲ႕သားျဖစ္ခဲ့ျပီးကလဲရက္ဆာအတြက္ အနွစ္မဲ့ေနတဲ့ဘဝမွာေနခဲ့ရတာကိုအဆံုးသတ္လုိက္ဖုိ႕တုိက္ေပၚကခုန္ခ်သတ္ေသသြားခဲ့ပါတယ္ ။အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ရစ္ခ်တ္အေမေလာ္ရာတစ္ေယာက္ ကလဲရစ္ဆာအိမ္ကိုေရာက္လာခဲ့ပါတယ္ ။ ၂၀၀၁ မွာေတာ့ တစ္ခ်ိန္က မိမိရဲ႕ Lesbianismအတြက္ဘဝကိုအဆံုးသတ္ဖုိ႕ၾကိဳးစားခဲ့ဖူးတဲ့ေလာ္ရာဟာဒုတိယသမီးေလး ေမြးျပီးေနာက္ပိုင္းကိုယ္မပိုင္ခဲ့တဲ့ကိုယ့္ဘဝအတြက္တစ္ဘဝစာ ေနာင္တေတြနဲ႕ အသက္ရွင္ေနတဲ့ အိမ္ေထာင္ရွင္မေကာင္းတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနခဲ့ပါျပီ ။<br /><br />ရုပ္ရွင္ဟာ အေတြးမ်ားစြာ ေပးရင္း အဆံုးသတ္ထားခဲ့ပါတယ္ ။ <span style="font-weight: bold;">ဘဝမွာ အသက္ရွင္ရျခင္းရဲ႕ အဓိပါယ္ဟာ ကိုယ့္ေပ်ာ္ရႊင္မႈအတြက္လား ၊ သူတပါးအတြက္လား</span>ဆုိတာကို ေမးခြန္းေတြထုတ္သြားခဲ့ပါတယ္ ။ ၁၉၃၂ တုန္းက ဘဝကိုစြန္႕ခြာသြားဖုိ႕ထုိက္တန္ခဲ့တဲ့ ျပႆနာတစ္ခုဟာ၊ ၁၉၅၂ မွာ မိန္းမတစ္ေယာက္ တစ္ဘဝလံုးစာေနာင္တေတြနဲ႕ ရင္းနွီးခဲ့ရတဲ့ ျပသႆနာတစ္ခုဟာ ၊ ၂၀၀၁ ခုနွစ္မွာေတာ့ ကိုယ့္ဘဝကိုယ္ပိုင္ဆုိင္သူတစ္ေယာက္ရဲ႕ကိုယ္တုိင္ဖန္တီးနုိင္ခဲ့တဲ့အိပ္မက္တစ္ခုျဖစ္ေနခဲ့ပါျပီ ။<br /><br />ဒီဇာတ္လမ္းမွာ သရုပ္ေဆာင္ခဲ့တဲ့ အဓိက ဇာတ္ေကာင္မ်ားဟာ ဘယ္သူက ပိုေကာင္းတယ္လုိ႕ မေျပာသာေလာက္ေအာင္ ေကာင္းမြန္ၾကတာကိုေတြ႕ရပါတယ္ ။ ကြ်န္ေတာ္က Meryl Streep crazy ျဖစ္ေပမယ့္ ဒီကားထဲမွာ ဝုဖ္အျဖစ္သရုပ္ေဆာင္ခဲ့တဲ့ Nicole ဟာ ေအာ္စကာနဲ႕ထုိက္တန္စြာ သရုပ္ေဆာင္သြားခဲ့တာပါ ။ ဒါရုိက္တာ Daldry ကလဲ ၂၀၀၈ မွာ The Reader လုိဇာတ္လမ္းမ်ိဳးဖန္တီးနုိင္ခဲ့တာကို သံသယရွိစရာမလုိေလာက္ေအာင္ သူ႕အနုပညာကို သက္ေသျပသြားပါတယ္ ။<br /><br />ဒီဇာတ္ကားဟာလူတုိင္းရဲ႕ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အိပ္မက္ေတြအတြက္အေရးအၾကီးဆံုးအရာတစ္ခုကို မက္ေဆ့ခ်္ေလးေပးသြားပါတယ္ ။ အဲဒါကေတာ့ <span style="font-weight: bold;">အခ်ိန္</span>ပါပဲ ။ အိပ္မက္တစ္ခု ျပည့္စံုသြားဖုိ႕ တစ္ႏွစ္ၾကာခ်င္ၾကာမယ္ ၊ ဆယ္နွစ္ၾကာခ်င္ၾကာမယ္ ၊ နွစ္နွစ္ဆယ္မက တစ္ဘဝလံုးစာ ၾကာခ်င္လဲၾကာလိမ့္မယ္ ။ အေရးၾကီးတာက အခ်ိန္ကိုေစာင့္ဆုိင္းျခင္းဆုိတဲ့ အတတ္ပညာ တစ္ခုပါပဲ ။<br />( ဒီပို႕စ္ေလး ေရးျဖစ္ေအာင္ အေတြးစမ်ား လမ္းဖြင့္ေပးခဲ့တဲ့ အစ္မဝါ သို႕ .....)<br />ဝန္ခံခ်က္ ။ ။ ပို႕စ္အတြက္လုိအပ္ေသာ အခ်က္အလက္မ်ားနွင့္ ဓါတ္ပံုအား အင္တာနက္မွ ရယူခဲ့ေၾကာင္းဝန္ခံပါသည္ ။<br /></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1633047871463894436-655785745900090356?l=www.chitchinchayyer.co.cc' alt='' /></div>ခ်စ္ျခင္း ေျခရာhttp://www.blogger.com/profile/15022664969106063584noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1633047871463894436.post-74433730677482609962009-05-29T19:00:00.003+04:002009-05-29T19:29:29.876+04:00ေရျခားေျမျခား ခံစားခ်က္မ်ား ( TAG POST)နုိင္ငံျခားကိုလူေတြက အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႕သြားတတ္ၾကပါတယ္ ။ တစ္ခ်ိဳ႕က အလုပ္အကိုင္အတြက္ ၊ တစ္ခ်ိဳ႕က ပညာသင္ဖုိ႕ ၊ တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့ အလည္အပတ္ ။ ဘယ္လုိအေၾကာင္းမ်ိဳးနဲ႕ပဲ သြားၾကသည္ျဖစ္ေစ ကိုယ့္ေမြးရပ္ ေဒသမဟုတ္တဲ့အတြက္ စားေသာက္ ေနထုိင္ လူမႈဘဝေတြမွာ အခက္အခဲဆုိတာ မလြဲမေသြၾကံဳေတြ႕ရတဲ့အရာေတြပဲျဖစ္ပါတယ္ ။<br />ဒီအေၾကာင္းေတြကို အစ္မဝါ က “နုိင္ငံျခား ျပန္တစ္ေယာက္ရဲ့ညည္းခ်င္း” ဆုိျပီး တက္ဂ္ပို႕စ္ေလးေရးခုိင္းလာပါတယ္ ။ ျမန္မာနုိင္ငံကိုမျပန္ရေသးေပမယ့္ ၾကံဳေတြ႕ေနရတဲ့ အခက္အခဲေတြကေတာ့ မ်ားေျမာင္လွတာ အမွန္ပါပဲ ။ တစ္ခ်ိဳ႕လို စီးပြားရွာလာတာမဟုတ္ပဲ ေက်ာင္းတက္ေနရတဲ့အတြက္ ေငြမစုမိတဲ့အျပင္ ကိုယ္ကအထြက္ခ်ည္းပါပဲ ။ နုိင္ငံျခားမွာေနတဲ့သူေတြအတြက္ ၾကံဳေတြ႕ရတဲ့ အခက္အခဲ ေလးေတြဟာ ေယဘူယ်အားျဖင့္ေတာ့ တူညီမယ္ထင္ပါတယ္ ။ ဘာသာစကား ၊လူမႈေရး ၊ေငြေရးေၾကးေရး အခက္အခဲေတြေပါ့ေလ ။<br />ဒါေပမယ့္ ဒီအခက္အခဲေတြထက္ ပိုျပီး သိမ္ေမြ႕အခက္နုတဲ့ အခက္အခဲက စိတ္ဖိစီးမႈ ဒဏ္ပါပဲ ။ အိမ္လြမ္းစိတ္၊ ခ်စ္ခင္ရင္းနွီးသူေတြကို သတိရစိတ္ ၊ ျမန္မာ အစားအစာေတြကိုလြမ္းစိတ္ ... ဒါထက္ပိုတာကေတာ့ အထီးက်န္တဲ့ ခံစားခ်က္ပါပဲ ။( တစ္ခ်ိဳ႕ မိသားစုလုိ္က္နုိင္ငံျခားကိုေရာက္ေနသူေတြေတာင္မွ ဒီလိုခံစားခ်က္မ်ိဳးရွိမယ္ထင္ပါတယ္ ။)<br />ဒီတစ္ေလာပိုင္းမွာ စိတ္ေလေနသလို ၊ ေက်ာင္းကလဲ မနားရေအာင္ ေန႕တုိင္းတက္ေနရလုိ႕ ဘေလာ့ဂ္ဘက္ကိုမလွည့္ျဖစ္ခ်ိန္မွာ ခင္မင္ရတဲ့ အစ္မၾကီး ( လွလွကေတာ့ <span style="font-style: italic;">အေမဝါ</span>တဲ့ ၾကည့္လုပ္ဦးေနာ္ အစ္မ :P ) ဖုန္တင္မက ပင့္ကူအိမ္ပါ တက္ေနတဲ့ ဘေလာ့ဂ္ေလး မွာ စာေရးျဖစ္ေအာင္တက္ဂ္ခဲ့ပါတယ္ ။ တုိက္ဆုိင္စြာ ခံစားခ်က္နဲ႕ တုိက္ဆုိင္ေနတဲ့ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ကိုဖတ္ရခ်ိန္လဲျဖစ္ပါတယ္ ။ နုိင္ငံျခားမွာေရာက္ေနက်တဲ့ ညီအစ္ကိုေမာင္နွမမ်ားနဲ႕လဲ ခံစားခ်က္ခ်င္း တိုက္ဆိုင္ေကာင္းတုိက္ဆိုင္ ပါလိမ့္မယ္ ။ ညည္းခ်င္းရွည္ၾကီးအစား ခံစားမိတဲ့ ကဗ်ာေလးနဲ႕ ဆားခ်က္လုိက္ပါတယ္ အစ္မေရ ။ ကဗ်ာပိုင္ရွင္ကေတာ့ အစ္ကိုလုိခင္ရတဲ့ အကို <span style="font-style: italic;">သန္႕စင္လင္</span>းရဲ့ ကဗ်ာေလးပါ ။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102);font-size:100%;" ><span style="font-weight: bold;">အေရာင္ေတြမရွိတဲ့ျမိဳ႕ </span></span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">သံသရာကိုလမ္းေလွ်ာက္ထြက္သလို </span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">ဒီျမိဳ႕ကို ငါေရာက္ခဲ့တယ္ .......။</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">အျဖဴအမည္းရုပ္ရွင္ၾကည့္ရသလို </span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">အေရာင္ေတြကပုန္းေနေတာ့ </span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">သံသယနဲ႕ငါဟာ ခ်စ္သူျဖစ္ခဲ့ရျပီ....။</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">ေအးစက္စက္ရာသီဥတုလုိ </span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">လူေတြကလည္းေအးစက္ေနေတာ့</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">အေအးခန္းထဲကလူေသေတြလုိ </span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">ငါလည္း..........</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">ခံစားခ်က္မမဲ့ပဲ ေနနုိင္ရိုးလား.....။</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">အဲဒီရူပကဝါဒီ အေလာင္းေကာင္ေတြၾကား </span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">ပူရွ္ကင္ နဲ႕ေတာ္လ္စတြိဳင္းသာ </span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">နွလံုးသားအပိုပါခဲ့တာ ......။</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">သူတုိ႕ရင္ခုန္သံေတြအခုထိဆူညံေနဆဲ </span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">ဒီျမိဳ႕ေပၚမွာ......။</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">အျဖဴအမည္းရုပ္ရွင္လုိ</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">အေရာင္ေတြက ေနာက္ေက်ာဓါးနဲ႕ထုိးဖုိ႕</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">လမ္းေလွ်ာက္ျမန္တယ္ ။</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">တစ္သီးပုဂၢလ သစ္ပင္ေတြက</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">အရိုးျပိဳင္းျပိဳင္းနဲ႕ သန္မာထြားၾကိဳင္းၾကရဲ႕ ။</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">တကယ္ေတာ့ကြာ</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">ယဥ္ေက်းမႈေခါင္းပါးတဲ့ျမိဳ႕မွာ </span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">ျပတုိက္ေပါတာ မဆန္းပါဘူး ။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1633047871463894436-7443373067748260996?l=www.chitchinchayyer.co.cc' alt='' /></div>ခ်စ္ျခင္း ေျခရာhttp://www.blogger.com/profile/15022664969106063584noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-1633047871463894436.post-24053416438135301722009-04-10T19:26:00.005+04:002009-05-30T00:11:56.112+04:00သၾကၤန္ အလြမ္း<div style="font-family:Zawgyi-One;"><div style="text-align: justify;">သၾကၤန္ဟာျမန္မာေတြအားလံုးအတြက္နွလံုးသားမွာအသားတံဆိပ္ခတ္နွိပ္ထားသလုိပဲလုိ႕ ထင္ပါတယ္ ။ သၾကၤန္နားနီးလာရင္ ၾကီးငယ္မဟူ ေပ်ာ္ရြင္တဲ့ စိတ္ေလး ၊ အနည္းဆံုးၾကည္နူးတဲ့စိတ္ကေလးကေတာ့ ျဖစ္လာၾကတာပါပဲ ။ အဲလုိသၾကၤန္ပိေတာက္ေလးေတြနဲ႕ အတူ သၾကၤန္ရဲ့ မပါမျဖစ္သေကၤတတစ္ခုကေတာ့ သၾကၤန္သီခ်င္းေလးေတြပါပဲ ။ လူၾကီးလူငယ္မေရြး <span style="font-weight: bold;">hip hop</span> ကိုခံစားသူပဲျဖစ္ျဖစ္ ၊ <span style="font-weight: bold;">alter rock </span>ကုိမွၾကိဳက္တတ္သူပဲျဖစ္ျဖစ္ ျမန္မာမွန္ရင္ သၾကၤန္သီခ်င္းေလးေတြေတာ့ ခ်စ္တတ္ၾကတာပါပဲ ။<br /><br />ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့မႏၱေလးသားမုိ႕လုိ႕ထင္ပါရဲ့ျမိဳ႕မရဲ့သၾကၤန္သီခ်င္းေလးေတြကိုစြဲစြဲလန္းလန္းၾကိဳက္တတ္သူပါ ။ ျမိဳ႕မဆုိရင္ သၾကၤန္သီခ်င္းသာမက ၊ ဧည့္ခံေတးေတြကအစ စြဲလန္းသူပါ ။ <span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">ဆရာျမိဳ႕မျငိမ္း</span>ရဲ့ သီခ်င္းေလးေတြမပါရင္ျဖင့္ မႏၱေလးသၾကၤန္ဟာလဲ သၾကၤန္မမည္ဘူး လုိ႕ေတာင္ ေျပာရေအာင္ ဆရာ့ရဲ့သီခ်င္းေလးေတြက လႊမ္းမုိးနုိင္လွပါေပတယ္ ။<br /><br />ကြ်န္ေတာ့္ရဲ့ဦးေလးတစ္ေယာက္ကတစ္ခ်ိန္ကျမိဳ႕မဂီတမႈးျဖစ္ခဲ့တာမုိ႕ပုခက္ထဲကတည္းက ျမိဳကမသီခ်င္းေတြ နားယဥ္ခဲ့တယ္ဆုိရင္ လြန္တယ္ထင္ပါမယ္ ။ ငယ္ငယ္တညး္က အိပ္ရင္ ျမိဳ႕မသီခ်င္းေတြနဲ႕ မွ သိပ္လုိ႕ရတာလဲ လူၾကီးေတြခုထိေျပာေနတတ္တဲ့ ကြ်န္ေတာ့္အေၾကာင္းေလးပါပဲ ။ ကြ်န္ေတာ္က အေတာ္လဲဂ်ီက်တတ္တဲ့ကေလးမုိ႕ ငယ္ငယ္က ပုခက္ထဲကေန ဟိုသီခ်င္းနားေထာင္မယ္ ဒီသီခ်င္းနားေထာင္မယ္ ခဏခဏလဲေျပာင္းခုိင္းတတ္ပါရဲ့ ။ ခု <span style="font-weight: bold;">ခင္ညြန္႕ရီ</span>သီခ်င္းဖြင့္ခုိင္းျပီး ၊ ေတာ္ၾကာေနေတာ့ <span style="font-weight: bold;">ရီရီခင္ </span>နားေထာင္မယ္ေအာ္ခ်င္ေအာ္တာပါ ။ တစ္ခါေတာ့ <span style="font-weight: bold;">ထိပ္တင္ဆန္း</span>နားေထာင္ေနရာကေန <span style="font-weight: bold;">တင္တင္ျမ</span>နားေထာင္မယ္လုပ္ေတာ့ ကက္ဆက္ကို အမ်ိဳးမ်ိဳးေျပာင္းဖြင့္ေပးရတဲ့ အေဒၚက စိတ္တုိလာျပီး "<span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(0, 153, 0);">တင္တင္ျမေတာ့မရဘူး ၊ တင္တင္လွပဲ ရမယ္</span> </span>"ဆုိျပီး တုတ္ျပရတဲ့အထိပါပဲ ။ ( အေဒၚနာမည္က တင္တင္လွေလ :P)<br /><br />ဆရာျမိဳ႕မျငိမ္းရဲ့သီခ်င္းေတြက ဂႏၱဝင္ ဆန္တယ္ ။ ကဗ်ာလုိနုႏြဲ႕တယ္ ။ ဆန္းသစ္တဲ့ အေၾကာင္းအရာ နဲ႕ သံစဥ္ေတြက ပဥၥလက္ဆန္လွပါတယ္ ။ ဆရာက ဟာသဥာဏ္လဲရႊင္လွသူပါ ။ ဒါကို <span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">ကသစ္ပန္း ၊ နွစ္ပိသာခြဲ ၊ ေမဓာဝီ</span>သီခ်င္းေတြမွာ ေတြ႕နုိင္ပါတယ္ ။ <span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">ကသစ္ပန္း</span>မွာဆုိရင္ အစပိုင္းမွာ <span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">ပုဇင္းေတာင္သံၾကိဳး</span>ထဲက <span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">"အံု႕ကာေလတစ္ဖြဲဖြဲ ၊ ရြာေလတစ္သဲသဲ</span>" ဆုိတဲ့ စာသားနဲ႕ ခန္႕ခန္႕ညားညားခ်ီထားျပီးမွ အဆံုးမွာ ေယာက္ကၡမ အသူရာ ဘုရင္နဲ႕ သားမက္ သိၾကားမင္းတုိ႕ ေဘာက္က်ရပံုေလးကို ဖြဲ႕သြားပံုက နားေထာင္ရသူကို မျပံဳးပဲ မေနနုိင္ျဖစ္သြားရေစပါတယ္ ။<br /><br />သၾကၤန္သီခ်င္းေလးေတြကေတာ့ ဆရာ့ရဲ့လက္ရာမြန္ ေလးေတြလုိ႕ပဲဆုိရပါေတာ့မယ္ ။ ဒီမွာဆရာ့သီခ်င္းေလးေတြရဲ့ ထူးျခားခ်က္ေလးတစ္ခုကိုလဲ သတိထားမိပါတယ္ ။ အဲဒါက ဆရာ့တစ္ခ်ိဳ႕သီခ်င္းေလးေတြမွာ သံစဥ္ကိုငဲ့ျပီး စာသားအသံ ေသြသြားတာေလးေတြကိုပါ ။ ဥပမာ <span style="font-weight: bold;">ေရေလာင္းေရပက္</span> သီခ်င္းမွာဆုိရင္ "<span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">ေမာင္တုိ႕စိတ္လန္းရႊင္ရေအာင္ ပက္စမ္းပါလားခင္ရယ္ "</span>ဆုိတာကို သံစဥ္ကိုငဲ့ျပီး "<span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">ေမာင္တုိ႕စိတ္လန္းရႊင္း ရေအာင္လုိ႕ </span>"ယူဆုိရတာကိုေတြ႕ပါတယ္ ။ ေနာက္ <span style="font-weight: bold;">ကသစ္ပန္း</span>သီခ်င္းမွာလဲ <span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">"နွစ္တုိင္းပင္ သခြပ္ပြင့္ခ်ိန္မွာ</span>" ဆုိတာကို တစ္ခ်ိဳ႕က "<span style="font-style: italic; color: rgb(51, 204, 0);">နွစ္တုိင္းပင္ သခြပ္ </span><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(51, 204, 0);">ပြင္</span><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 204, 0);"> ခ်ိန္မွာ</span>"ရယ္လုိ႕ ေအာက္ကျမင့္ ျဖဳတ္ယူဆုိတာကို ၾကားရပါတယ္ ။ ဒါေပမယ့္ အဲလုိဆုိတာေလးကိုက တစ္မ်ိဳးခ်စ္စဖြယ္ေလးျဖစ္ေနျပီး အဆန္းတက်ယ္နားေထာင္ေကာင္းေနတာ အမွန္ပါပဲ ။<br /><br />ကြ်န္ေတာ္ကိုက ျမိဳ႕မသီခ်င္းေလးေတြကိုနွစ္သက္သူဆိုေတာ့ အကုန္ၾကိဳက္မိေနေတာ့တာပါ ။ ခုလုိသၾကၤန္နီးလာတဲ့အခ်ိန္မွာ အြန္လိုင္းေပၚကေန သၾကၤန္သီခ်င္းေလေတြနားေထာင္ရင္း ျမန္မာျပည္ကိုလြမ္းရတာလဲ အရသာတစ္မ်ိဳးလုိ႕ေျပာရမလားမသိေတာ့ပါဘူး ။ လြမ္းတာေတာ့ အမွန္ပါပဲ ။ ခုေတာ့ ေဆာင္းေနွာင္း နွင္းေတြ ေၾကြေနတဲ့ ျပဴတင္းေပါက္တစ္ခုနံေဘးမွာ <span style="font-weight: bold;">Rihanna </span>ရဲ့ <span style="font-weight: bold;">Umbrella </span>သီခ်င္းထဲက မုိးေရေတြပဲ ကြ်န္ေတာ့္ကိုရႊဲရႊဲ စိုလုိ႕ ။ ေရႊ မႏၱေလးရဲ့ သၾကၤန္ကေတာ့ ဟိုး ေဝးေဝးမွာေလ ။<br />(မႏၱေလးသၾကၤန္ကို လြမ္းလြမ္းနဲ႕ ေရာက္မိေရာက္ရာေတြ ေရးမိသြားတာပါ ။ ခင္မင္စြာလာေရာက္ဖတ္ရႈသူ သူငယ္ခ်င္း မ်ားနွစ္သစ္မွာ ေပ်ာ္၇ႊင္ ခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ ။)<br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1633047871463894436-2405341643813530172?l=www.chitchinchayyer.co.cc' alt='' /></div>ခ်စ္ျခင္း ေျခရာhttp://www.blogger.com/profile/15022664969106063584noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1633047871463894436.post-2928151530662526252009-03-27T20:06:00.003+03:002009-03-27T20:46:46.580+03:00သၾကၤန္ ဒုကၡ ( Tag Post)<div face="Zawgyi-One"><div style="text-align: justify;">ဘာလုိလုိနဲ႕ သၾကၤန္ေရာက္ဖုိ႕ ရက္ ၂၀ ေလာက္ပဲ လိုပါေတာ့တယ္ေနာ္ ။ သၾကၤန္ဆုိတာေတာ့ ျမန္မာေတြရဲ့ ဘယ္ေတာ့ မွ မရိုးနုိင္တဲ့ ပြဲေလးမုိ႕ ဘယ္ေလာက္ပဲ အမိေျမနဲ႕ ေဝးတဲ့ ေနရာေရာက္ေနေပမယ့္ သၾကၤန္နီးလာျပီဆုိတာနဲ႕ ရင္ခုန္သံက လက္ဗ္ဒပ္ဘ္ လက္ဗ္ဒပ္ဘ္ လုိ႕မည္ရမယ့္အစား တူးပို႕တူးပို႕နဲ႕ ေျပာင္းျပီး ခုန္လာသလုိပါပဲ ။ အဲဒီရင္ခုန္သံနဲ႕ အတူ သၾကၤန္တစ္ရက္ မွာ နေမာ္နမဲ့ နဲ႕ ဒုကၡေရာက္ခဲ့ ပံုေလးကိုလဲျပန္သတိရလာမိပါတယ္ ။<br /><br />ကြ်န္ေတာ္ ေဟာက္စ္ဆာဂ်င္ဆင္းတဲ့ သၾကၤန္ တစ္နွစ္ေပါ့ဗ်ာ ။ အဲဒီနွစ္က သၾကၤန္အၾကိဳေန႕မွာ ဂ်ဴတီက်ျပီးျပီဆုိေတာ့ ( သၾကၤန္အၾကိဳေန႕က အေၾကာင္းကို အမည္သညာေခၚစရာကား မွာ ေရးျပီးပါျပီ ) က်န္တဲ့ရက္ေတြမွာ အျပတ္ကဲမယ္ဆုိျပီး မႏၱေလးကိုျပန္ေရာက္ေနခ်ိန္.... လည္ဖုိ႕စီစဥ္ထားတဲ့ သူငယ္ခ်င္းနဲ႕ စိတ္ဆုိးၾကျပီး ကြ်န္ေတာ္ မလည္ျဖစ္ ျဖစ္သြားပါတယ္ ။<br /><br />ဒီမွာတင္ ကြ်န္ေတာ္ကလဲ ဘာရမလဲ စိတ္တုိတုိနဲဲ႕ ဆုိင္ကယ္ဆြဲထုတ္... အိမ္ေနရင္း အဝတ္အစားနဲ႕ အယ္လ္ပိုင္းမဏၱတ္မွာ သြားကဲမယ္ဆုိျပီး စိတ္လုိက္မာန္ပါ ထြက္လာေရာပဲ ။ လူကလဲ စိတ္တုိေနတာဆုိေတာ့ ဆုိင္ကယ္ကိုအျမန္ေမာင္း မ်က္နွာၾကီးစူပုတ္ေနလုိက္တာ လမ္းမွာေတြ႕သမွ်လူက ( အျမင္ကတ္ကတ္နဲ႕ထင္ပါရဲ့ ) ေရ အေတာ္ေလာင္းၾကသဗ် ။<br /><br />ေတာ္ေတာ္လဲေမာင္းလာလုိ႕ က်ံဳးနားေရာက္ကာနီးမွပဲ ခ်မ္းစိ္္မ့္စိမ့္ျဖစ္လာတာနဲ႕ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ငံု႕ ၾကည့္မိသဗ် ။ အားးလားးလားးးး.........ကြ်န္ေတာ္ျဖင့္ ေခါင္းေမႊးမ်ားေထာင္လာေအာင္ ေခါင္းနားပန္းၾကီးသြားမိပါတယ္ ။ ျဖစ္ပံုက ကြ်န္ေတာ္ ဝတ္လာတဲ့ အိမ္ေနရင္း သရီးကြာတားက မုိးကာသားလုိအပါးစားကို အျဖဴေရာင္ ။ ေရလဲစိုေရာ အသားမွာကပ္သြားျပီး လံုးဝ အသားအတုိင္း အထင္းသားအလင္းသား ျမင္ေနရတာပါပဲ ။ ေတာ္ေသးတာေပါ့ ေအာက္ခံေဘာင္းဘီေတာ့ ပါတယ္ဗ် :P။<br /><br />ဒါနဲ႕ ကြ်န္ေတာ့္မွာ ဆို္င္ကယ္ေပၚကလဲ မဆင္းရဲ ၊ ျမိဳ႕လည္ေခါင္ေတာင္ေရာက္ေနျပီဆုိေတာ့ အိမ္ျပန္လွည့္ရအခက္ ၊ ျမဴးေပ်ာ္ကခုန္ေနတဲ့ လူေတြကိုလည္းလွမ္းျမင္ေနရတာဆုိေတာ့ ကိုယ္မကဲရတုိင္း မရိုးမရြ ေဒါသေတြပိုထြက္လာျပီး ဆုိင္ကယ္ေစာင့္နတ္ ျဖစ္ေနေတာ့တာပါ ။<br /><br />ေယာက္က်ၤားေလးျဖစ္ျပီးဒီေလာက္ေတာင္ အရွက္သည္း ရလားလုိ႕ ျပစ္တင္မေစာၾကပါနဲ႕ဗ်ာ ။ လူလည္ေခါင္ၾကီး ေဘာင္းဘီကြ်တ္သလုိျဖစ္ေနေတာ့ရွက္တာေပါ့ဗ်ာ ။ ဒါနဲ႕ ဆိုင္ကယ္ေပၚမွာထိုင္ရင္း အယ္လ္ပိုင္း မဏၱတ္နားမွာ ဧျပီေနပူခံျပီး အဝတ္ေျခာက္ေအာင္ေစာင့္ရင္း ကခုန္ေနတဲ့သူေတြကိုေငးေနရေတာ့တာပါ ။ အျဖစ္ဆုိးခ်က္ကေတာ့ ။ နေမာ္နမဲ့နဲ႕ အိမ္ေနရင္း အဝတ္အစားနဲ႕ အျပင္ထြက္လာတဲ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ပဲ အျပစ္တင္ရေတာ့မွာပါ ။အဲတုန္းကေတာ့ စိတ္ေတြတုိ ေဒါသေတြထြက္ ဒုကၡေတြေရာက္ခဲ့ေပမယ့္ ခု အခ်ိန္ျပန္ေတြးၾကည့္လုိက္ရင္ ေတာ့ ခပ္ေရးေရးျပံဳးမိရတဲ့ သၾကၤန္အမွတ္တရ ေလးျဖစ္ေနတုန္းပါ ။ ခုလုိသၾကၤန္နီးလာေတာ့ ပိုသတိရလာသဗ် ။<br /><br />ဒီပို႕စ္ေလးကို ေရးမယ္ေရးမယ္နဲ႕ စာေတြမ်ားတာကတစ္ေၾကာင္း ၊ စိတ္ေလေနတာကတစ္ေၾကာင္း ၊ ေနာက္ျပီး ကြ်န္ေတာ္က ရယ္စရာေကာင္းေအာင္ မေရးတတ္တာကတစ္ေၾကာင္း ( ခုလဲထင္ပါတယ္ ဘယ္လုိမွ ဟာသျဖစ္မယ္မထင္ပါ ) အီးေလးဆြဲေနမိပါတယ္ ။ ဒါမဲ့ အစ္မဝါၾကီးက ေတြ႕တဲ့ေနရာမွာေတြ႕သလုိ ေခ်ာင္းတဟတ္ဟတ္ ၊ မ်က္ေစာင္းတစ္ခဲခဲနဲ႕ လူၾကီးပညာျပေနလုိ႕ ေရးလုိက္ပါျပီေနာ္ ။ ( အစ္မဝါေရ အေၾကြးေက်ျပီေနာ္:P) ။ ဒီပို႕စ္ေလးေရးျဖစ္ေအာင္ ခင္မင္စြာတက္ဂ္ခဲ့တဲ့ အစ္မဝါၾကီးနဲ႕တစ္ကြ ခင္မင္ရေသာ စာဖတ္သူမ်ား သၾကၤန္ေရနဲ႕အတူ ျမန္မာနွစ္သစ္မွာလန္းရႊင္နုိင္ၾကပါေစဗ်ာ။<br /><br /><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1633047871463894436-292815153066252625?l=www.chitchinchayyer.co.cc' alt='' /></div>ခ်စ္ျခင္း ေျခရာhttp://www.blogger.com/profile/15022664969106063584noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1633047871463894436.post-16780792655457705892009-02-20T23:34:00.004+03:002009-02-21T00:35:26.106+03:00အမည္သညာ ေခၚစရာကား...<div style="font-family:Zawgyi-One;"><div style="text-align: justify;">နာမည္ဆုိတာ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ဘဝမွာ အေတာ္အေရးၾကီးတဲ့ေနရာကပါေနတယ္လုိ႕ ထင္ပါတယ္ ။ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ နာမည္ ဆန္းဆန္းၾကီးေတြကို သေဘာမက်လွေပမဲ့ ရိုးရိုးေလးနဲ႕ အဓိပါၸယ္ရွိေနတဲ့ နာမည္မ်ိဳးကိုေတာ့ သေဘာက်မိတာ အမွန္ပါပဲ ။ နာမည္ ေလးေတြ ေရြးေပးရတာကိုလည္းဝါသနာပါလွတာအမွန္ပါ ။ ဒါေပမယ့္ လူတုိင္းလူတိုင္း ဟာကိုယ့္ရဲ႕နာမည္ကိုေတာ့ ေရြးခ်ယ္ခြင့္မရၾကဘူးေလေနာ္ ။ ေမြးစဥ္ကေပးလာတဲ့ နာမည္သည္သာ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားအတြက္ တစ္သက္စာနာမည္ ျဖစ္သြားရတာပါပဲ ။<br /><br />ကြ်န္ေတာ့္နာမည္ကိုေတာ့ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ရဲ့ၾကီးေတာ္ၾကီးကေပးခဲ့တာပါ။ညီအစ္ကိုေလးေယာက္မွာ အထက္သံုးေယာက္ကအဂၤါမို႕ ေဇာ္နဲ႕စခဲ့ေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ့္က်ေတာ့ ၾကာသပေတးျဖစ္ေနခဲ့တာေလ ။ ညီအစ္ကိုေတြထဲမွာ တစ္မ်ိဳးျဖစ္ေနတဲ့ နာမည္နဲ႕ ဘဝကိုစခဲ့ပါရဲ့ ။ ကြ်န္ေတာ္က ပါဠိနာမည္ေတြ ( ဥပမာ သီဟ ၊ သူရ ၊ ေဇယ် ၊ သုတ ) ဆုိတာမ်ိဳးေတြသေဘာက်ေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ့္နာမည္မွာေတာ့ အဲလုိစာလံုးမ်ိဳးေတြ မပါခဲ့ဘူးေလ ။ အဲဒါကစျပီး သူမ်ားကိုနာမည္ ေပးခ်င္တဲ့ ဝါသနာ အျမစ္တြယ္ခဲ့တယ္ထင္ပါရဲ့ ။<br /><br />ကြ်န္ေတာ္ပထမဆံုးစနာမည္ေပးခြင့္ရတာကေတာ့အိမ္ကေခြးေလးေတြပါ ။ အိမ္မွာက ေခြး ကိုးေကာင္ရွိတာမုိ႕ ကြ်န္ေတာ္နာမည္စိတ္ၾကိဳက္ေပးခြင့္ရခဲ့ပါတယ္ ။ <span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">ဘူးစိ ၊ အငယ္မ ၊ ပိုပို ၊ ဒါဒါ ၊ အိတုန္ ၊ ေပါက္စီ ၊ ဂါဂါး </span>စတဲ့ နာမည္ေလးေတြကို ေပါက္တတ္ကရ ေပးရင္း သူတို႕နာမည္ေလးေတြ တြင္သြားခဲ့ပါတယ္ ။ ထူးဆန္းတာက သူတို႕နာမည္ေလးေတြကိုသူတို႕မွတ္မိၾကတာပါပဲ။ဒါဒါလုိ႕ေခၚရင္ေပါက္စီကလွည့္မၾကည့္သလုိ ၊ ဘူးစိကိုေခၚလုိိ႕ အငယ္မက မလာပါဘူး ။ တစ္ခုပဲ မုန္႕ျပလုိက္ရင္ေတာ့ အားလံုးအနားကိုေရာက္လာၾကေတာ့တာပါ ။<br /><br />ေနာက္တစ္ဆင့္တက္ျပီးကြ်န္ေတာ္နာမည္ေပးခြင့္ရတာကေတာ့အမ်ိဳးထဲက ကေလးေတြပါပဲ ။ ကြ်န္ေတာ္က လက္စလက္နရွိမွန္းသိေတာ့ အမ်ိဳးထဲ မွာ ကေလးေမြးျပီဆုိေဗဒင္ဆရာသြားမေမးပါဘူး။ကြ်န္ေတာ့္လက္ပဲဝကြက္အပ္လုိက္တာမ်ားပါတယ္ ။ ဒီလိုနဲ႕ အဲဒီကေလးေတြလူလား ေျမာက္လဲလာေရာ (ခုေက်ာင္းတက္ျပီး သိတတ္တဲ့ အရြယ္ေရာက္လာၾကေတာ့)ကိုၾကီးေပးတဲ့နာမည္မၾကိဳက္ဖူးေျပာင္းခ်င္တယ္လုပ္ၾကေရာ.။အဟတ္.... အဲလုိိနာမည္အေပးေကာင္းတာေလ ။ ဒါမဲ့ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ မမွတ္ပါဘူး ။ ခုထိ အမ်ိုဳးထဲမွာ ကေလးေမြးရင္နာမည္ေပးေကာင္းတုန္း ။<br /><br />ဒါေပမယ့္နာမည္ေပးတာနဲ႕ပက္သက္ျပီး ကြ်န္ေတာ္မေမ့နုိင္ပဲ ၾကည္နူးေနရတဲ့ အျဖစ္ေလးေတာ့ ရွိခဲ့ဖူးပါတယ္ ။ ကြ်န္ေတာ္ အလုပ္သင္ဆင္းတုန္းက ၾကံဳခဲ့ရတဲ့ ေမြးလူနာတစ္ေယာက္ေပါ့။ ဘြဲ႕ရတဲ့အထိကြ်န္ေတာ့္ရည္မွန္းခ်က္က အုိဂ်ီလုပ္ခ်င္ခဲ့တာပါ ။ ဒါေပမယ့္လဲ ဘဝဆုိတာျဖစ္ခ်င္တုိင္းမျဖစ္ ၊ မျဖစ္ခ်င္လဲ ျဖစ္ရတာမ်ိဳးေလေနာ္ ။ ကြ်န္ေတာ္အုိဂ်ီလုပ္ဖုိ႕ အခြင့္အေရးမရခဲ့ပါဘူး ။ ဒါေပမယ့္လဲ ခုထိေတာ့ ကေလးေမြးေပးရတဲ့ အရသာကို သေဘာက်ေနတုန္းပါပဲ ။<br /><br />ေလာကၾကီးထဲကိုလူသားငယ္ေလးတစ္ေယာက္ စျပီး ဝင္ေရာက္အလာ ၊ မိခင္ရဲ့ဝမ္းဗိုက္ထဲကေန ဆြဲထုတ္ျပီး သူ႕ဘဝကိုစတင္ေပးလုိက္ရတဲ့ အရသာ ၊ တကယ့္ကို ေႏြးေထြးလွပါတယ္ ။ အဲဒီ ကေလး နီတာရဲ ေႏြးေႏြးေလးကို လက္ထဲမွာကိုင္လုိက္ရတဲ့ အရသာဟာ အေတာ္ကိုထူးျခားပါတယ္ ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီတစ္ေန႕က လူနာကိုေတာ့ အထူးသျဖင့္မွတ္မိေနခဲ့ေတာ့တာ ။<br /><br />အဲဒီေန႕က သၾကၤန္အၾကိဳေန႕ ။ ဂ်ဴတီက်ေနတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္မွာ သူမ်ားေပ်ာ္လုိ႕ မေပ်ာ္နုိင္ပဲ ေမြးခန္းထဲမွာမီးဖြားလုဆဲဆဲလူနာနဲ႕နပန္းလံုးေနခဲ့ရတာေလ။ကေလးကိုေခ်ာေမာစြာေမြးေပးခဲ့နုိင္ေပမယ့္ လူနာရဲ့ေအာက္ပိုင္းကို ျပန္အခ်ဳပ္မွာ အပ္က ကြ်န္ေတာ့္လက္ကို မေတာ္တဆ ျပန္စိုက္သြားခဲ့ေတာ့တာ ။ ကြ်န္ေတာ့္မွာ လုပ္လက္စကို အျမန္လက္စသတ္ျပီး ပိုးမဝင္ေရး ေရွးဦးကာကြယ္မႈေတြအျမန္ယူခဲ့ေပမယ့္ ရင္ထဲမွာေတာ့ သၾကၤန္ေနနဲ႕အျပိဳင္ပူေနရပါျပီ ။ ေဆးစစ္ထားခ်က္ေတြအရလူနာမွာ ကူးစက္ေရာဂါဆုိးေတြရွိမေနေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္ေၾကာက္ရတဲ့ ေရာဂါဆိုးၾကီးမွာ window period ဆုိတာၾကီးကလဲ ရွိေနေသးတာေလ ။ ကြ်န္ေတာ့္မွာ အဲဒီနွစ္သၾကၤန္က သူမ်ားေပ်ာ္လုိ႕ မေပ်ာ္နုိင္ပဲ psycho ေတြရိုက္ျပီးေနခဲ့ေတာ့တာ ။<br /><br />ဒါေပမယ့္သၾကၤန္အျပီးရက္တစ္ရက္လမ္းမွာမိန္းမတစ္ေယာက္ကဝမ္းသာအားရနႈတ္ဆက္ျပီး ဆရာဆရာ ဒါဆရာေမြးေပးတဲ့ကေလးေလ ဆုိျပေတာ့တာပါပဲ ။ ဒါ့အျပင္ ကေလးကိုလဲ ကြ်န္ေတာ္အၾကံေပးသလုိ <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">ေမတန္ခူး </span>လုိ႕ေပးထားေၾကာင္းေျပာပါတယ္ ။ ဒီေတာ့မွ ကြ်န္ေတာ္လဲ သူဗိုက္နာေနတုန္းက ကြ်န္ေတာ့္ဝါသနာအတုိုင္း ကေလးကို သၾကၤန္အၾကိဳေန႕မွာေမြးလုိ႕သၾကၤန္နာမည္ေလးေပးရမယ္လုိ႕အာေခ်ာင္ခဲ့တာကိုျပန္သတိရေတာ့တယ္ေလ ။ လူကထူပူေနေတာ့ ေမ့ေနတာ ။အဲလုိကေလးအေမက ေျပာလုိက္တဲ့အခ်ိန္မွာခံစားလုိက္ရတဲ့ ခံစားမႈက တကယ့္ကိုဘာနဲ႕မွ ဝယ္ယူလုိ႕မရတဲ့ ၾကည္ႏႈူးမႈပါပဲ ။ ပူေလာင္ခဲ့ရသမွ်ေမ့သြားခဲ့ရပါတယ္ ။<br /><br />နာမည္အေပးေကာင္းလုိ႕ရယ္ရခက္ငိုရခက္မ်က္နွာပူခဲ့ရတာလဲရွိပါေသးတယ္ ။ တစ္ရက္ေဆးရံုက တပည့္တစ္ေယာက္ရဲ့ မိန္းမ ကေလးေမြးပါတယ္ ။ ထံုးစံအတုိင္း လာျပီေလ ။ ဆရာနာမည္ေပးမယ္ေပါ့ ။ ေန႕သင့္နာမ္သင့္တြက္ခ်က္ျပီး <span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;">ရွင္ျမတ္သူ </span>လုိ႕ ေပးလုိက္ပါတယ္ ။ကေလးအေဖကေတာ့ ဆရာေပးတဲ့ နာမည္ေပါ့ ေက်နပ္ျပန္သြားတာေလ ။ ကင္ပြန္းတပ္ေရာက္မွ ဒုကၡေတြ႕ေတာ့တာပဲ ။<br /><br />ကြ်န္ေတာ္ကထိပ္စားပြဲမွာ မိန္႕မိန္႕ၾကီးထုိင္စားေန ၊ တစ္ဖြဲဖြဲေရာက္လာသမွ် ကေလးအေဖရဲ့ အမ်ိဳးေတြက ( ရြာဘက္က ရိုးသားတဲ့ ေတာသူေတာင္သားၾကီးေတြေလ) တစ္ေယာက္လာလုိက္ ဟင္ မင့္သမီးနာမည္ကလဲ ဆိုသူဆုိ ၊ဟဲ့ နင့္သမီးနာမည္ကလဲ ဘယ္နွာလဲ ေျပာသူေျပာ ။ ကေလးအဖက ကြ်န္ေတာ့္ကိုမ်က္နွာပူလွျပီ ေလ ။ ေျပာသူတိုင္းကုိ ဟာ ဒါ ေဒါက္တာေရြးေပးတဲ့ နာမည္ဗ် ဆုိျပီး မ်က္နွာၾကီးနီနီနဲ႕ ခပ္ဟန္႕ဟန္႕ေျပာရတာလဲအေမာ။အဲဒီျပသနာလဲခ်ည္ၾကမ္းတံဘက္ၾကီးေခါင္းေပါင္းထားတဲ့ သူ႕အေဒၚတစ္ေယာက္ေရာက္လာမွပဲ ျပတ္ေတာ့တယ္။ ဖိတ္စာထဲက ကေလးနာမည္ ကိုေသေသခ်ာခ်ာ စာလံုးေပါင္းဖတ္တဲ့ျပီး ဟဲ့ နင္တုိ႕မလဲဟယ္ ကေလးနာမည္ ေပးစရာရွားလုိ႕ မယ္သီလရွင္နာမည္ၾကီးတဲ့ ။ ေသေရာဗ်ာ ။ ကြ်န္ေတာ္လဲမ်က္နွာပူပူနဲ႕ တစ္ခ်ိဳးထဲ ထေျပးေတာ့တာပါပဲ ။<br /><br />ဒါေပမယ့္လဲကြ်န္ေတာ္ကေတာ့သိပ္မွတ္လွတယ္ေတာ့မဟုတ္ဘူးဗ် ။ ဟိုတစ္ေလာက အစ္ကိုၾကီးကေလးေမြးေတာ့ နာမည္လွမ္းေပးလုိက္ေသး အဟတ္ ။ ဒါေပမယ့္ဗ်ာ ယံုၾကမလားေတာ့မသိဘူး ကြ်န္ေတာ္သံေယာဇဥ္တြယ္လွတဲ့ ဒီblog ေလးရဲ့ နာမည္ကိုေတာ့ တခဏခ်င္းစဥ္းစားျပီးေပးခဲ့တာဗ် ။ စိတ္ကူးေပါက္ရာေလ ။ ခုေတာ့လဲ ဒီနာမည္ေလးကိုပဲ သံေယာဇဥ္တြယ္ေနမိျပီမုိ႕ ေျပာင္းဖုိ႕လဲ စိတ္မကူးမိေတာ့ဘူးေလ ။ မိတ္ေဆြမ်ားလဲ အကူအညီလုိရင္ေျပာၾကပါေနာ့ အဟတ္ ။<br /><br />( ေက်ာင္းမအားတဲ့ၾကားက ျဖစ္ညွစ္ေရးလုိက္တဲ့ စာေလးမို႕ စိတ္ဝင္စားဖြယ္မျဖစ္ခဲ့ရင္ မိတ္ေဆြမ်ားကို နႈတ္ဆက္ ဧည့္ခံတဲ့ စာေလးလုိ႕ပဲ သတ္မွတ္ေပးၾကပါဗ်ာ ။ အားလံုးစိတ္ခ်မ္းသာေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ ။)<br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1633047871463894436-1678079265545770589?l=www.chitchinchayyer.co.cc' alt='' /></div>ခ်စ္ျခင္း ေျခရာhttp://www.blogger.com/profile/15022664969106063584noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1633047871463894436.post-14377225400537437462009-02-06T22:20:00.004+03:002009-02-06T23:15:21.283+03:00ဆုိၾကမယ္ ေပ်ာ္ၾကမယ္<div face="Zawgyi-One"><div style="text-align: justify;">ခုတစ္ေလာ ေက်ာင္းဖြင့္ေနျပီမို႕ အိမ္ေတြလဲအလည္မေရာက္ျဖစ္ ၊ လာလည္သူေတြက္ုိလဲ စာသစ္နဲ႕ ဧည့္မခံနိုင္တာ တကယ္ကိုအားနာမိပါတယ္ ။ ေက်ာင္းဖြင့္ရက္ဆုိ လူက မနက္ ရွစ္နာရီေလာက္ကေန စျပီး လႈပ္ရွားေနရျပီဆုိေတာ့ ညေနျပန္ေရာက္ခ်ိန္မွာ ပင္ပန္းျပီး ကြန္ျပဴတာေတာင္ သိပ္မဖြင့္ျဖစ္ေတာ့တဲ့ အထိပါပဲ ။ စာဖတ္ဖို႕ေလာက္ပဲ ဖြင့္ျဖစ္ေတာ့တာပါ ။ ဒါေပမယ့္ ေက်ာင္းအားရက္ေလးေတြမွာ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြေတြရဲ႕ ဘေလာ့ဂ္ေတြလုိက္လည္ျပီး တတ္နုိင္သေလာက္စာေလးေရးခ်င္စိတ္ကလည္းရွိေနပါတယ္ ။ သိတဲ့ အတုိင္း ဒီအလုပ္ကလဲ စမိရင္ သံေယာဇဥ္ျပတ္ဖို႕က အေတာ္ခက္တယ္ေလ။<br /><br />ခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ ေက်ာင္းအေတြ႕အၾကံဳေတြအစား အားလံုးေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး ပါဝင္လုိ႕ရတဲ့ ဆိုက္ေလး တစ္ခုကို ေဝမွ်ေပးခ်င္ပါတယ္ ။ အဲဒါကေတာ့ ျမန္မာကာရာအုိေက ဆုိက္ေလးပါ ။ ၾကီးၾကီးငယ္ငယ္ ဂီတကိုေတာ့ အားလံုးအနည္းနဲ႕အမ်ား ဝါသနာပါၾကတာပါပဲ ။ ကြ်န္ေတာ္ကလည္း ဝါသနာအုိးဆုိေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္လုိပဲ ဝါသနာပါသူေတြကို လက္တုို႕ခ်င္တာပါ ။<br /><br />ကဲကဲ ေျပာပါေတာ့မယ္ေနာ္ သိခ်င္ေနသူမ်ား ။<a href="http://singforyou.net/index.php"> www.singforyou.net </a>ပဲျဖစ္ပါတယ္ ။ အဲဒီဆုိက္ေလးမွာ ျမန္မာ ကာရာအုိေကသီခ်င္းမ်ားကို အခမဲ့ အဖြဲ႕ဝင္ျပီး သီဆိုနုိင္ပါတယ္ ။ ထူးျခားတာက မိမိကိုယ္ပိုင္ ကင္မရာနဲ႕ လဲ ဗီဒီယိုပါရိုက္ ဆုိနုိင္ျပီး တစ္ခါတည္း youtube မွာ တင္လုိ႕ရတာပါပဲ ။ အဟဲ အိမ္ကလူေတြ နွိပ္စက္တာအားမရလုိ႕ ကမၻာနဲ႕ခ်ီျပီး နွိပ္စက္လုိ႕ရေၾကာင္းပါေနာ္ :P ။<br /><br />အရင္က အဲလုိ ျမန္မာသီခ်င္းဆုိလုိ႕ရတဲ့ ဆိုက္မ်ိဳးမရွိဘူးလုိ႕ထင္ပါတယ္ ။ ဒီဆုိက္ေလးကို ဖန္တီးေပးတဲ့ စီစဥ္သူမ်ားကိုလည္း အထူးေက်းဇဴးတင္ေၾကာင္း ဝါသနာရွင္မ်ားကိုယ္စားေျပာခ်င္ပါတယ္ ။ ေနာက္လဲ ပိုမို ဆုိရတာ အဆင္ေျပေအာင္ ၊ ( ခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ တစ္ခါတစ္ေလ သီခ်င္းေတြက တီးလံုးေနာက္က်တာ ေစာတာေတြရွိေနပါတယ္ ) လုပ္ေပးနုိင္မယ္လုိ႕လဲ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္ ။<br /><br />ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မြန္းၾကပ္ေနတဲ့ တစ္ေန႕တာ လုပ္ငန္းေဆာင္တာေတြၾကားမွာ စိတ္ထြက္ေပါက္တစ္ခုအေနနဲ႕ သံစဥ္ေလးေတြဖန္တီး ေပ်ာ္ရႊင္ၾကရေအာင္လုိ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြကို လက္တုိ႕လုိက္ရပါတယ္ေနာ္ .။ ေအာက္ကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ အစမ္းသြင္းျပီး ဆုိထားတဲ႕ အယ္လ္လြန္းဝါသီခ်င္းေလးပါ ။ သူငယ္ခ်င္းေတြ နမူနာသိ၇ေအာင္တင္ေပးလုိက္ပါတယ္ေနာ္ ။ ( သည္းခံျပီး နားေထာင္ၾကပါ ဟိ ။)<br /><br />ဒီပို႕စ္ေလးနဲ႕ ဒုကၡေပး တက္ဂ္ခ်င္တာကေတာ့ ေအာက္ေဖာ္ျပပါ မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းမ်ားက ကိုယ္တုိင္သီဆုိထားတဲ့ သီခ်င္းေလးေတြနဲ႕ ဧည့္ခံေပးဖို႕ပါပဲ ။( ရႊီး ေျဖာင္းေျဖာင္း ေျဖာင္း....သေဘာတူပါတယ္ဂ်ိဳ႕) ။<br />၁။ သူငယ္ခ်င္း လွလွ ေခၚ အလွ ၁၀၀ ( ကဲ မွတ္ပလား )<br />၂။ ကြ်န္ေတာ့္မမၾကီး မမဝါ ( ဟဲဟဲ အစ္မဝါ သီခ်င္းဆုိတာ နားေထာင္ခ်င္တယ္မလားဗ်ိဳ႕)<br />၃။ လူတစ္ကာလုိက္ ဒုကၡေပးတတ္တဲ့ ကိုအိမ္ ( ကဲကဲ တက္ဂ္ျပီေနာ္ )<br />၄။ ေရာင္းရင္းၾကီး ကို ရဲရင့္နီ ( အားေတာ့နာပါတယ္ အဟဲ )<br />က်န္တဲ့သူေတြကိုေတာ့ အထူးတလည္အားနာတဲ့ အတြက္ မတက္ဂ္ေတာ့ပါဘူးေနာ္ ။ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစဗ်ာ ။<br /><br /></div></div><object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-4c827f67e700c182" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v3.nonxt2.googlevideo.com/videoplayback?id%3D4c827f67e700c182%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331095752%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D35B086797C7C1655E6590F54885BB4ABDBA0C934.19214731F96D68E2A418D2CEA3B5AF2A959EDA1F%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D4c827f67e700c182%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3Dn0pI0UQBYw55Qi4z1LumCHyBn-U&autoplay=0&ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v3.nonxt2.googlevideo.com/videoplayback?id%3D4c827f67e700c182%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331095752%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D35B086797C7C1655E6590F54885BB4ABDBA0C934.19214731F96D68E2A418D2CEA3B5AF2A959EDA1F%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D4c827f67e700c182%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3Dn0pI0UQBYw55Qi4z1LumCHyBn-U&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1633047871463894436-1437722540053743746?l=www.chitchinchayyer.co.cc' alt='' /></div>ခ်စ္ျခင္း ေျခရာhttp://www.blogger.com/profile/15022664969106063584noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-1633047871463894436.post-4689608072826136002009-01-22T00:24:00.002+03:002009-01-22T00:25:56.798+03:00အိုျခင္းတရား<div face="Zawgyi-One"><div style="text-align: justify;">မေန႕က ေခါင္းဖီးရင္းမွန္ထဲကိုတစ္ခ်က္ၾကည့္မိေသာအခါ ကြ်န္ေတာ့္ေခါင္းမွာ ဆံပင္ျဖဴေတြ နည္းသြားတာေတြ႕ရသည္ ။ ဆံပင္ရွည္လာ၍ ျဖစ္မည္ ။ ကြ်န္ေတာ္က ေျခာက္တန္းေလာက္ကတည္းက ဆံပင္ျဖဴသူ ။ သူငယ္ခ်င္းေတြနွင့္ လူၾကီးသူမမ်ားက ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္ နွင့္ ဆံပင္ျဖဴေနေသာ ကြ်န္ေတာ့္ကို စေနာက္တတ္ၾကသည္ ။ ဇရာ အလံျဖဴစုိက္ေနျပီတဲ့ ။ ဘုရားတရားဘက္လုိက္ေတာ့တဲ့ ။ မ်ိဳးရိုးေၾကာင့္ဟုဆုိရေအာင္လည္း ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ ညီအစ္ကိုေလးေယာက္မွာ ကြ်န္ေတာ္ပဲ ဆံပင္ျဖဴသည္ ။ Mutation ျဖစ္သြားတာလားေတာ့မဆုိနုိင္ ။<br /><br />ဘာပဲေျပာေျပာ ဘယ္ေလာက္ငယ္တယ္ပဲဆုိဆုိ အိုျခင္းတရားကိုေတာ့ လူသားတုိင္းရင္ဆိုင္ေနရတာအမွန္ ။ ေန႕စဥ္နွင့္အမွ် ပိုပိုအိုမင္းလာေနေသာ ရုပ္ခႏၶာၾကီးကို ထမ္းပိုးေနရသည္ေလ ။ ခႏၶာတစ္ခုရလာသည္ ။ တစ္ျဖည္းျဖည္း နာလာရမည္ ။ ျပီးလွ်င္ေတာ့ ေသရမည္ တဲ့ ..။<br /><br />သြားရင္းလာရင္းသတိထားမိသည္က ဒီတုိင္းျပည္မွာေတာ့ လူအုိေတြပိုေပါေနသလား ။ အထူးသျဖင့္ ဒီျမိဳ႕မွာလူအုိေတြပိုမ်ားေနသလား..။ ကြ်န္ေတာ္သတိထားၾကည့္မိသေလာက္ကေတာ့ ေနရာတစ္ကာမွာေတြ႕ေနရသည္ ။ ေစ်းမွာ ၊ ကုန္တုိက္ေတြမွာ ၊ ေျမေအာက္ဘူတာရံုမွာ ၊ ဘဏ္မွာ ၊ လမ္းေတြ ဘက္စ္ေတြေပၚမွာ....၊ ေနရာတစ္ကာမွာ............။<br /><br />ျမန္မာနုိင္ငံမွာေတာ့ ဘုရားလုိ ၊ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းလုိ မွာေတြပဲ ေတြ႕ရသည္ ။ အျပင္မွာသြားလာလႈပ္ရွားေနေသာ ၊ အထူးသျဖင့္ အလုပ္လုပ္ကိုင္ေနေသာ လူအုိမ်ားကို ေတြ႕ရခဲသည္ေလ ။ ဒါ့ထက္ပိုျပီး ပင္ပင္ပန္းပန္းလုပ္ရေသာ ဥာဏထက္ ကာယကိုပို ဦးစားေပးရေသာ အလုပ္ေတြမွာ ပိုေတြ႕ေနရျခင္းျဖစ္သည္ ။ ထူးဆန္းတာတစ္ခုက ဒီနုိင္ငံမွာ ေတာင္းရမ္းစားသူ အလြန္နည္းပါးပါလွ်က္ ေတာင္းရမ္းစားသူမ်ားမွာ ငယ္ရြယ္သူမ်ားသာ ျဖစ္ေနျပီး သက္ၾကီးရြယ္အုိမ်ားကေတာ့ အိုၾကီးအုိမနွင့္ အလုပ္ေတြလုပ္ကိုင္လွ်က္ရွိေနၾကေသးသည္ ။<br /><br />ကြ်န္ေတာ္တို႕အေဆာင္တြင္ သန္႕ရွင္းေရးလုပ္ကိုင္ၾကေသာ မိန္းမၾကီးအမ်ားစုမွာ ျမန္မာနုိင္ငံတြင္ဆုိလွ်င္ေတာ့ အဖြားအုိလုိ႕ေခၚရမည့္ အရြယ္ေတြသာျဖစ္သည္ ။ ကြ်န္ေတာ္ေငြသြားလဲေလ့ရွိေသာ ဘဏ္က သန္႕ရွင္းေရးဝန္ထမ္းအဖြားအုိမွာ ကြ်န္ေတာ့္ အဖြားထက္ငယ္လွ နည္းနည္းေပါ့ ။ ေစ်းဝယ္ေနၾက Supermarket က ဝန္ထမ္းေတြကို သတိထားၾကည့္မိေတာ့ အဖြားအရြယ္ကပိုေနခဲ့သည္ ။ ၾကမ္းတိုက္ ၊ တံမ်က္လွည္း ၊ ေရအိမ္ သန္႕ရွင္းေရး ၊ေစ်းဝယ္ေတြ၏ အိတ္ေတြကို ထုတ္ပိုးေပးရေသာ အလုပ္ေတြကိုလုပ္ကိုင္ေနသူမ်ားမွာ သက္ၾကီးရြယ္အုိေတြ ။<br /><br />ဒီမွာက နွင္းက်တဲ့ရက္ေတြဆက္လာပါက ပထမနွင္းေတြေပၚ ထပ္ထပ္ဖိသလုိျဖစ္ျပီး ၾကာေတာ့ မာက်စ္ကာ ေရခဲျပင္ျဖစ္သြားရသည္ ။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕လို ငယ္ရြယ္ဖ်တ္လတ္သူေတြပင္ ေခ်ာ္မလဲေအာင္ အေတာ္ သတိထားသြားရသည္ ။ ဒီလိုေနရာေတြမွာ သက္ၾကီးရြယ္အုိေတြက တူရြင္းတစ္ေခ်ာင္းနွင့္ ေရခဲခြာ ၊ နွင္းၾကံဳးလုပ္ေနၾကတာေတြ႕ရေတာ့ အံ့ၾသမိရသည္ ။<br /><br />ေႏြရာသီတုန္းက ရာသီဥတုသာယာလွ်င္ ညေနဘက္ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕အတူ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ေလ့ရွိသည္ ။ ဒီက လူသြားလမ္းေတြက ကားလမ္းထက္ နွစ္ဆေလာက္ပိုက်ယ္သည္ ။ သည္ေတာ့ လမ္းေလွ်ာက္သူေတြ လြတ္လပ္စြာေလွ်ာက္နုိင္သလုိ လူစည္ကားတဲ့ ေနရာေတြမွာေတာ့ လမ္းေဘးေစ်းသည္ေလးေတြ ေရာင္းခ်ေသာ ေထြေထြရာရာေလးမ်ားကိုလည္း ေငးေမာနုိင္သည္ ။ ဒီလိုေနရာေတြမွာလည္း သက္ၾကီးရြယ္အုိေတြေတြ႕ရတတ္သည္ ။ ဗန္းေလးေတြ ၊ ပံုးေလးေတြျဖန္႕ခင္းလုိ႕ ။ ျခံထြက္ သီးနွံေလးေတြျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မည္ ။ ပဲသီးေလးေတြ ၊ ပဲလံုးေလးေတြ ၊ ခရမ္းခ်ဥ္လည္းျဖစ္နုိင္သည္ ။ တစ္ခါေတာ့ လက္ျဖစ္ ပန္းထိုးပုဝါေလးေတြ သစ္သားပံုးေလးနဲ႕ထည့္ေရာင္းေနတာေတြ႕ရသည္ ။ ထူးဆန္း သည္က ေရာင္းသည့္အဖြားအုိက နႈတ္ခမ္းနီပါးနီေလးေတြနွင့္ ။ အနားတြန္႕အဝတ္ေပ်ာ့ ဦးထုတ္ေလးေဆာင္းလုိ႕ ။<br /><br />ကြ်န္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာ တစ္မ်ိဳးၾကီးခံစားလုိက္ရသည္ ။ စိတ္မေကာင္းသလုိလို ၊ ဝမ္းနည္းသြားသလုိလုိ ၊ Guilty ျဖစ္ေသာ ခံစားခ်က္မ်ိဳး ျဖစ္နုိင္ပါသည္ ။ ဒီအဖြားအုိမွာ ေစာင့္ေရွာက္ေကြ်းေမြးမယ့္ သားသမီးေတြ မရွိဘူးလား ။ လူငယ္လူရြယ္ေတြကေတာ့ ခပ္တည္တည္ပဲ ......သြားလာလႈပ္ရွားေနၾကတာပဲ ။ တစ္ေန႕သူတုိ႕ဒီလုိ ေနရာမ်ိဳးေရာက္လာဦးမွာပါလားရယ္ လုိ႕လည္း စိုးစဥ္းမွ် ေတြးမိဟန္မတူ ။ ဘာကမ်ား အေရွ့နဲ႕ အေနာက္ကို ဒီေလာက္ကြာျခားေနေစပါလိမ့္ ။ ဘာသာတရား၏ အဆံုးအမကပဲ ကြာျခားသြားေစသလား ။<br /><br />ဒီမွာေတြ႕ရေလာက္ကေတာ့ အသက္ၾကီးလာေလ ပိုျပီးခုိကိုးရာမဲ့လာေလပါပဲ ။ ျငိမ္းခ်မ္းေမြ႕ေလ်ာ္ရာ တရားဓမၼအရိပ္လည္းမရွိ ။ေႏြးေထြးစြာ ေကြ်းေမြးျပဳစုမည့္ သားသမီး မိသားစုရယ္လို႕လည္းမရွိ ။ အသက္ၾကီးေလ အထီးက်န္ဆန္လာေလပါပဲ ။ ဒါေတြျမင္ရေတာ့ ျမန္မာနုိင္ငံမွာလူျဖစ္ရတာ ကံေကာင္းေလစြလုိ႕ ဝမ္းသာမိသည္ ။ ဘယ္ေလာက္ပဲ စက္ရုပ္ဆန္တဲ့ အျပံဳးတုေတြ မ်ားလာေနတယ္ဆိုပေစ ေမတၱာတရားလႊမ္းျခံဳ ေနတဲ့ အျပံဳးစစ္စစ္ေတြကိုေတာ့ ဘယ္ေနရာ မွာမဆို ေတြ႕ေနရတုန္းပဲေလ ။<br /><br />ေဝသႏၱရာမင္းၾကီးကေတာ့ ေခါင္းမွာ ဆံျဖဴတစ္ပင္ေတြ႕တာနဲ႕ ေတာထြက္ခဲ့သတဲ့ ။ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ဆံပင္ျဖဴေတြ ဖံုးလာေအာင္ရွည္လာေနတဲ့ ဆံပင္ကို မွန္ထဲမွာၾကည့္ရင္း ခုတစ္ေခါက္ ဒီမွာေခတ္စားေနတဲ့ emo punk ပံုစံမ်ိဳးညွပ္ရင္ေကာင္းမလား စဥ္းစားေနမိျပန္ရဲ့ ။</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1633047871463894436-468960807282613600?l=www.chitchinchayyer.co.cc' alt='' /></div>ခ်စ္ျခင္း ေျခရာhttp://www.blogger.com/profile/15022664969106063584noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-1633047871463894436.post-2496129878770123012009-01-13T23:15:00.000+03:002009-01-13T23:17:03.613+03:00မားမား မီယာ (သို႕ ) အခ်စ္ကိုရွာ ေဖြျခင္း<div face="Zawgyi-One"><div style="text-align: justify;"><br />အခ်စ္ဆုိတာ အခ်ိန္ေတြ ေျပာင္းလဲသြား ေပမယ့္ မအုိမေဟာင္းနိင္တဲ့ ၊ အျမဲရွင္သန္ေနတဲ့ အရာပါပဲ ။ ဒါေပမယ့္ အခ်စ္ဆုိတာ လူပုဂိၢဳလ္ေပၚမွာ မူတည္ေနပါသလား ။ ေမတၱာဆုိတာေလးကို ခံစားေနရရင္လံုေလာက္ပါျပီလား ။ ဒီေမးခြန္းေလးေတြကုိ ေျဖၾကည့္ဖို႕ ၾကိဳးစားရင္း <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">Mamma Mia</span> ဆုိတဲ့ ဇာတ္ကားေလးကို ကြ်န္ေတာ္ ၾကည့္မိသြားပါတယ္ ။<br /><br />ဒီဇာတ္ကားေလးဟာ ၂၀၀၈ စက္တင္ဘာမွာရံုတင္ခဲ့ျပီး ဒါရိုက္တာ <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">Phyllida Lloyd </span> ရိုက္ကူးျပီး <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">Pierce Brosnan , Colin Firth , Meryl Streep </span>တုိ႕ အဓိက ပါ၀င္သရုပ္ေဆာင္ထားပါတယ္ ။ ဇာတ္လမ္းေလးဟာ မြန္းက်ပ္ေနတဲ့ ျမိဳ႕ျပ လူမႈဘဝက ခြဲထြက္ကာ လွပတဲ့ ေတးသံစံု ၊ သဘာဝရႈခင္းေတြနဲ႕ ဆြတ္ပ်ံ႕ဖြယ္ အခ်စ္ဇာတ္လမ္းေလးတစ္ပုဒ္ ကို ၾကည္ႏႈးစဖြယ္ ျခယ္မႈနး္ထားပါတယ္ ။<br /><br />Sophie နဲ့ Sky တုိ႕ဟာ လွပတဲ့ ဂရိ ကြ်န္းေလးေပၚက လက္ထပ္လုဆဲဆဲ ခ်စ္သူေတြပါ ။ Sophie ဟာ မဂၤလာပြဲမတုိင္မီ သူမရဲ့ မိခင္ Donna ရဲ့ ဒိုင္ယာရီ စာအုပ္အရ သူမရဲ့ အေဖျဖစ္နုိင္သူ သံုးဦးကို သိရိွ ခဲ့ပါတယ္ ။ ဒါေၾကာင့္ အေဖရွာပံုေတာ္ ဖြင့္ဖို႕အတြက္ Sophie ဟာ သံုးဦးလံုးကို သူမအေမက ဖိတ္ေလဟန္ စာေတြပို႕ျပီး မဂၤလာပြဲအမွီ ကြ်န္းေလးကို ဖိတ္လုိက္ပါတယ္ ။<br /><br />လက္ထပ္ဖို႕ေန႕မတုိင္မီပဲ မိခင္ ရဲ့ သူငယ္ခ်င္း Rosie နဲ႕ Tanya လည္းေရာက္လာၾကပါတယ္ ။ သူမတုိ႕သံုးဦးဟာ ငယ္စဥ္က Donna and the Dynamos ဆုိတဲ့ ဂီတ အဖြဲ႕ တစ္ခုဖြဲ႕ခဲ့ဖူးပါတယ္ ။ အဲဒီညေနမွာပဲ ဆုိဖီရဲ့ အေဖျဖစ္နုိင္သူ ဗိသုကာပညာရွင္ Sam၊ ဘဏ္ လုပ္ငန္းလုပ္သူ Harry နဲ႕ စာေရးဆရာ Bill တို႕လည္း ေရာက္လာၾကပါတယ္ ။ Sophie က သူမဖိတ္ေၾကာင္းမိခင္ မသိေစဖုိ႕ ကတိေတာင္းခဲ့ေပမယ့္ သူတုိ႕ေရာက္ေနေၾကာင္း Donna က ေတြ႕သြားျပီး အံ့ၾသတုန္လႈပ္စြာ ထြက္ေျပးသြားပါတယ္ ။<br /><br />မူလက Sophie ဟာ လူသံုးဦးကိုေတြ႕ရင္ ဘယ္သူအေဖဆုိတာ သိနုိင္မယ္ထင္ခဲ့ေပမယ့္ တကယ့္လက္ေတြ႕မွာေတာ့ ဘယ္လုိမွ မခြဲျခားနုိင္ျဖစ္ေနခဲ့ပါတယ္ ။ Donna ကိုယ္တုိင္ကလည္း ဘယ္သူဟာ သမီးရဲ့ အေဖျဖစ္မယ္လုိ႕ မေဝခြဲနုိင္ခဲ့ပါဘူး ။ မဂၤလာပြဲ အၾကိဳည ပါတီမွာ သံုးဦးလံုးက သူတို႕ဟာ အေဖပါပဲလုိ႕ Sophie ကို ဝန္ခံလုိက္တဲ့အတြက္ Sophie တစ္ေယာက္ေဝခြဲမရစြာ စိတ္ေတြရႈပ္ေထြးသြားပါေတာ့တယ္ ။ Sophie က အေမကို သူမကေလးေတြကိုေတာ့ အေဖဘယ္သူမွန္းမသိပဲ မၾကီးျပင္းေစရဘူးလုိ႕ စကားနာထုိးရင္း စကားမ်ားၾကပါတယ္ ။ ဒါေပမယ့္ သမီးကို မဂၤလာပြဲအတြက္ ျပင္ဆင္ေပးရင္း သားအမိနွစ္ဦး နားလည္မႈေတြ ရသြားၾကပါတယ္ ။<br /><br />မဂၤလာပြဲမတုိင္မီမွာ Sam က Donna ကို စကားေျပာဖုိ႕ ၾကိိဳးစားေပမယ့္ လက္မခံပဲ ေမာင္းထုတ္လုိက္ပါတယ္ ။ သူမတုိ႕ခ်စ္ခဲ့စဥ္က Sam ဟာ ေစ့စပ္ထားသူရွိတယ္ဆုိျပီး ကြ်န္းေလးက စြန္႕ခြာသြားခဲ့တာကို Donna နာၾကည္းခဲ့ေပမယ့္ အခုထိခ်စ္ေနဆဲဆုိတာ နွစ္ေယာက္လံုး နာက်င္စြာ သိလုိက္ရပါေတာ့တယ္ ။ မဂၤလာပြဲမွာေတာ့ Donna က Sophie အေဖ ဒီမွာေရာက္ေနေၾကာင္းေၾကျငာလုိက္ရာက Sophie က သံုးဦးလံုးကို ဖိတ္ခဲ့မွန္းသိသြားပါေတာ့တယ္ ။ သံုးဦးလံုးကလည္း Sophie ကသာ သူတုိ႕ကို လက္ခံမယ္ဆုိရင္ အေဖေတြအျဖစ္ ခံယူဖုိ႕ သေဘာတူၾကပါတယ္ ။ အေဖသံုးေယာက္နဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္ေနတဲ့ Sophie က ရုတ္တရတ္ သူလက္ထပ္ဖို႕ အဆင္သင့္ မျဖစ္ေသးေၾကာင္း ေၾကျငာလုိက္ပါတယ္ ။ ဒီမွာပဲ မဂၤလာပြဲ ေလးပ်က္မသြားရေအာင္Sam က Donna ကို လက္ထပ္ခြင့္ေတာင္းျပီး လက္ထပ္ပြဲကို ဆင္ႏြဲလုိက္ၾကပါတယ္ ။ ငယ္ခ်စ္ဦးSam နဲ႕ Donna တုိ႕ရဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ မဂၤလာ ညခ်မ္း ပါတီေလးနဲ႕ ဇာတ္လမ္းေလးကို အဆံုးသတ္ထားပါတယ္ ။<br /><br />ဒီဇာတ္လမ္းေလးဟာ ကမၻာတလႊားမွာ ေအာင္ျမင္စြာ ကျပခဲ့တဲ့ ျပဇာတ္ကို ျပန္အသက္သြင္းထားတဲ့ ေတးသံစံုဇာတ္ျမဴးရုပ္ရွင္ျဖစ္ပါတယ္ ။ ေရႊကမာၻလံုးဆုအတြက္ တစ္ၾကိဳဆုေတြ အပါအဝင္ ရုပ္ရွင္ဆု အမ်ားအျပားခ်ီးျမွင့္ခံခဲ့ရပါတယ္ ။ ဇာတ္လမ္း တစ္ခုလံုးမွာ တစ္ခ်ိန္က နာမည္ၾကီးခဲ့တဲ့ ဆြီဒင္ ဂီတအဖြဲ႕ ABBA ရဲ့ ေက်ာ္ၾကားလွတဲ့ <span style="font-style: italic; color: rgb(204, 0, 0);"> I have a dream , Honey Honey , SOS , Dancing Queen , The winner take it all </span>စတဲ့ သီခ်င္းမ်ားနဲ႕ ရႊင္ျမဴးဖြယ္ ျပသသြားပါတယ္ ။ <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">Pierce Brosnan</span> ကိုလည္း ျဗိတိသွ် သူလ်ိဳ 007 စရိုက္နဲ႕ကြဲျပားစြာ သရုပ္ေဆာင္သြားတာကိုေတြ႕ျမင္ရပါတယ္ ။ <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">Meryl Streep </span>ရဲ့ ေပါ့ပါး တဲ့ သရုပ္ေဆာင္မႈမ်ားကလည္း <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);">The Hours </span>လုိဇာတ္ကားမ်ိဳးမွာ သရုပ္ေဆာင္ခဲ့တဲ့ ခံစားမႈျပင္းထန္တဲ့ Lesbian မိန္းမတစ္ေယာက္အသြင္ ကို ေမ့ေလ်ာ့သြားေစတာ အမွန္ပါပဲ ။<br /><br />ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဒီဇာတ္ကားဟာ ဂရိကြ်န္းငယ္ေလးရဲ့ သဘာဝဆန္တဲ့ အလွအပ ေတြနဲ႕အတူ ၇၀ ခုနွစ္မ်ားက <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);">ABBA</span> ရဲ့ ေရႊေရာင္သီခ်င္းေတြကို နားဆင္ရင္း လွပတဲ့ အခ်စ္ဇာတ္လမ္းေလးတစ္ပုဒ္ကို ေဖာ္ ညႊန္းထားပါတယ္ ။ Serious ျဖစ္တဲ့ ဇာတ္ကားေတြကိုပဲ ၾကည့္ေလ့ရွိတဲ့ ကြ်န္ေတာ္က ဒီတစ္ခါေတာ့<span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);"> Mamma Mia </span>လုိ ေတးသံစံု ဇာတ္ျမဴးကားေလးတစ္ခုမွာ ေပ်ာ္ဝင္သြားခဲ့တာဟာ အခ်စ္ဆုိတဲ့ ခံစားမႈေလးေၾကာင့္သာ မဟုတ္ရင္ ဘာေၾကာင့္ျဖစ္လိမ့္မလဲ ဗ်ာ ..။</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1633047871463894436-249612987877012301?l=www.chitchinchayyer.co.cc' alt='' /></div>ခ်စ္ျခင္း ေျခရာhttp://www.blogger.com/profile/15022664969106063584noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-1633047871463894436.post-87915974648387448912009-01-10T19:59:00.005+03:002009-01-10T20:45:59.726+03:00သို႕ .......ေမေမ<div style="font-family:Zawgyi-One;"><div style="text-align: justify;"> <span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">ဘုရားသခင္ဟာ ေနရာတုိင္းကို သူမေရာက္နိင္တဲ့ အတြက္ ကမာၻေပၚမွာ အေမေတြကို ဖန္ဆင္းခဲ့သတဲ့</span> ။ ကြ်န္ေတာ့္ အတြက္ေတာ့ အေမနဲ႕ဘယ္ေလာက္ေဝးေနေန အေမအျမဲ ရွိေနသလုိပါပဲ ။ အေမမရွိတဲ့ေနရာဟာ အလွေတြဆိတ္သုန္းေနတဲ့ ေနရာပဲေလ ။ ပဲခူးရိုးမ အေျခက အုတ္တြင္းဆုိတဲ့ ရြာသာသာ ျမိဳ႕ေလးမွာ ကြ်န္ေတာ္ပထမဆံုး posting က်တုန္းက ေတာထဲေတာင္ထဲ သားကိုစိတ္မခ်စြာလုိက္လာတဲ့ အေမ့အတြက္ ဒုကၡေတြကိို ခ်ိဳျမိန္ေစတာ ဘာမ်ားျဖစ္ပါ့မလဲ ရယ္လုိ႕ ကြ်န္ေတာ္ အေတြးေဝမိပါတယ္ ။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">အေမဟာ ကြ်န္ေတာ့္ေၾကာင့္ ဒုကၡေတြ မ်ားစြာေတြ႕ၾကံဳခဲ့ေပမယ့္ အဲဒါေတြက အေမ့အတြက္ ခ်ိဳျမိန္မႈပါတဲ့</span> ။ <span style="color: rgb(0, 102, 0);">Mark Twain </span>ေျပာခဲ့တဲ့စကားေလးပါ ။ ဒုကၡေတြကို ခ်ိဳျမိန္မႈအျဖစ္ ေျပာင္းလည္းေပးတဲ့ အေမ့ ေမတာၱဟာ ကမာၻရဲ့ ဘယ္ေနရာမွာမဆုိ တူညီတဲ့ စံတစ္ခုပဲျဖစ္မွာပါ ။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">အေမက ေျပာခဲ့ပါတယ္ သားၾကီးလုိ႕ စစ္သားၾကီးျဖစ္မယ္ဆုိရင္ ဗိုလ္ခ်ဴပ္ၾကီးျဖစ္မတဲ့</span> ။ <span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">ဘုန္းေတာ္ၾကီးျဖစ္မယ္ဆုိရင္လည္း ပုတ္ရဟန္းမင္းၾကီးျဖစ္မတဲ့ ။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ပီကာဆုိ ဆိုတဲ့ ပန္းခ်ီဆရာတစ္ေယာက္ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္ </span>။ <span style="color: rgb(0, 102, 0);">Pablo Picasso </span>ေျပာခဲ့တဲ့ အေမ့အေၾကာင္း ပါ ။ အေမကေရာ ကြ်န္ေတာ့္ ကို ဘာမ်ားေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ပါလိမ့္ ။ သားအတြက္ အေကာင္းဆံုးအရာေတြပဲ ေမွ်ာ္လင့္တတ္တဲ့ အေမေတြရဲ့ နွလံုးသားမွာ ငါ့အတြက္ ဆုိတဲ့ ဆႏၵတစ္စံုေတာ့ ဘယ္တုန္းကမွ ရွိလိမ့္မယ္မဟုတ္ပါဘူး ။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">အေမ့ရဲ့ ေမတၱာဟာ လူတစ္ေယာက္အတြက္ သူမျဖစ္နုိင္တဲ့ အရာေတြကို အေကာင္အထည္ ေဖာ္ဖို႕ အားျဖည့္ေလာင္စာပါပဲ တဲ့ </span>။ <span style="color: rgb(0, 102, 0);">Mirion C. Garretty</span> ကေျပာခဲ့ပါတယ္ ။ ကြ်န္ေတာ္ ဆယ္တန္းေအာင္တုန္းက ေအာင္စာရင္းကိုၾကည့္ျပီး ကြ်န္ေတာ့္ထက္ပိုေပ်ာ္ေနတဲ့ အေမ့ကို ကြ်န္ေတာ္ အံ့ၾသစြာ ၾကည့္ခဲ့မိပါတယ္ ။ အေမကေတာ့ သား မိဘေနရာေရာက္ရင္ သားသမီးရဲ့ ေအာင္ျမင္မႈအတြက္ မိဘေတြက ဝမ္းအသာတတ္ဆံုးဆုိတာ နားလည္လာပါလိမ့္မယ္ လို႕ ျပံဳးျပီးေျပာခဲ့ပါတယ္ ။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">T.De Witt Talmage</span> က <span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">အေမဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ့ နာက်င္မႈ ၊စိတ္ေသာက ေဝဒနာေတြကို သြားေရာက္စုပံုရာ ကမ္းပါးတစ္ခုပါပဲ တဲ့ </span>။ အေမ့ရဲ့နာက်င္မႈေတြ အတြက္ ေတာ့ ဘယ္ေနရာမွာမ်ား ဖြင့္အန္ စြန္႕ပစ္ခဲ့ပါမလဲ ။ အေမ အသက္ သံုးဆယ္ေက်ာ္အရြယ္ ကြ်န္ေတာ္ နွစ္နွစ္သားအရြယ္ မွာ မေတာ္တဆ ထိခိုက္မႈတစ္ခုနဲ႕ အေဖဆံုးသြားခဲ့ေတာ့ သားေလးေယာက္နဲ႕ က်န္ခဲ့တဲ့အေမ ။ အငယ္ဆံုးသားေလးက အေမ့မ်က္ရည္ေတြျပန္သုတ္ေပးရင္း နွစ္သိမ့္ေပးနုိင္မယ့္ အရြယ္ေရာက္ဖို႕ ဘဝကို အေမ ဘယ္လုိ ခံနုိင္ရည္နဲ႕ ရင္ဆိုင္ ျဖတ္သန္းခဲ့ပါသလဲ ။<br /><br />အေဖ့ကို ဓာတ္ပံုထဲမွာသာ ျမင္ဖူးလုိက္ျပီး လံုးဝမမွတ္မိတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ အတြက္ေတာ့ အေမဟာ အေဖ ၊ အေမဟာ ကမၻာၾကီးပါပဲ ။ <span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">ေလာကမွာ အလွဆံုးကေလးကေတာ့ တစ္ေယာက္ပဲ ရွိပါသတဲ့ ။အဲဒီကေလးကို ေတာ့ အေမတိုင္းက ပိုင္ဆုိင္ထားၾကပါသတဲ့ </span> ။ ၾကားဖူးတဲ့ တရုတ္စကားပံုေလးတစ္ခုပါ ။ ေလာကမွာ သားသမီးတိုင္းကေရာ အလွဆံုး အေမေတြကို ပိုင္ဆိုင္ထားၾကပါ့မလား ။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">အေမ့ရဲ့ နွလံုးသားဟာ ရင္ေသြးအတြက္ စာသင္ေက်ာင္းတဲ့</span> ။ <span style="color: rgb(0, 153, 0);">Henry Ward Beecher </span>ေျပာခဲ့သလုိပါပဲ ... အေမ့ရင္ခြင္ဟာ ကြ်န္ေတာ္တို႕အတြက္ေတာ့ သင္ယူလုိ႕မကုန္နုိင္တဲ့ စာသင္ေက်ာင္းပါပဲ ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ပါေလ ကမၻာေက်ာ္ဆုိရိုးစကားေတြနဲ႕ မနႈိုင္းသာေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ့္ရင္ထဲမွာ အေမ့ကိုေျပာခ်င္ေနတဲ့ စကားတစ္ခြန္းရွိေနပါတယ္ အေမ ။<br /><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">"ေမေမ့ကို ကြ်န္ေတာ္ အရမ္းခ်စ္တယ္ </span> ။"<br /><br />( ျပာသိုလျပည့္ အေမမ်ားေန႕ အတြက္ အမွတ္တရ ပို႕စ္ေလးပါ ။ ဒီပို႕စ္ေလး အတြက္ sayings ေလးမ်ားကူညီ ေဝမွ်ေပး ခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္း ခ်မ္းျငိမ္းကို အထူး ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ။ )<br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1633047871463894436-8791597464838744891?l=www.chitchinchayyer.co.cc' alt='' /></div>ခ်စ္ျခင္း ေျခရာhttp://www.blogger.com/profile/15022664969106063584noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-1633047871463894436.post-22445830497898856262009-01-04T21:16:00.001+03:002009-01-04T21:18:24.423+03:00အေမၾကီး အက္ေဆး<div face="Zawgyi-One"><div style="text-align: justify;">ကြ်န္ေတာ့္ အဖြားနွင့္ပက္သက္လုိ႕ ကြ်န္ေတာ္ ပထမဆံုးမွတ္မိသည့္ အသိဥာဏ္မွာ အေမၾကီး၏ ယြန္းကြမ္းအစ္ ထဲမွ စမံုစပါး ခ်ိဳရွရွေလးမ်ား မၾကာခဏ နႈိုက္စားခဲ့တာျဖစ္သည္ ။ ကြ်န္ေတာ္ တို႕ အညာမွာေတာ့ အေမ့၏ အေမကို အဖြားလုိ႕ သိပ္မေခၚၾက ။ အေမၾကီးလုိ႕သာေခၚသည္ ။ အေဖဘက္က အဖြားကေတာ့ အတူေနမဟုတ္ေတာ့ သိပ္မမွတ္မိလွ ။ အေမ့ အေမကိုေတာ့ ေမြးကတည္းက အတူေနျဖစ္၍ ေကာင္းေကာင္းမွတ္မိသည္ ။<br /><br />အေမၾကီးက ေန႕လယ္ေန႕ခင္းဆို တစ္ေရးတစ္ေမာ အိပ္တတ္သည္ ။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ကေလးဆိုတာေတာ့ အိပ္ရမွာအလြန္မုန္းသူေတြ ။ ေဆာ့ဖို႕ အခ်ိန္ပုတ္သည္ ေလ ။ သည္ေတာ့ ေန႕လယ္ေနပူပူၾကီး အိမ္ေရွ့ ကြက္လပ္မွာညီအစ္ကိုတစ္ေတြ ေဘာလံုးတစ္ဖံုးဖံုး ကန္ၾကလွ်င္ အေမၾကီးက ထေအာ္ေလ့ရွိသည္ ။ ျပီးလွ်င္ေတာ့ ထတည့္ျပီး လက္ဖက္ရည္ၾကိဳကာ တုိက္ေလ့ရွိသည္ ။ အေမၾကီးက ဆိုင္လက္ဖက္ရည္ကိုသိပ္မေသာက္လွ ။ ေရႊဖီအခ်ိဳေျခာက္ကိုသာ မျပတ္မွာလွ်က္ သူ႕လက္ဖက္ရည္က်ိဳအုိး ေသးေလးျဖင့္ က်ိဳေသာက္တတ္သည္ ။<br /><br />ေနာက္တစ္မ်ိဳးသူၾကိဳက္တာက ကြမ္း ။ ယြန္းကြမ္းအစ္ ေလးထဲမွာ ဖာလာ ၊ ကြမ္းသီး ၊ စမံုစပါး ၊ ထံုးဘူး အစံုပါသည္ ။ ကြမ္းသီးကိုေတာ့ သူ႕မွာ မဝါးနုိင္၍ စိတ္ျပီးသား မြမြေလးေတြ ၀ယ္ရသည္ ။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ကေလးေတြက ေတာ့ သူ႕ကြမ္းအစ္ထဲက ခ်ိဳျမျမ စမံုစပါး မ်ား နိႈက္စားတတ္ၾကသည္ ။ ကြမ္းေလးျမံဳ႕ကာ ျမံဳကာနွင့္ ေရွးေဟာင္းေနွာင္းျဖစ္ေတြ ေျပာတတ္သည္ ။<br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 102, 0);">"ဟဲ့ ငဒို႕ က ခံုသူၾကီး မ်ိဳးရိုးဟဲ့ ။ ဒို႕ အဘိုးရဲ့ အေဖဆိုသာ ေရစၾကိဳခံုတရားသူၾကီး ရႏ ၱမိတ္ေက်ာ္ထင္ ဦးမိႈင္းတဲ့ ။ ဘၾကီးေတာ္မင္းရဲ့ သားေတာ္ မိုးမိတ္မင္းသားရဲ့ အၾကီး ေတာ္ ေပါ့ ။ အဲ ဦးမိႈင္းက ျမိဳ႕ဝန္သမီး မယ္နွင္းဆီ နဲ႕ လက္ဆက္တာ ။ နွယ္နွယ္မွတ္လို႕ ဇရပ္ေတြ ၊ ေရ တြန္း (ေရ တြင္း) ေတြ လႈခဲ့တာနည္းမွတ္လို႕ ။"</span><br /><br />သူစိတ္လိုလက္ရရွိလွ်င္ ေရွးျဖစ္ေဟာင္းေတြထိုင္ေျပာတတ္သည္ ။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ကေလးတစ္သိုက္ကေတာ့ နားေထာင္သမား ။ အေမၾကီးက ရာဇဝင္ရုပ္ရွင္ေတြ ၊ ဇာတ္ေတြ အလြန္ၾကိဳက္တာကိုလည္း မွတ္မိေနသည္ ။ မႏၱေလးမွာ<span style="color: rgb(102, 0, 0);"> သူ႕ကြ်န္မခံျပီ </span>ရုပ္ရွင္တင္ေတာ့ လုိက္ျပခဲ့ရတာ သတိရမိသည္ ။ ပါေတာ္မူခန္းမွာကေတာ့ သူအၾကိဳက္ဆံုးအခန္းဆိုခဲ့ေသးသည္ ။<br /><br />တီဗီ မွာ ရုပ္ေသးတုိ႕ အကပေဒသာတုိ႕လုိမ်ိဳးလာလွ်င္ မျပီးမခ်င္းၾကည့္ေတာ့သည္ ။ ျမန္မာနုိင္ငံမွာ ျမန္မာ့အသံ ၊ ျမဝတီဆုိျပီး ရုပ္သံနွစ္လိုင္းျဖစ္သြားေတာ့ အေမၾကီး ျပႆနာျဖစ္ေတာ့သည္ ။ တစ္လုိင္းက စိတ္ဝင္စားဖြယ္မဟုတ္လွ်င္<span style="font-style: italic; color: rgb(0, 102, 0);"> ဟဲ့ ေတာင္ဘက္လိုင္းေျပာင္း စမ္းပါဟဲ့ ၊ ေျမာက္ဘက္လုိင္းျပန္ေျပာင္းလုိက္ေတာ့ </span>စသည္ျဖင့္ ေျမးေတြကို ခိုင္းတတ္သည္ ။ အစကေျမးေတြက နားမလည္လွ ။ ဘာကို အစြဲျပဳၾကီး ေတာင္ဘက္ေျမာက္ဘက္ ေခၚရသလဲ အေျဖမရ ။ ေနာက္မွသိရသည္ က အိမ္မွာတီဗီကို ေတာင္ေျမာက္ထားတာကိုး ၊<span style="font-weight: bold;"> MWD</span> နွင့္<span style="font-weight: bold;"> MRTV</span>ဆိုေသာ စာတန္းေလးက တီဗီ၏ ဟိုဘက္ဒီဘက္ ဆန္႕က်င္ဘက္ေလ ။ ဒီေတာ့ အေမၾကီးက ဒါကိုမွတ္ထားျပီး ေတာင္ဘက္ ေျမာက္ဘက္ လိုင္းဆုိျပီး မွတ္ထားတာ ။ ခုေခတ္လို ျဂိဳဟ္တုလိုင္းမ်ားမွ တံဆိပ္မ်ိဳးစံု ထက္ေအာက္ ဘယ္ညာ ျဖင့္ဆုိလွ်င္ျဖင့္ အေမၾကီး ဘယ္လုိ ေနမလဲ ေတြးမိရသည္ ။<br /><br />အေမၾကီးက ခ်ိဳခ်ဥ္ေၾကာ္ဆို အင္မတန္ ၾကိဳက္တတ္သည္ ။ အေမၾကီး ဒီေန႕ အျပင္သြားမလို႕ ဘာဝယ္လာရမလဲဆိုလွ်င္ ခ်ိဳခ်ဥ္ေၾကာ္သာ စြဲစြဲျမဲျမဲ မွာတတ္သည္ ။ တကယ္ေတာ့လည္း သူ႕ခမ်ာ မ်ားမ်ားစားစား စားနုိင္တာမဟုတ္ ။ သူအားျပဳစားတာက ထမင္းနွင့္ ငွက္ေပ်ာသီး ။ သြားကမေကာင္းလွ၍ ထမင္းနွင့္ ငွက္ေပ်ာသီးျဖင့္သာ ျပီးရသူ ။ <br /><br />အေမၾကီးဆံုးေတာ့ ကြ်န္ေတာ္အနားမွာ မရွိပါ ။ ရန္ကုန္မွာေက်ာင္းတတ္ေသာ သူက ဒုတိယနွစ္စာေမးပြဲအတြက္ အရူးအမူး စာေတြက်က္ေနရခ်ိန္ ။ <span style="font-style: italic;"> Clinical subject </span>ေတြၾကားမွာ သူ ေခါင္းမေဖာ္နုိင္ေအာင္ရွိခဲ့သည္ ။ အိမ္ကလည္း စာေမးပြဲ ထိခိုက္မည္ဆုိး၍ မေျပာ ။ အေမၾကီး ဆံုးျပီး သံုးပါတ္ေလာက္ၾကာမွ သူ သိခဲ့ရသည္ ။ ပထမနွစ္ စာေမးပြဲအျပီး ေက်ာင္းပိတ္ရက္ မႏ ၱေလးကို ျပန္ေတာ့ အေမၾကီးနွင့္ေတြ႕ခဲ့ရသည္ က ေနာက္ဆံုးျဖစ္ခဲ့ရသည္ေကာ ။ <br /><br />ဆရာဝန္ေျမး နွစ္ေယာက္ရွိေသာ အိမ္တြင္ အေမၾကီး ဘာေရာဂါနွင့္ဆံုးသြားမွန္း ဘယ္သူမွ မသိလုိက္ရ ။ ေန႕လည္ခင္း ထံုးစံအတုိင္း အိပ္ေပ်ာ္ေနစဥ္ ဆံုးသြားခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္ေလ ။ ေနေစာင္းသည္အထိ ထမလာလုိ႕ ေမးစမ္းေတာ့မွ အိပ္ယာထဲမွာ ဆံုးေနတာ ေတြ႕ၾကရတာျဖစ္သည္ ။ အမ်ိဳးေတြက အေမၾကီးကို အေသေကာင္းသည္ ဟုေျပာၾကသည္ ။ ဘာေရာဂါ ေဝဒနာမွ မခံစားလုိက္ရပဲ ေအးခ်မ္းစြာ ေသခဲ့လို႕တဲ့ ။ <br /><br />တကယ္ကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္က အေမၾကီးကိုသိပ္တြယ္တာခဲ့လွသူေတာ့ မဟုတ္ ။ အေမၾကီး၏ အခ်စ္ဆံုးေျမးမွာ ကြ်န္ေတာ့္ အထက္က အစ္ကိုသာျဖစ္သည္ ။ ဒါေပမယ့္ ညေနညေန ေကာ္ဖီတစ္ခြက္နွင့္ တီဗီေရွ႕ ထိုင္မိလွ်င္ <span style="font-style: italic; color: rgb(0, 102, 0);">ဟဲ့ ေတာင္ဘက္လုိင္းေျပာင္းလုိက္စမ္း ၊ ေျမာက္ဘက္လိုင္း ေျပာင္းပါဟဲ့</span><span style="color: rgb(0, 102, 0);"> </span>နွင့္ ေျပာတတ္ေသာ အေမၾကီး စကား ကို ျပန္သတိရတတ္တာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ဘာမွမတတ္နိုင္ေပ ။</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1633047871463894436-2244583049789885626?l=www.chitchinchayyer.co.cc' alt='' /></div>ခ်စ္ျခင္း ေျခရာhttp://www.blogger.com/profile/15022664969106063584noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-1633047871463894436.post-8000557763489337562008-12-31T01:23:00.002+03:002009-01-05T16:11:34.352+03:00ကမာၻၾကီးရဲ့ အိပ္မက္<div style="font-family:Zawgyi-One;"><div style="text-align: justify;"><br />အိမ္မက္ဆိုတာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႕ တူတယ္လုိ႕ထင္ပါတယ္ ။ ငယ္ငယ္ကမက္ခဲ့တဲ့အိမ္မက္ေတြဟာ အသက္ၾကီး လာတဲ့အခါမွာေတာ့ တျဖည္းျဖည္းေျပာင္းလဲလာပါတယ္ ။ ငယ္ငယ္ကလို Superman ျဖစ္ခ်င္တဲ့ဆႏၵၵမ်ိဳး အခုကြ်န္ေတာ့္မွာ မရွိေတာ့ ပါဘူး ။ ဒါေပမယ့္ ခင္မင္ရတဲ့ <span style="font-style: italic;">Blogger မိတ္ေဆြ ဖိုးဂ်ယ္</span> က အိမ္မက္ေတြအေၾကာင္း ေရးေပးဖို႕ tag လာတဲ့အခါ ခုခ်ိန္မွာ ကြ်န္ေတာ္ မက္ခ်င္ေနတဲ့ အိမ္မက္ေလးကို ေျပာျပခ်င္စိတ္ေပါက္သြားပါတယ္ ။<br /><br />အဲဒီအိမ္မက္ေလးက ကြ်န္ေတာ္ ၾကည့္ျဖစ္လုိက္တဲ့ <span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">Wall-E</span> ဆိုတဲ့ ကာတြန္းရုပ္ရွင္ကားေလးက ဆင့္ပြားလာတဲ့ ခံစားမႈေလးပါ ။ ဒီဇာတ္ကားေလးက ၂၀၀၈ ခုနွစ္အတြက္ <span style="font-style: italic; color: rgb(204, 0, 0);"> Director Andrew Stanton</span> ရိုက္ထားတဲ့ <span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(0, 51, 0);">Pixar Studio</span></span> ကထုတ္လုပ္တဲ့ ကားေလးျဖစ္ပါတယ္ ။ အရင္ဆံုးဇာတ္လမ္းအက်ဥ္းေလးကို ေျပာျပခ်င္ပါတယ္ ။<br /><br />၂၂ ရာစု အစမွာေတာ့ လူေတြဟာ ဓာတုစြန္႕ျပစ္ပစၥည္းေတြ ၊ အမိႈက္သရိုက္ေတြနဲ႕ ျပည့္ႏွက္ေနတဲ့ ကမၻာက စြန္႕ခြာျပီး အာကာသမွာ စခန္းေတြ တည္ေဆာက္ျပီး ေနေနၾကပါတယ္ ။ <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 102);">BL (buy n large)</span> အဖြဲ႕က ကမၻာၾကီး ရဲ့ယိုယြင္းေနတဲ့ ေဂဟ စနစ္ ကိုျပန္လည္ ထိ္န္းသိမ္းဖို႕ <span style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0);">wall e </span> ဆိုတဲ့ ရိုေဘာ့မ်ားတည္ေဆာက္ျပီး ကမၻာေပၚက စြန္႕ပစ္ပစၥည္းေတြ ကို ရွင္းလင္းေနပါတယ္ ။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္လုိမွ ရွင္းလုိ႕မနိုင္ေတာ့တဲ့အတြက္ ကမၻာကိုျပန္လာဖို႕မျဖစ္နုိင္ေတာ့ပဲ အာကာသမွာပဲ အေျခခ်ေနထိုင္ခဲ့တာ နွစ္ေပါင္း ၇၀၀ ေလာက္ရွိခဲ့ပါျပီ ။ သူတို႕ဟာ ေခတ္မီနည္းပညာေတြေၾကာင့္ ထိုင္ရာမထ လုိတရေနၾကလုိ႕ အဝလြန္ေရာဂါေတြျဖစ္လာတဲ့ အျပင္ ဆြဲအားမဲ့ဇုန္မွာ အေနၾကာလာတဲ့အတြက္ အရိုးက်ံဳ႕ ကာ လမ္းေတာင္ မေလွ်ာက္နုိင္ေလာက္ေအာင္ ပံုပ်က္ေနၾကပါျပီ ။<br /><br />ဒီအခ်ိန္မွာ အမိႈက္ေတြနဲ႕ျပည့္နွက္ေနတဲ့ကမၻာေပၚက <span style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0);">wall e</span> ေလးကေတာ့ သူ႕တာဝန္ အမိႈက္မ်ားကို ေနဝင္ေနထြက္ရွင္းလင္းရင္း အမိႈက္ပံုထဲက သူသေဘာက်တဲ့ပစၥည္းေလးေတြကုိ စုေဆာင္းထားတတ္ပါတယ္ ။ တစ္ေန႕ အမိႈက္ပံုၾကားမွာ အသက္ရွင္ေနတဲ့ သစ္ပင္ေသးေသးေလးတစ္ပင္သြားေတြ႕ပါတယ္ ။ ထံုးစံအတိုင္း သူက ဖိနပ္ေဟာင္းတစ္ခုထဲမွာ အပင္ေလးကို သိမ္းထားလုိက္ပါတယ္ ။<br /><br />ဒီအခ်ိန္မွာပဲ <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 102);">BL</span> ကလြတ္လိုက္တဲ့ <span style="font-style: italic; color: rgb(0, 51, 0);">Eve</span> ဆိုတဲ့ စက္ရုပ္မေလးဟာ ကမၻာရဲ့ ေဂဟစနစ္ကို ျပန္လည္ထူေထာင္ဖို႕ သစ္ပင္လာရွာရာက wall e နဲ႕ ေတြ႕ျပီးခင္မင္သြားပါတယ္ ။ <span style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0);">wall e </span> က သူ႕ေနရာကို ေခၚသြားျပီး သူစုေဆာင္းထားတဲ့ ပစၥည္းေတြကို ျပရာက <span style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0);">wall e</span> က <span style="font-style: italic; color: rgb(0, 102, 0);">Eve</span> ကို ခ်စ္သြားပါေတာ့တယ္ ။ သစ္ပင္ေလးကိုရွာေတြ႕သြားတဲ့<span style="font-style: italic; color: rgb(0, 102, 0);"> Eve</span> က သစ္ပင္ေလးကို ဗိုက္ထဲထည့္ျပီး <span style="font-weight: bold;">inactive</span> ျဖစ္သြားပါေတာ့တယ္ ။ <span style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0);">wall e </span>ဘယ္လုိပဲၾကိဳးစားေပမယ့္ ျပန္အသက္မဝင္လာေတာ့ပါဘူး ။<br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 102, 0);">Eve</span> တုိ႕သစ္ပင္ရွာတဲ့ စက္ရုပ္ေတြ ျပန္သိမ္းတဲ့ ယာဥ္ေရာက္လာတဲ့အခါ <span style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0);">wall e </span>လည္းခိုးျပီးလုိက္ပါသြားတဲ့အတြက္ အာကာသက လူတို႕ရဲ့ စခန္း <span style="font-weight: bold;">Axiom</span> ကိုေရာက္သြားပါတယ္ ။ အဲဒီမွာ ယူလာတဲ့သစ္ပင္ကို ျပန္စမ္းသပ္ျပီး စိုက္ပ်ိဳးနုိင္ခဲ့ရင္ လူသားေတြအားလံုး ကမၻာေပၚမွာျပန္ေနထိုင္နုိင္ၾကမွာပါ ။ ကံဆိုးစြာပဲ အပင္ဟာေပ်ာက္ဆံုးသြားခဲ့ပါတယ္ ။ <span style="font-style: italic; color: rgb(0, 102, 0);">Eve </span>ကိုလည္း မွားယြငး္တဲ့ သတင္းပို႕တယ္ဆိုျပီး ျပဳျပင္ရံုကို ပို႕လုိက္ပါတယ္ ။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Axiom</span> ရဲ့ အလိုအေလ်ာက္ထိမ္းခ်ဳပ္စနစ္က နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာက ကမၻာကိုျပန္မလာပါနဲ႕ ဆုိတဲ့ သမၼတရဲ့ ေနာက္ဆံုးအမိန္႕ကိုပဲ နာခံေနတဲ့အတြက္ အပင္ေလးကို ေဖ်ာက္ဖ်က္လုိက္တာပါ ။ အပင္ေလးကိုျပန္လည္ရယူဖို႕ၾကိဳးစားရင္း<span style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0);">wall e </span> နဲ႕<span style="font-style: italic; color: rgb(0, 102, 0);">Eve </span>တို႕ ပိုမို သံေယာဇဥ္ျဖစ္သြား ၾကပါတယ္ ။ <span style="font-style: italic; color: rgb(204, 0, 0);">Wall e </span>လည္းပ်က္စီးလုနီးပါး ထိခိုက္သြားပါတယ္ ။<br /><br />ဒါေပမယ့္ ေနာက္ဆံုးမွာ ျပဳျပင္ရံုက ဘဝတူစက္ရုပ္မ်ား အကူအညီနဲ႕ အပင္ေလးကို <span style="font-weight: bold;">halo detector</span> နဲ႕ <span style="font-weight: bold;">reactivate</span> လုပ္နုိင္ခဲ့ျပီး လူသားေတြအားလံုး ကမၻာကိုျပန္ေရာက္လာနုိင္ခဲ့ပါတယ္ ။<span style="font-style: italic; color: rgb(0, 102, 0);"> Eve </span>က မၻာကိုျပန္ေရာက္တဲ့အခါ <span style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0);">wall e</span> ကို ျပန္လည္ ျပဳျပင္ခဲ့ေပမယ့္ အစိတ္အပိုင္းအသစ္ေတြနဲ႕ <span style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0);"> wall e </span>ကေတာ့ ခံစားခ်က္မဲ့တဲ့ အမိႈက္သိမ္းစက္ရုပ္တစ္ရုပ္ထက္ပိုမလာေတာ့ပါဘူး ။ ဒါေပမယ့္ <span style="font-style: italic; color: rgb(0, 102, 0);">Eve</span> ရဲ့ ေမတၱာစစ္အနမ္းေၾကာင့္ <span style="font-style: italic; color: rgb(204, 0, 0);">wall e </span> အတိတ္ကိုျပန္လည္ သတိရသြားပါေတာ့တယ္ ။ ဒီလုိနဲ႕ စက္ရုပ္နဲ႕ လူသားေတြပူးေပါင္းျပီး ကမၻာၾကီးကိုျပန္လည္ ရွင္သန္လာေအာင္ ၾကိဳးစားရင္း ဇာတ္လမ္းေလးကို အဆံုးသတ္ထားပါတယ္ ။<br /><br />ဒီဇာတ္ကားေလးဟာ ကေလးၾကိဳက္ကာတြန္း ကားေလးဆိုေပမယ့္ ေတြးစရာေတြ အမ်ားၾကီးနဲ႕ ပရိသတ္ကို ေမးခြန္းေလးေတြထုတ္ထားခဲ့ပါတယ္ ။ <span style="font-weight: bold;">Wall-E </span>ဟာ၂၀၀၈ခုနွစ္ <span style="font-weight: bold;">Oscar </span> အတြက္ အေကာင္းဆံုးရုပ္ရွင္ဆု အပါအဝင္ ဆုမ်ားစြာ လ်ာထားခံေနရျပီး <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 102);">TIME</span> မဂၢဇင္းရဲ့ <span style="font-weight: bold;">၂၀၀၈ခုနွစ္အတြက္ အေကာင္းဆံုးရုပ္ရွင္</span>အျဖစ္သတ္မွတ္ခံခဲ့ရပါတယ္ ။<br /><br />ဘာေၾကာင့္ပါလဲ...။ ဒီဇာတ္ကားေလးဟာ ကြ်န္ေတာ္တို႕လူ႕ပတ္ဝန္းက်င္မွာ အခုၾကံဳေတြ႕ေနရတဲ့ အၾကီးမားဆံုးျပႆနာတစ္ခု ကို ေဖာ္ညြန္းထားလုိ႕ပါပဲ ။ ဟုတ္ပါတယ္ ...ကြ်န္ေတာ္တို႕ကမၻာၾကီးဟာ ေန႕စဥ္နဲ႕အမၽွတိုးပြားေနတဲ့ အမိႈက္သရိုက္ေတြ ၊ ၾကြတ္ၾကြတ္အိတ္ေတြ ၊ ဓာတုစြန္႕ပစ္စၥည္းေတြ ၊ ဓာတ္ေငြ႕ေတြၾကားမွာ မြန္းက်ပ္သထက္ မြန္းက်ပ္ေနပါျပီ ။ ဆယ္စုနွစ္တစ္ခု ၾကာေတာင္မပ်က္စီးနိုင္တဲ့ ၾကြတ္ၾကြတ္အိပ္ေတြဟာ ကမၻာၾကီးရဲ့ အေရခြံထဲကို ေရာဂါပိုးေတြလုိ ဝင္ေရာက္ျပီး အဖိုးတန္လွတဲ့ ေျမဆီေတြကို ဖ်က္ဆီးေနတာ ၾကာခဲ့ပါျပီ ။ သစ္ပင္ သစ္ေတာေတြဟာလဲ တျဖည္းျဖည္း ေလွ်ာ့နည္းျပဳန္းတီးေနတာ အမွန္ပါပဲ ။<br /><br />ရုပ္ရွင္ထဲကလုိ <span style="font-weight: bold;">သစ္ပင္တစ္ပင္ဟာ လူသားေတြအတြက္ ေနာက္ဆံုး ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္</span>လို႕ သတ္မွတ္ရမယ့္ တစ္ေန႕ဟာ အေဝးၾကီးမွာရွိေနတယ္ လို႕မေျပာနုိင္ေတာ့ပါဘူး ။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ့ အိမ္ျဖစ္တဲ့ ကမၻာၾကီးသာယာလွပမွသာ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ရဲ့ အနာဂါတ္လည္းသာယာလွပမွာပါ ။ ဘာလုိ႕လဲဆုိေတာ့ ကမၻာၾကီးရဲ့ အနာဂါတ္ ၊<span style="font-weight: bold;"> ကမၻာၾကီးရဲ့ အိမ္မက္ဟာ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕အားလံုးရဲ့ အိမ္မက္ပဲ ျဖစ္ေနလုိ႕ပါ ပဲ။ </span><br /><br />ရုပ္ရွင္ထဲမွာ <span style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0);">wall e</span> က<span style="color: rgb(0, 102, 0); font-style: italic;">Eve </span> ရဲ့လက္ကေလးကို ကိုင္ဖို႕ အၾကိမ္ၾကိမ္ၾကိဳးစားခဲ့တာကို ၾကည္နူးစရာ ရိုက္ျပထားခဲ့ပါတယ္ ။ အဲဒီၤလုိပဲ ကြ်န္ေတာ့္ ခ်စ္သူရဲ့ လက္ကုိ ဆုတ္ကိုင္ရင္း သစ္ေတာစိမ္းစိမ္းကို ျဖတ္လာမယ့္ လတ္ဆတ္တဲ့ ေလေျပညွင္းကုိ ခံစားရႈရိႈက္နုိင္မယ့္ ရက္ေတြ အမ်ားၾကီး မက်န္ေတာ့ဘူးလုိ႕ ကြ်န္ေတာ့ကို မေျပာလုိက္ပါနဲ့ဗ်ာ ..။ ဘာလုိ႕လဲဆုိေတာ့ အဲဒါဟာ ကြ်န္ေတာ့ရဲ့ အိမ္မက္ျဖစ္ေနလို႕ပါ ။<br /><br />(ဒီပို႕စ္ေလး ေရးျဖစ္ေအာင္ ခင္မင္စြာ tag ခဲ့တဲ့ <span style="font-style: italic;">ဖိုးဂ်ယ္</span> နဲဲ႕ ညီမေလး<span style="font-style: italic;"> မယ္ဂု</span>တုိ႕ကို အထူးေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ။ ဒီပို႕စ္ေလးဟာ ၂၀၀၈ ခုနွစ္ကို နႈတ္ဆက္တဲ့ နွစ္သစ္ကူးပို႕စ္ေလးလည္းျဖစ္ပါတယ္ ။ )<br /><br />အားလံုး နွစ္သစ္မွာ ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ပါး လန္းရႊင္ၾကပါေစ ။ <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);">Happy new year!!!!!!!!!</span><br /><br /><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1633047871463894436-800055776348933756?l=www.chitchinchayyer.co.cc' alt='' /></div>ခ်စ္ျခင္း ေျခရာhttp://www.blogger.com/profile/15022664969106063584noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1633047871463894436.post-51345796902752059902008-12-24T01:58:00.001+03:002008-12-24T02:00:20.191+03:00မွားယြင္းေနေသာ အမွန္တရားမ်ား<div style="font-family:Zawgyi-One;"><div style="text-align: justify;"><div style="font-family:Zawgyi-One;"><div style="text-align: justify;">အျပင္ဘက္မွာ ရာသီဥတုက မႏၱေလးေႏြပီသစြာ ပူေလာင္ေနေသာ္လည္း ဒီအခန္းေလးထဲ မွာေတာ့ ေလေအးစက္အရွိန္ျဖင့္ေအးျမေနသည္ ။ သူသည္ ဇီးညိဳေရာင္မွန္ျပင္မွတဆင့္ အျပင္ဘက္သို႕ စိတ္မွတ္မဲ့ေငးေနမိရာမွ ေရစက္ေလးမ်ားသီးေနေသာ ဘီယာဖန္ခြက္ဆီ အၾကည့္ေရာက္မိသည္ ။ ပူေလာင္လွေသာ မႏၱေလးရာသီဥတုကို အန္တုျပီး ဒီထဲမွာ ေရာက္ေနနုိင္ဖို႕ကလဲ သိပ္လြယ္လွသည္ေတာ့မဟုတ္ ။အနည္းဆံုးေတာ့ သူ႕အတြက္ေပါ့ေလ...။ အတုိင္းအတာတစ္ခုေသာ ေငြလုိမည္ ။ ဒါကိုေတြးမိေတာ့ သူတစ္ခ်က္ ျပံဳးမဲ့မိသည္ ။<br /><br />"ဘာျပံဳးတာလဲကြ...."<br /><br />မ်က္နွာခ်င္းဆိုင္က လက္ရမ္းပါထိုင္ခံုမွာ ေျဖေလွ်ာ့ထိုင္ေနရင္း ဘီယာခြက္ကို ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ေသာက္ေနေသာ သူငယ္ခ်င္းက သူ႕ကို အကဲခတ္စြာေမးသည္ ။ ဘီယာခြက္ကို စားပြဲေပၚခ်လိုက္စဥ္ လက္ေခ်ာင္းမွ ၀င္းကနဲ တစ္ခ်က္လက္သြားတာကို ျမင္သည္ ။<br /><br />"ဘာမွ မဟုတ္ပါဘူး ..... ေက်ာင္းတုန္းကအေၾကာင္းေတြ ျပန္ေတြးမိလုိ႕ပါ....မင္း အရမ္း၀လာတယ္ေနာ္.....ဘီယာေဖာ ေဖာေနတာလား...မင္းသိပ္ေသာက္တတ္ေနျပီလား.."<br /><br />သူ သူငယ္ခ်င္းကို ေသခ်ာၾကည့္ရင္းေျပာမိသည္ ။ ေျပာရင္း အၾကည့္က ရွပ္အက်ၤ ီ ၾကယ္သီး ျဖဳတ္ထားေသာ သူငယ္ခ်င္းလည္ပင္းမွ အဝါေရာင္ျပိဳးပ်က္ေနေသာ ၾကိဳးကို ျမင္မိျပန္သည္ ။ ဒီေကာင္ေတာ္ေတာ္ဝလာတာေတာ့ ေသခ်ာသည္ ။ ေက်ာင္းတုန္းက ပိန္ကပ္ကပ္ မ်က္မွန္ထူထူ စာဂ်ပိုး ရုပ္အသြင္နဲ႕သူ႕ပံုစံကို ျပန္ျမင္ေယာင္မိသည္ ။<br /><br />"နည္းနည္းပါးပါးပါ .... စီးပြားေရးလုပ္ေနတာဆိုေတာ့လဲ ကင္းလို႕ေတာ့ မရဘူးေလ....မိတ္ျဖစ္ေဆြျဖစ္ဆုိတာကရွိေသးတယ္ ..."<br /><br />ေျဖရွင္းသလုိအေျပာကုိ သူ ဟက္ဟက္ပတ္ပတ္ ရယ္မိသည္ ။<br /><br />"မင္းေတာင္အေတာ္ရွင္းျပတတ္ေနျပီပဲ ..... ရွင္းၾကီး ကုိေတာင္ သတိရတယ္ကြာ..."<br /><br />ေက်ာင္းတုန္းက ဘာကိုမဆို ဘယ္ေလာက္လူတစ္ကာ နားလည္လြယ္ေသာ အရာျဖစ္ေနပါေစ ေစ့ေစ့ေပါက္ေပါက္ လုိက္ရွင္းျပတတ္လြန္းသည့္ ရွင္းၾကီးကို သတိရစြာသူေျပာမိသည္ ။<br /><br />"ဟားဟား...ဟုတ္တယ္ ပြဲစားအက်င့္ကပါေနျပီ...ဟားဟား ...အင္း မင္းေျပာမွ ငါ ဟိုတစ္ေခါက္ မိတီၳလာ ဘက္ေရာက္ေတာ့ ဒီေကာင္နဲ႕ေတြ႕ခဲ့တယ္ ။ နဂါးေမာက္သီး ေတြစိုက္ေနတာ အရမ္းေအာင္ျမင္တယ္ေမာင္....နုိင္ငံျခားေတာင္ပို႕ရတယ္ဆိုပဲ .... ေရြတြဲလြဲ ေငြတြဲလဲနဲ႕ အေတာ္ ၾကီးပြားေနတာ"<br /><br />သူငယ္ခ်င္းကေျပာေတာ့ သူမုဒိတာပြားစြာျပံဳးမိသည္ ။ ရွင္းၾကီးလဲ ေက်ာင္းမွာတုန္းက စာၾကိဳးစားသူထဲမွာပါသည္ ။ အရာရာကို လိုက္ရွင္းျပတတ္တာကလြဲလို႕ စိတ္ရင္းျဖဴစင္သည့္သူငယ္ခ်င္း..။ ေက်ာင္းျပီးၾကေတာ့ မိဘမ်ားသေဘာတူေသာ သူ႕ဇာတိ မိတီၳလာဘက္က ေသေဌးသမီးတစ္ေယာက္ နွင့္ လက္ထက္လိုက္သည္ ။ သူ႕မဂၤလာေဆာင္မွာ သူငယ္ခ်င္းေတြ စံုလင္စြာေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးေတြ႕ခဲ့ၾကေသးသည္ကို သူအမွတ္ရမိသည္ ။<br /><br />"အင္း သူငယ္ခ်င္းေတြ အဆင္ေျပေနတယ္လုိ႕ ၾကားရတာ ငါအဟုတ္ ဝမ္းသာတယ္"<br /><br />ေျပာရင္း လက္မွ အေဖ့အေမြ စီတီဇင္နာရီ အေဟာင္းေလးကို သူတစ္ခ်က္ငံု႕ၾကည့္မိသည္ ။ သူငယ္ခ်င္းကလည္း ဒါကို သတ္ိထားမိစြာ ......<br /><br />"ဘာလဲ မင္းေဖာက္သည္ ေတြေမွ်ာ္ေနျပီလား...အင္း......မင္းလည္း အဲဒီ ျမိဳ႕သစ္က ေခ်ာင္က်ဥ္းေလးထဲမွာပဲ ဘဝကိုျမဳတ္နွံလုိက္ေတာ့မွာလား.....ဘာမ်ားမက္ေမာတြယ္တာစရာရွိလုိ႕လဲကြာ.. .ပိုက္ဆံေရာဘယ္ေလာက္ရလုိ႕လဲ "<br /><br />ပိုက္ဆံဆိုေသာ စကားကိုၾကားေတာ့ သူ မေနနုိင္စြာ ျပံဳးမဲ့မိျပန္သည္ ။ ပိုက္ဆံဆိုေသာအရာကို ေန႕စဥ္ေရာင္းဝယ္ေဖာက္ကားမႈ ယႏၱယားၾကီးထဲမွ ကုန္ပစၥည္းမ်ားကို ဖလွယ္ေပးေသာအရာထက္ပို၍ သူ သေဘာမထားမိတာ ဘယ္ေလာက္ၾကာျပီလဲ ။<br /><br />သို႕ေသာ္ တစ္ခါေတာ့ ျမိဳ႕သစ္က သူ႕ ေခ်ာင္က်ဥ္းေလးကို စြန္႕ခြာျပီး ပိုက္ဆံေနာက္ကို လုိက္ဖို႕ သူၾကိဳးစားခဲ့ဖူးသည္ ။ သူ နာမည္ၾကီး ေဆးကုမၸဏီ တစ္ခုမွာအလုပ္ေလွ်ာက္ဖို႕ ၾကိဳးစားခဲ့စဥ္က ျဖစ္သည္ ။ လူေတြ႕စာေမးပြဲ ေျဖျပီး နွစ္ရက္ေလာက္အေနမွာ ေက်ာင္းတုန္းက ဆရာတစ္ေယာက္နွင့္ ဧည့္ခံပြဲတစ္ခုမွာေတြ႕သည္ ။ သူေဆးကုမၸဏီမွာ အလုပ္ေလွ်ာက္ထားတယ္ဟု ဆိုမိစဥ္ ဆရာအေတာ္စိတ္ဆိုးသြားသည္ကို သူမွတ္မိေနေသးသည္ ။<br /><br />"မင္းကြာ....တယ္မုိက္တဲ့ေကာင္ပဲ.....ဘာလဲ မင္းဘဝကို အဲဒီဘာတိုးတက္မႈမွ မရွိတဲ့ ကိုယ့္အတြက္တကယ့္ေနရာမဟုတ္တဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ျပီးဆံုးလုိက္ေတာ့မယ္လုိ႕....မင္းတယ္မုိက္တဲ့ေကာင္"<br /><br />ဆရာ့စကားလံုးမ်ားက ၾကမ္းတမ္းေနေသာ္လည္း ဆရာ့ရင္ထဲမွ ေစတနာကို သူခံစားမိခဲ့သည္ ။ အလုပ္အတြက္ လူေတြ႕စာေမးပြဲေအာင္စာရင္းကို သူသြားမၾကည့္ျဖစ္ေတာ့ ။ ျမိဳ႕သစ္က သူ႕အလုပ္ခြင္က်ဥ္းေလးထဲမွာပဲ ေပ်ာ္ေမြ႕ရင္း သူ ပညာတုိးတက္ေအာင္သာ ၾကိဳးစားခဲ့ေတာ့သည္ ။ ၾကာေတာ့လည္း ေရႊေငြေရာင္မ်ားမျပိဳးျပက္ေသာ ဒီေနရာေလးကိုပဲ သူ သံေယာဇဥ္တြယ္ခဲ့ရေတာ့သည္ ။<br /><br />"ဟုိတစ္ေလာက ငါျပင္ဦးလြင္ေရာက္ေတာ့ ျမသီတာနဲ႕ေတြ႕တယ္......အမယ္ သူဘာလုပ္ေနတယ္မွတ္လဲ "<br /><br />ေက်ာင္းတုန္းက အရပ္ပုပုေလးနဲ႕ အင္မတန္စကားမ်ားမွေသာ ျပင္ဦးလြင္သူ ျမသီတာကို သတိရရင္း သူ သိခ်င္စြာေမးမိသည္ ။ ေက်ာင္းျပီးေတာ့ သူမလိုပဲ ျပင္ဦးလြင္သားလဲျဖစ္ တစ္အုပ္စုထဲစာအတူက်က္ေဖာ္ သူငယ္ခ်င္း သူရိန္ နွင့္ အိမ္ေထာင္ျပဳသြားခဲ့သည္ ။ အင္း....ရန္ကုန္က သူငယ္ခ်င္းက ျပင္ဦးလြင္သို႕ အပန္းေျဖခရီး မၾကာခဏ လာနိုင္ေသာ္လည္း မႏၱေလးသားသူကေတာ့ မႏၱေလးနွင့္ မိုင္ ေလးဆယ္ေက်ာ္သာေဝးေသာ ျပင္ဦးလြင္သို႕မေရာက္ျဖစ္တာ ဘယ္ေလာက္ၾကာျပီလဲ ။<br /><br /><br />"သူကေလ ဆြယ္တာ စက္ပန္းထုိးသင္ျပီး ဆြယ္တာဆိုင္ၾကီးဖြင့္လို႕ဗ်ာ....လွလို႕ ဝလို႕ .....။ သူရိန္ကလဲ ျပင္ဦးလြင္ မႏၱေလး အေဝးေျပးကားေထာင္ထားတယ္ ။ ကားဝါ့က္ေရွာ့ပ္ တစ္ခုလဲ တြဲဖြင့္ ထားေတာ့ အေတာ္ေလး အဆင္ေျပေနပံုပဲ "<br /><br />သူငယ္ခ်င္းေတြ အေၾကာင္းၾကားရေတာ့ သူဝမ္းနည္းရမည္လား ဝမ္းသာရမည္လား မေဝခြဲနုိင္ျဖစ္ရသည္ ။ ရင္ထဲမွာလည္း တစ္ခုခုလစ္ဟာဆံုးရွုံုးေနရသလုိ ခံစားရသည္ ။ ဟုိတစ္ေလာက ျမင့္ျမင့္ေဝကို သူ႕မိဘ လက္ငုတ္လက္ရင္း ဓနသိဒိၶ ဆန္စက္အလုပ္စားပြဲမွာ စာရင္းစာအုပ္ေတြ ၊ အလုပ္သမားေတြအလယ္မွာ အလုပ္ေတြရွုပ္ေနခဲ့တာကိုသူ ေတြ႕ခဲ့သည့္ အေၾကာင္းကိုေတာ့ သူငယ္ခ်င္းအား သူမေျပာပဲေနလိုက္မိသည္ ။<br /><br />သူငယ္ခ်င္းေတြ၏ ေျပာင္းလဲ ေနေသာ ရုပ္ပံုလႊာေတြကို ျမင္ရတာ သူဆို႕နင့္ေသာခံစားမႈတစ္မ်ိဳးခံစားေနရသည္ ။ မစၦာရိယ ေၾကာင့္မဟုတ္တာေတာ့ေသခ်ာသည္ ။ တန္ဖိုးရွိေသာ အရာတစ္ခုေပ်ာက္ဆံုးေနသလုိ ခံစားေနရျခင္းျဖစ္သည္ ။<br /><br />"ကဲပါေလ မင္းေဖာက္သည္ေတြလဲေမွ်ာ္ေနေရာ့မယ္ ဟားဟား ..။ ငါ့ကားနဲ႕ မင္းကို ျပန္ပို႕ေပးပါမယ္ .. ငါလဲ ပြဲစားတန္းမွာ ကားတစ္စီး ဆိုင္ထားတာရွိတယ္ ။ ပြဲျဖစ္ရင္ေတာ့ ငါမျပန္ခင္မင္းနဲ႕ ဝိုင္းၾကေသးတာေပါ့ကြာ ။ ဒီတစ္ခါေတာ့ ဟုိေကာင္ၾကီး သူရိန္ကိုပါလွမ္းေခၚရမယ္ "<br /><br />စားပြဲထိုးဝန္ထမ္းေလးကို လွမ္းေခၚျပီး သူ႕ပိုက္ဆံအိတ္ ထူထူၾကီးထဲမွ ေထာင္တန္ေတြ အထပ္လုိ္က္ ဆြဲထုတ္ကာ ရွင္းေနေတာ့ ပိုက္ဆံအိတ္ေထာင့္စြန္းမွ သူတို႕ဘြဲ႕ယူသည့္ေန႕က သူငယ္ခ်င္းေတြ စုရိုက္ထားေသာဓာတ္ပံုေလးကို လွမ္းျမင္လို္က္ရသည္ ။ ဒီေကာင္ဒီပံုေလးကိုေတာ့ ခုထိသိမ္းထားတုန္းပဲ.......။ ဓာတ္ပံုထဲမွာေတာ့ အားလံုးက ေတာက္ပေသာအျပံဳးေတြကိုယ္စီနွင့္ ။ ေနာက္နားဆီမွာ <span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ေဆးတကၠသိုလ္ ( မႏၱေလး) </span></span> ဆိုေသာ ေက်ာင္း အမွတ္တံဆိပ္ ေက်ာက္ျပားကိုေတာ့ မသဲမကြဲလွမ္းျမင္ေနရသည္ ။<br /><br />ဆုိင္ထဲကအထြက္ ၾကီးမားလွေသာ ဂႏၶာလရဇ္ အမည္ ဆုိင္းဘုတ္ျပားၾကီးကို ေမာ့ဖတ္မိရင္း ျမိဳ႕သစ္ က သူ႕ေဆးခန္းက်ဥ္းေလး မွာ ခ်ိတ္ဆြဲထားေသာ <span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">ေဒါက္တာျဖိဳးလတ္ (အမ္ဘီဘီအက္စ္ မႏၱေလး)</span>ဆုိေသာ ဆုိင္းဘုတ္ငယ္ေလးကို မဆီမဆုိင္ သြားသတိရမိသည္ ။<br /><br />ေလတုိက္တုိင္းတဖ်တ္ဖ်တ္လႈပ္ယမ္းေနတတ္ေသာသူ႕ေဆးခန္းကဆုိင္းဘုတ္ျပားေလးနဲ႕အျပိဳင္ ခ်ိတ္ဆြဲထားေသာ ေဆးခန္းအိမ္ရွင္အေဒၚၾကီး ၏ <span style="color: rgb(0, 0, 0);">"</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);">ေရႊဘိုမီးေသြးစစ္စစ္ရျပီ </span><span style="color: rgb(0, 0, 0);">"</span>ဆိုေသာ ဆိုင္းဘုတ္ၾကီး အေၾကာင္းသူ စဥ္းစားေနတတ္သည္မွာ ဘယ္ေလာက္ၾကာခဲ့ျပီလဲေလ........။<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></div></div><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1633047871463894436-5134579690275205990?l=www.chitchinchayyer.co.cc' alt='' /></div>ခ်စ္ျခင္း ေျခရာhttp://www.blogger.com/profile/15022664969106063584noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-1633047871463894436.post-28215974588904915602008-12-16T02:13:00.006+03:002009-01-05T16:23:28.690+03:00အခ်စ္ဆုိတာ..................<div style="font-family:Zawgyi-One;"><div style="text-align: justify;">ကိုရဲရင့္နီ က အခ်စ္အေၾကာင္းဆိုျပီး ပို႕စ္ေလးတစ္ခု tag လိုက္တဲ့အခါ ခုတေလာေလးမွာပဲ ကြ်န္ေတာ္ ၾကည့္ျဖစ္ထားတဲ့ ရုပ္ရွင္ကားေဟာင္းေလးကို သြားသတိရလိုက္မိပါတယ္ ။ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ အဲဒီကားေလးက အခ်စ္အေၾကာင္းကို ရွုေထာင့္တစ္မ်ိဳးကေန ခံစားျပထားျပီး ေလးနက္တဲ့ theme ေလးတစ္ခု ေပးထားလို႕ပါပဲ ။<br /><br />ဇာတ္ကားေလးက ၁၉၉၉ ခုနွစ္က ဒါရိုက္တာ <span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 153, 51);">Kimberly Peirce</span><span style="color: rgb(204, 153, 51);"> </span>ရိုက္ကူးခဲ့တဲ့ <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 102);">Boys Don't Cry </span>ဆိုတဲ့ ကားေလးပါ ။ အဓိကဇာတ္ေဆာင္အျဖစ္ မင္းသမီး Hilary Swank နဲ႕ Chloe Sevigny တို႕ ပါဝင္သရုပ္ေဆာင္ထားပါတယ္ ။ နာမည္ၾကီး ရုပ္ရွင္ကားေလးမို႕ ရုပ္ရွင္ဝါသနာအိုး အေတာ္မ်ားမ်ားလည္း ၾကည့္ဖူးျပီးျဖစ္မွာပါ ။ ဇာတ္လမ္းက ၁၉၉၃ ခု၊ ဒီဇင္ဘာ ၃၁ ရက္က ရင္နာဖြယ္ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့ <span style="color: rgb(0, 102, 0);">Teena Brandon </span>ဆိုတဲ့မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ရဲ့ တကယ့္ ျဖစ္ရပ္ကုိ အေျခခံျပီးရိုက္ထားတာပါ ။<br /><br />ဇာတ္လမ္း အက်ဥ္းကေတာ့ ဒီလုိပါ ။Teena Brandon ဟာ Brandon ဆိုတဲ့ နာမည္နဲ႕ ေယာက်ၤားေလးတစ္ဦး အသြင္ေနထုိင္တဲ့ ေယာက်ၤားေလးစိတ္ေပါက္ေနတဲ့ tom boy တစ္ေယာက္ပါ ။ တစ္ရက္မွာ ဘားတစ္ခုမွာ Candac ဆိုတဲ့ မိန္းကေလး တစ္ေယာက္ အတြက္ နဲ႕ ပက္သက္ျပီး ရန္ပြဲျဖစ္ရာက Teena ဟာ Nissen, Lotter, Candac, Lana ဆိုတဲ့ သူငယ္ခ်င္းသစ္ေတြ ရလာခဲ့ပါတယ္ ။ ဒီထဲကမွ Lana ကိုေတာ့ Teena က ျမတ္ျမတ္နုိးန္ုိး ခ်စ္မိသြားပါတယ္ ။ အခ်ိန္တို အတြင္းမွာပဲ လူူငယ္ဆန္တဲ့ သူတို႕တစ္ေတြဟာ အရမ္းကို ရင္းနွီးသြားၾကပါတယ္ ။<br /><br />တစ္ရက္ ကားကို သတ္မွတ္မိုင္ႏႈန္းထက္ပိုေမာင္းမိတဲ့ အျဖစ္ေၾကာင့္ Teena ဟာ ရဲအဖမ္းခံရျပီး ဒီျမိဳ႕ကိုမေရာက္ခင္က က်ဴးလြန္ခဲ့တဲ့အမႈအတြက္ ရဲ အလိုရွိေနသူမွန္းသိသြားျပီး ျမိဳ႕ရဲ့ အမ်ိဳးသမီးေထာင္မွာ ေထာင္က်သြားပါတယ္ ။ Lana က လြတ္ေအာင္ကူညီေပးခဲ့ျပီး ဘာေၾကာင့္ အမ်ိဳးသားေထာင္မွာ မဟုတ္ပဲ အမ်ိဳးသမီးေထာင္မွာ ျဖစ္ေနရသလဲ ဆိုတာ စံုစမ္းပါေတာ့တယ္ ။ Teena က သူဟာ ဒြိလိင္ ပါဝင္တဲ့သူ ( hermaphrodite ) ျဖစ္ျပီး မၾကာခင္မွာ ခြဲစိတ္ျပီး ေယာက်ၤားအျဖစ္ ခံယူမွာျဖစ္တယ္လို႕ လိမ္ေျပာလိုက္ပါတယ္ ။ ဒီေနာက္ေတာ့ သူတို႕ ဟာ တကယ္ကို ခ်စ္ကြ်မ္းဝင္သြားၾကပါေတာ့တယ္ ။<br /><br />ဒါေပမယ့္ မၾကာခင္မွာပဲ Nissen နဲ႕ Lotter တို႕ရဲ့ အတင္းအၾကပ္ ဖိအားေပးေဖာ္ထုတ္ မႈေၾကာင့္ Teena ဟာ မိန္းမပဲ ျဖစ္ေၾကာင္း သူငယ္ခ်င္းေတြအားလံုး သိသြားၾကပါတယ္ ။ မိန္းမအျဖစ္နဲ႕ Teena ကို Lana ရဲ့ခ်စ္သူအျဖစ္ဘယ္သူကမွ လက္မခံနိုင္ၾကေတာ့ပါဘူး ။ အဲဒီ ညမွာပဲ Nissen နဲ႕Lotter တို႕က Teena ကို အတင္းဖမ္းခ်ဳပ္ျပီး မိန္းမသားဘဝကို ဖ်က္ဆီးလိုက္ၾကပါတယ္ ။ ျပီး Lotter အိမ္ကို ေခၚျပီး ဖမ္းခ်ဳပ္အထားမွာ ေရခ်ိဳးခန္းျပဴတင္းကေန Teena ထြက္ေျပးလြတ္ေျမာက္သြားပါတယ္ ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ Teenaကို တကယ္ ခ်စ္မိေနျပီ ျဖစ္တဲ့ Lana က Teena နဲ႕အတူထြက္ေျပးဖို႕ ၾကံပါေတာ့တယ္ ။ ဒီမွာတင္ ရဲကိုမတိုင္ဖို႕ ျခိမ္းေျခာက္ခဲ့တဲ့ Nissen နဲ႕ Lotter တို႕က အရက္မူးျပီး Candac အိမ္မွာ ပုန္းေနတဲ့ Teena ကို Lana ေအာ္ဟစ္ တားျမစ္ေနတဲ့ၾကားက ေသနတ္နဲ႕ ပစ္သတ္လိုက္ပါတယ္ ။ Lana တစ္ေယာက္ အရူးအမူး ခံစားလိုက္ရျပီး အေလာင္းေဘးမွာပဲ လဲက်သြားပါတယ္ ။ ျပန္သတိရခ်ိန္မွာေတာ့ Teena က ေသဆံုးေနပါျပီ ။ Teena ေရးခဲ့တဲ့စာေလးကိုဖတ္ျပီး Lana ျမိဳ႕ေလးကို စြန္႕ခြာသြားတာနဲ႕ ဇာတ္လမ္းေလးကို အဆံုးသတ္ထားပါတယ္ ။<br /><br />ဒီဇာတ္ကားေလးဟာ ၁၉၉၉ ခုနွစ္ရဲ့ အေကာင္းဆံုး စာရင္း၀င္ခဲ့ျပီး Teena အျဖစ္ သရုပ္ေဆာင္တဲ့ မင္းသမီး Hilary Swank က ၁၉၉၉ ခုနွစ္ရဲ့ အေကာင္းဆံုး အမ်ိဳးသမီီး ဇာတ္ေဆာင္ဆုကို ရခဲ့ပါတယ္ ။ ဇာတ္ကားကေတာ့ ေအာ္စကာ နဲ႕ ေရႊကမာၻလံုး ဆု အပါအဝင္ ဆုေတြအမ်ားၾကီး ဆြတ္ခူး ခဲ့တာပါ ။ မင္းသမီး ဟာ ဇာတ္ေကာင္စရုိက္ပီျပင္ေစဖို႕ အတြက္ မ်ားစြာ အခ်ိန္ယူ ေလ့က်င့္ခဲ့ျပီး သူမရဲ့ အိမ္မွာ ေယာက်ၤားေလးတစ္ေယာက္လို ေနထိုင္ ေလ့က်င့္ ခဲ့တဲ့အတြက္ အိမ္နီးခ်င္းမ်ားက မင္းသမီး ရဲ့ အစ္ကိုအလည္ ေရာက္ေနတယ္လို႕ပင္ ထင္ခဲ့ၾကရပါသတဲ့ ။<br /><br />ဒီဇာတ္လမ္းေလးဟာ မိန္းကေလး အခ်င္းခ်င္း ခ်စ္ကြ်မ္းဝင္မိတဲ့ သူနွစ္ေယာက္ အေၾကာင္းရိုက္ျပထားတယ္ ဆိုေပမယ့္ ဇာတ္ကားတစ္ခုလံုး နိမ့္ျမင့္တက္က် ဇာတ္ကြက္မ်ားနဲ႕ စိတ္ဝင္စားဖြယ္ ဆြဲေဆာင္သြားနိုင္ခဲ့ပါတယ္ ။ ငယ္ရြယ္သူမ်ားမၾကည့္သင့္တဲ့ ၾကမ္းတမ္းတဲ့ ျပကြက္တစ္ခ်ိဳ႕ပါေပမယ့္ ဇာတ္ကားေလးဟာ အနုပညာ အရ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကို ေပၚလြင္ေအာင္ သရုပ္ေဖာ္သြားပါတယ္ ။ Teena တစ္ေယာက္ ဘဝပ်က္ လုမတတ္ အဆိုးဝါးဆံုးအျဖစ္အပ်က္ နဲ႕ ၾကံဳေတြ႕ရ အျပီးမွာ သူဟာ ေယာက်ၤားတစ္ေယာက္ ၊ သူ႕ဘဝဟာ ေယာက်ၤားေလးပဲ ၊ ေယာက်ၤားဆိုတာ လြယ္လြယ္ မ်က္ရည္မက်တတ္ပါဘူး Boys don't cry ရယ္လုိ႕ အားတင္း လုိက္တာေလးဟာ ဇာတ္လမ္းတစ္ခုလံုးရဲ့ အႏွစ္ေလးပါပဲ ။ Lana အေပၚမွာထားတဲ့ သူ႕ရဲ့ေမတၱာတရား ဟာ ကမာၻ တည္သေရြ့ခုိင္ျမဲေနမယ့္ သူ႕ရဲ့ သစၥာပါပဲ ဆုိတာ ရင္ထဲမွာ ခံစားလုိက္ရပါတယ္ ။ Lana အေနနဲ႕လည္း ခ်စ္မ္ိသြားတဲ့အခါ အခ်စ္ထက္ ဘယ္အရာကမွ အေရးမၾကီး ေတာ့ ပဲ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူဟာ ကုိယ့္ခ်စ္သူပါပဲလုိ႕ မ်က္ကန္းခ်စ္ျပစ္လိုက္ခဲ့ပါတယ္ ။ တကယ္ခ်စ္လာတဲ့အခါ အခ်စ္ဟာ ေလာကၾကီးကို ရင္ဆိုင္ဖို႕ ခြန္အားေတြ ေပးစြမ္းနုိင္ခဲ့ပါတယ္ ။<br /><br />ဒီဇာတ္လမ္းေလးက္ုိ ၾကည့္ျပီး <span style="font-weight: bold;">အခ်စ္ဆိုတာ အခ်ိန္ ၊ ေနရာ ၊ လူပုဂိၢဳလ္ ၊ အသားအေရာင္ ၊ ဘာသာတရား ၊ ေလာကၾကီးရဲ့ နိယာမ စည္းမ်ဥ္း ဥပေဒ ေတြရဲ့ အျပင္ဘက္မွာ ရွိေနတဲ့ အလြန္ထူးဆန္းတဲ့ အရာပါပဲ </span>လုိ႕ ခံစားမိပါတယ္ ။ အခ်စ္ဆိုတာ ခြန္အားလား ၊ ေပ်ာ့ကြက္လား ။ မွားယြင္းမႈလား ၊ သစၥာတရားလား ။ ခ်စ္ေနရရံုေလးလား၊ ရမၼက္လား ။ အဲလို ထူးဆန္းလွတဲ့ အခ်စ္ကို ကြ်န္ေတာ္တို႕ နားမလည္နိုင္တာ ဘာမွ မဆန္းပါဘူး ။ ဒီဇာတ္ကားေလးဟာ အခ်စ္ကို ကိုယ္စားျပဳနိုင္တယ္လို႕ မဆိုလိုခ်င္ပါဘူး ။ ဒါေပမယ့္ အခ်စ္ကို ခံစားမိေစတယ္လို႕ေတာ့ ဆိုခ်င္ပါတယ္ ။ ဒါေၾကာင့္ ရိုးရိုးေလးနဲ႕ ဆန္းျပားလွတဲ့ အခ်စ္ကု္ိ ေရာင္စံုျခယ္ တံဆိပ္ကပ္ဖို႕ ကြ်န္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ မဝ့ံ မရဲ ျဖစ္မိပါတယ္ ။<br /><br />တကယ္ေတာ့အခ်စ္ဆုိတာ...အခ်စ္ပါပဲ...။ ဟုတ္ပါတယ္..ရုိးရိုးေလးပါ...အခ်စ္ဆိုတာ...........။<br /><br />( ေရာင္းရင္းၾကီး ကိုရဲေရ အေၾကြးဆပ္လိုက္ပါျပီေနာ္ ။ တစ္ဝိုင္းေပးရမယ္...ဦးေနွာက္ စားသြားလို႕..။ :P)<br />အားလံုးရႊင္လန္း ခ်မ္းေျမ႕ၾက ပါေစဗ်ာ ။ </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1633047871463894436-2821597458890491560?l=www.chitchinchayyer.co.cc' alt='' /></div>ခ်စ္ျခင္း ေျခရာhttp://www.blogger.com/profile/15022664969106063584noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1633047871463894436.post-57645588041047421492008-12-09T01:47:00.009+03:002009-01-05T16:18:14.985+03:00ၾကိဳက္မိတဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္<div style="font-family:Zawgyi-One;"><div style="text-align: justify;">အၾကိဳက္ဆံုးကဗ်ာ ဆိုျပီး သယ္ရင္း အရင္းေခါက္ေခါက္ ၾကီး<span style="color: rgb(255, 102, 0);"> အလွ ၁၀၀ </span>က မေျပာမဆိုနဲ႕ tag ခ် လိုက္ေတာ့ ေမာင္ ခ်စ္ျခင္းတစ္ေယာက္ ဦးေႏွာက္ စားသြားရပါတယ္ ။ ၾကိဳက္တာေတြက မ်ားေနေတာ့ အၾကိဳက္ဆံုုးရယ္လုိ႕ေတာ့ မဆိုခ်င္ဘူးဗ်ာ ။ ခုေလာေလာဆယ္ <span style="color: rgb(153, 153, 0);">ရင္ထဲမွာ ရွိေနတဲ့ ကဗ်ာေလး တစ္ပုဒ္ </span>ကိုပဲ ေရြးလိုက္ပါတယ္ ။<br /><br />အဲဒီ ကဗ်ာက<span style="color: rgb(255, 0, 0);"> ဒါရိုက္တာ မင္းထင္ကိုကို ၾကီး </span>ေရးတာပါ ။ သူ႕ရဲ႕ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">အမွ်င္ </span>ဇာတ္ကားထဲက အဓိက theme ကဗ်ာေလးပါ ။ ဇာတ္လမ္းေလးကလဲ ဆန္း ၊ ကဗ်ာေလး ကလဲ ထိရွ တာမို႕ ရွားရွားပါးပါး ကြ်န္ေတာ္ ၾကိဳက္တဲ့ ျမန္မာ ဇာတ္ကားေလးပါ ။ သရုပ္ေဆာင္တဲ့ ရဲတိုက္ နဲ႕ မိုးေဟကို တုိ႕ ကလဲ အသစ္ လို႕မထင္ရေအာင္ သဘာဝက်က် သရုပ္ေဆာင္သြားခဲ့တာပါ..။ ဇာတ္ကားမထြက္ခင္ ကတည္းက ကဗ်ာက မေဟသီ (လို႕ထင္ပါတယ္...ျပန္ရွာတာ မေတြ႕လို႕ပါ..။ အလွ ၁၀၀ မ်ား ၀ါးစားလိုက္လားမသိ ) မဂၢဇင္းမွာ ပါျပီးသားပါ ။<br /><br />မၾကည့္ရေသးတဲ့ သူမ်ားက အမွ်င္ဇာတ္ကားေလး ကို ၾကည့္ျပီး ကဗ်ာေလးကို ခံစားၾကည့္ဖို႕နဲ႕ ၾကည့္ျပီးသားဆိုရင္ေတာ့ ထပ္ ၾကည့္ရင္း ျပန္ခံစား ၾကည့္ပါလို႕....။ ေနာက္တစ္ခုက ျမန္မာက ဒါရိုက္တာ မင္းထင္ကိုကိုၾကီး ကိုလဲ ဒီေနရာကပဲ ကဗ်ာေလးကုိ ခံစား ေဖာ္ျပခြင့္ျပဳဖို႕ ေတာင္းပန္ခ်င္ ပါတယ္ ။ </div></div><br /><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 0, 153);font-size:180%;" >အမွ်င္</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ညွိဳ႕မယ့္ ညွိုဳ႕ေတာ့လဲ</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ကိုယ္ဟာ ကိုယ္မဟုတ္ေတာ့တဲ့ အထိ</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ကိုယ္ကလြဲရင္</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ကိုယ္ပါပဲထင္ျပီး</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ကိုယ့္အေရကို ဆြဲဆုတ္ျပမိတယ္ ။</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">တစ္ေယာက္ အေခြဟာ</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">တစ္ေယာက္ကို ထံုးမယ့္ၾကိဳးလို</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">လႈပ္ေလ တင္းေလ ။</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">တစ္ေယာက္အျမီးကို တစ္ေယာက္ျပန္ျမိဳရင္း</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ေတြ႕တယ္ ။</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ေျဖေဆးအတြက္ ကိုယ့္အဆိပ္ကိုယ္ အန္ခ်ေပးေတာ့</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">လွ်ာႏွစ္ခြနဲ႕ လွ်က္လို႕</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">အခ်ိန္ မရွိေတာ့ဘူး</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ေနရာ မရွိေတာ့ဘူး</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ဒီမွာတင္ အသက္ကို အပ္ခဲ့မယ္</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ကိုယ့္တြန္သံၾကားလဲ</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">လွည့္မၾကည့္နဲ႕ေတာ့ ။</span><br /><br /><br /><div style="font-family:Zawgyi-One;"><div style="text-align: justify;">ကဲ ေၾကနပ္ေတာ့ <span style="color: rgb(255, 102, 0);">အလွ ၁၀၀ </span>ေရ..။ မၾကာခင္ နင့္အလွည့္ လာမယ္... ဟဲဟဲ ။ <span style="color: rgb(255, 204, 51);">အစ္မဝါၾကီး</span>လဲ မ်က္ခံုးလႈပ္ ေနပါဗ်ား..ဟြင္းဟြင္း ။ ေအာ္ ဒါနဲ႕ စကားမစပ္ အလွ ၁၀၀ နဲ႕ေပါင္းလို႕ ကြ်န္ေတာ္ ပ်က္စီးမွာ စိုးရိမ္သူမ်ား လြန္ကုန္ပါျပီလို႕..။ သူနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္ နဲ႕က first year ထဲက စာအတူ က်က္ခဲ့ၾကတာဆိုေတာ့ အင္း ေသခ်ာတာေပါ့...သူ႕ မေကာင္းတဲ့ အက်င့္ေတြ ကြ်န္ေတာ့္ ကူးကုန္ျပီေလ..။ ေခါင္းမဖီးတာတို႕ ဘာတို႕..ေတာ္ေသးတာေပါ့ ဒီက ရုပ္ခံရွိလုိ႕...ဟ္ိ ။<br />အားလံုးရႊင္လန္း ခ်မ္းေျမ႕ၾက ပါေစဗ်ာ ။</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1633047871463894436-5764558804104742149?l=www.chitchinchayyer.co.cc' alt='' /></div>ခ်စ္ျခင္း ေျခရာhttp://www.blogger.com/profile/15022664969106063584noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-1633047871463894436.post-45524067417029411952008-12-06T17:39:00.004+03:002008-12-06T20:19:14.446+03:00ေရတံခြန္<div style="font-family:Zawgyi-One;"><div style="text-align: justify;">ေခ်ာက္ထဲသို႕ဆင္းလာျပီး တစ္ဝက္ေလာက္ မွာပင္ ရာသီဥတု က သိသ္ိ သာ သာ ေျပာင္းသြား သည္ ။ ေအးစိမ့္ေသာ ေရ ၏အေငြ႕ အသက္ ကို ခံစားလာရသည္ ။ နည္းနည္းဆက္ ဆင္းလိုက္ေတာ့ ေရတံခြန္မွ ေရ သံ ကိုပါ ၾကားလာရသည္ ။ ေရတံခြန္ကို ေရာက္ေတာ့မည္ ။<br /><br />ဒီ တစ္ၾကိမ္ သည္ ဓါတ္ေတာ္ခ်ိုဳင့္သို႕ သူ သံုးေခါက္ေျမာက္ ေရာက္ျခင္းျဖစ္ သည္ ။ သူ႕ ဓါတ္ပံု ျပပြဲ အတြက္ လို အပ္ ေသာ ဓါတ္ပံုမ်ားကို ရိုက္ယူရန္ သူ ျပင္ဦးလြင္ သို႕ေရာက္ေန သည္မွာ သံုးရက္ရွိခဲ့ျပီ..။ မေန႕က ဒီေရတံခြန္သို႕ ေရာက္ခဲ့ျပီးေသာ္ လည္း သူငယ္ခ်င္း ဓါတ္ပံုဆုိင္မွာ ပံုေတြ ျပန္ၾကည့္ေတာ့ သူစိတ္ၾကိဳက္မေတြ႕လွ..။ ဒါေၾကာင့္ပင္ ဒီေန႕မိုးေလး မ်ားဖြဲဖြဲက် ေနသည့္ၾကားမွ သူ ဇြတ္ထြက္လာ ခဲ့ျခင္းျဖစ္ သည္..။ ဒီမိုးေၾကာင့္ ပင္ ျဖစ္မည္ ။ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ လံုး သူ လူ သြားလူလာ မေတြ႕ခဲ့ေပ ။ ဒါေၾကာင့္ပင္ သူငယ္ခ်င္းက မိုးတြင္းဆို လွ်င္ဧည့္သည္ နည္းပါးသည္ဟု ေျပာခဲ့ျခင္းျဖစ္မည္ ။<br /><br />ေပေပါင္းမ်ားစြာမွ စီးက်ေနေသာ ေရတံခြန္ ကို ၾကည့္ရသည္မွာ ထူးဆန္းေသာ ခံစားမႈတစ္မ်ိဳး ကို ျဖစ္ေပၚေစသည္ ။ မိုးတြင္းမို႕ ေရပို မ်ားေနကာ ေရမႈန္ ေရမႊားမ်ားက ေတာ္ေတာ္ေ၀း ေ၀း ထိ လြင့္ပ်ံေနသည္ ။ စုသာ ပါလာလွ်င္ ကေလးတစ္ေယာက္လို ေပ်ာ္ရြင္ျမဴးတူးစြာ ခုန္ေပါက္ ေက်နပ္ေနမွာ ပဲ ။ ခ်စ္စဖြယ္ စု၏ ဟန္ပန္ကို ျမင္ေယာင္မိသည္ ။ ေရတံခြန္ကို ေအာက္ မွ ေန၍ သူ ဓါတ္ပံုေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ား ရိုက္ယူလိုက္သည္ ။ မိုးေပါက္ေလးမ်ား စဲသြား၍ သာေတာ္ေတာ့သည္..။ ဝန္းက်င္တစ္ခု လံုး က မိုးေရ ျဖင့္ေဆးထား သျဖင့္ စိမ္းစို ကာ နုသစ္ေနသည္ ။ သို႕ေသာ္ လူသူေတာ့ ကင္းရွင္းေနကာ ေတြ႕ေနၾက ေစ်းေရာင္းေသာ ကေလး မ်ားကို ပင္ မေတြ႕ရေပ ။<br /><br />ေရတံခြန္ ေအာက္ဆင့္မွာ သူစိတ္ၾကိဳက္ ဓါတ္ပံု မ်ား ရိုက္ယူျပီးေသာ အခါ တစ္ခါမွ တက္မရိုက္ ဖူးေသာ ေရတံခြန္ အေပၚဆင့္ သို႕တက္ရန္ သူ အၾကံရသြားသည္ ။ သူတစ္ခါေတာ့ ေရာက္ဖူးသည္ ။ ေရတံခြန္ ေဘးေတာလမ္း မွ အေပၚသ္ုိ႕ တက္ သြားရတာ အခ်ိန္ေတာ့ အနည္း ငယ္ ေပးရမည္ ။ ဒါေပမယ့္ ေတြ႕ျမင္ရေသာ ျမင္ကြင္းကေတာ့ အံ့မခန္း ျဖစ္လိမ့္မည္ ။ အလြန္လွပေသာ ေရတံခြန္ ကို အစြန္အဖ်ားထိ နီးကပ္စြာ ၾကည့္ခြင့္ရသည္က တကယ့္ကို ထူးျခား ေပလိမ့္မည္ ။ ေပေပါင္းမ်ား စြာ အနက္ သို႕ စီးဆင္း သြားသည့္ ေရတံခြန္ ထိပ္မွာ ရပ္ေနရသည္ က လူကို ေလထဲမွာ လြင့္ေနသလုိ ခံစားရ ေစ လိမ့္မည္ ။<br /><br />တကယ္တမ္းတက္ ေသာ အခါ မိုးေရေၾကာင့္ လမ္း ေခ်ာ္ ေနသျဖင့္ ထင္သည္ ထက္ ပို အခ်ိန္ယူလိုက္ ရသည္ ။ သို႕ေသာ္ ျမင္ေတြ႕ရေသာ ျမင္ကြင္းက ရင္သပ္ရွုေမာေလာက္ေအာင္ လွပပါသည္ ။ အေပၚ ေရတံခြန္ သံုးဆင့္မွ ျဖာဆင္းလာေသာ ေရမ်ားသည္ ေခ်ာက္ကမ္းပါး စြန္းသို႕ ေရာက္ေသာ အခါ နက္ရွိုင္းစြာ ထိုးဆင္းသြား သည္က panorama ဆို ေသာ စကားလံုးကို သတိရသြားေစ သည္ ။ အဲဒီ ေခ်ာက္ကမ္းပါး အစြန္းမွာပဲ ထူးဆန္းေသာ ျမင္ကြင္းတစ္ခုကိ္ု သူ ျမင္လိုက္ရျခင္းျဖစ္ သည္ ။<br /><br />သြယ္လ်ေသာ ကိ္ုယ္ဟန္ နွင့္ အမ်ိဳးသမီး တစ္ ေယာက္သည္ ေခ်ာက္ကမ္းပါးနွင့္ နီးကပ္စြာ ရပ္ေနသည္ မွာ ေခ်ာက္ထဲ သို႕ ခုန္ခ်ေတာ့ မည္လား ထင္ရသည္ ။ ေအာက္မွ ပင့္တိုက္ေနေသာ ေလ အရွိန္နွင့္ သူမ လည္ပင္းမွ အနက္ေရာင္ ပဝါစေလး တ ဖ်တ္ဖ်တ္လြင့္ေနသည္ မွာ အသည္းယားစဖြယ္ေကာင္းလွသည္ ။ ဒီမိန္းမေတာ့ ျပဳတ္က်ေတာ့မွာပဲ....။ သူ မေနနိုင္စြာပင္ လွမ္းေအာ္လိုက္မိသည္ ။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);">"ေဟး....ျပဳတ္က်သြားမယ္...ဘာမွတ္ေနလဲ..........."</span><br /><br />သူမ သူ႕ဘက္သို႕ ေျဖးညွင္း စြာ လွည့္လာေသာ အခါ သူ အနည္းငယ္ အံ့ၾသ သြားပါသည္ ။ သူမက သူထင္တာထက္ ပိုမို ၾကီးရင့္ေန ခဲ့သည္ ။ အင္း...၃၅ ေလာက္ေတာ့ ရွိမလားပဲ..။ ရွည္ျမင့္ေသာ အရပ္ ေၾကာင့္ ပိုမို သြယ္ လ်ေနသလို ထင္ရသည္ ။ ရွည္လ်ားေသာ မ်က္ဆန္မ်ားသည္ သြယ္လ်ေသာ မ်က္နွာနွင့္ ေထာင့္ခ်ိဳးျဖစ္ သြားေသာ အခါ ေျပျပစ္ စြာ ဆြဲေဆာင္နိုင္ေသာ သြင္ျပင္ မ်ိဳးျဖစ္ သြားသည္ ။ ဆံပင္မ်ားက လြတ္လပ္စြာ ဝဲပ်ံေနေသာ္လည္း ေရညွိစိမ္းေရာင္ ဝတ္စံု ႏွင့္ အနက္ေရာင္ ပဝါစတ္ုိ႕က သူမကို ရင့္က်က္ေသာ အမ်ိဳးသမီး တစ္ဦး အျဖစ္ထင္ျမင္ေစသည္ ။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);">"ကိုယ္...တမင္ ခုန္မခ်ပဲ ေတာ့ မက်နိုင္ပါဘူး ကြာ ....ကိုယ္ ဒီ ေခ်ာက္အစြန္းမွာ မၾကာခဏ လာရပ္ဖူးပါတယ္...</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);">ဒါမဲ့....ခုေတာ့ ကိုယ္ ခုန္ခ်ေတာ့ မလို႕ပါ.............."</span><br /><br />ၾကားလိုက္ရေသာ စကားေၾကာင့္သူ ထူပူ ကာ ထိတ္လန္႕သြားသည္ ။ စိတ္ေရာဂါ ေဝဒနာ ရွင္မ်ားလား...။ သူမမ်က္လံုး မ်ားကို ၾကည့္ရသည္မွာ...ရူးသြပ္သူ တစ္ေယာက္နွင့္ နည္းနည္းမွ မတူပါ..။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);">"ဟာ.....ဘယ္ျဖစ္မွာလဲ....ခင္ဗ်ား ေနာက္ေနတာလား.....ဘာလို႕ ခုန္ခ်ရမွာလဲ........ခင္ဗ်ား...........ဒါ ရာဇဝတ္မႈေနာ္......"</span><br /><br />သူ အထိတ္တလန္႕ ေရရြတ္ေတာ့ သူမ က ရိပ္ရိပ္ေလး ျပံဳးရယ္ပါသည္..။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);">"မင္းက ဘာလို႕ အဲေလာက္ လန္႕သြားရတာလဲ.....ဘာလဲ....မင္းက မ်က္ျမင္ သက္ေသ ျဖစ္မွာစိုးလို႕လား....ဟင္းဟင္း.........မင္းတို႕ေယာက်ၤားေတြ က အဲလို ပါပဲေလ........ျပႆနာ တစ္ခုဆို ေခါင္းေရွာင္ခ်င္ၾကတယ္....."</span><br /><br />ဟာ.......ဘလိုင္းၾကီးပါလား....ဒီမိန္းမ..။ ခင္ဗ်ား ဟာ ခင္ဗ်ား ေသ ခ်င္ေသ..ရွင္ခ်င္ရွင္....။ အဲလိုလဲ မျဖစ္ေသးပါဘးူ..။ ဒါရာဇဝတ္မႈ...ေနာက္ျပီး....လူ႕အသက္တစ္ေခ်ာင္း................။ စိတ္ေအးေအးထား စမ္း ။....ဒီမိန္းမကို္ ခုန္မခ် ျဖစ္ေအာင္ တားဆီးရမည္ ။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);">"အဲလိုလဲ မဟုတ္ဘူးေလ....ဘာလို႕ခုန္ခ်ရမွာလဲ......ခင္ဗ်ားမွာ ဘာ ျပႆနာ ရွိလို႕လဲ.............အဲဒီ ျပႆနာက ကိုယ့္ကို ကိုယ္ အဆံုးစီရင္ျပီး လူ႕ေလာကထဲက ထြက္ခြာ သြားရေလာက္ေအာင္ ထိုက္တန္လို႕လား..."</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);">"အင္း ....ကိုယ့္အတြက္ေတာ့ ထိုက္တန္ပါတယ္........အနည္းဆံုး မေျပလည္တဲ့ နာ မည္ခံအိမ္ေထာင္ေရး တစ္ခု မွာ ရွင္လွ်က္နဲ႕ေသေနရတာ နဲ႕ စာရင္ ထိုက္တန္ပါတယ္ .........."</span><br /><br />ထြတ္..........။ မိန္းမေတြမ်ား သုူတို႕ကုိသူတို႕ေတာ့ သည္းခံနိုင္စြမ္းျမင့္သေလး ဘာေလးနဲ႕....ခုေတာ့ ေယာက်ာၤးနဲ႕ အဆင္မေျပတာနဲ႕ ပဲ ကိုယ့္ကို ကိုယ္ သတ္ေသရသတဲ့...။ သ္ုိ႕ေသာ္ သူစကားလံုးမ်ားကို အျမန္ျပန္ မ်ိဳခ်ပစ္လိုက္သည္ ။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);">"ဘယ္လို ျပႆနာမ်ိဳးမဆို အနည္းဆံုး အေျဖ တစ္ခုေတာ့ ရွိတာပါပဲ....ကြ်န္ေတာ္တ္ို႕ ေအးေအးေဆးေဆး စဥ္းစားၾကည့္ရေအာင္လား..........."</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);">"ဒါေပမယ့္ တစ္ခ်ိဳ႕ ပုစာၦေတြ ကေတာ့ နာရီေပါင္း မ်ားစြာ ၾကိဳးစား ပမ္းစားတြက္ခဲ့ ရေပမယ့္ အဆံုးသတ္အေျဖက သုည ျဖစ္ခ်င္ ျဖစ္ေနတာမ်ိဳးေလ....ဟင္းဟင္း........"</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);">"ဒါေပမယ့္ ဒိီျပႆနာမွာေတာ့ အေျဖရွိမွာပါ....ကြ်န္ေတာ့္ကို ေျပာျပပါလား...."</span><br /><br />သူေဘးဘီကို မသိမသာၾကည့္မိေတာ့ လူရိပ္လူေယာင္ မေတြ႕ မိပါ...။ လူတစ္ေယာက္ေယာက္ ေရာက္လာလွ်င္ အကူအညီ ရနုိင္သည္..။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);">"မင္းက အဲလို ထင္လို႕လား....ကိုယ္ကေတာ့ ဒီ ကိစၥမွာ ကိုယ္ ေသသြားမွ အားလံုး အဆင္ေျပသြားမယ္လို႕ထင္တယ္ေလ..............."</span><br /><br />ဘုရား..ဘုရား....ဘယ္လို အေတြးအေခၚၾကီးပါ လိမ့္...။ သို႕ေသာ္ သူ႕ေရွ့မွာ လူတစ္ေယာက္ ေခ်ာက္ထဲ ခုန္ခ်သြား သည္ ကို သူလက္ပိုက္ ၾကည့္မေနနိ္ုင္ပါ..။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);">"ကိုယ့္ဘဝမွာ....အရမ္း ျမတ္န္ိုးလို႕ လက္ထပ္ ခဲ့တဲ့ ေယာက်ၤား တစ္ေယာက္ရွိတယ္......ကို္ယ္သူ႕ကို သိပ္ခ်စ္လြန္း လို႕ သိပ္ ခ်စ္ရတဲ့ ညီမေလး ဆီက လုယူခဲ့ရတာပါ.....ဒါေပမယ့္ တျဖည္းျဖည္း က္ုိယ္သိလာရတာက မျဖစ္သာလို႕လက္ထပ္ခဲ့ရေပမယ့္ ကိုယ့္ကို ဇနီးမယားတစ္ေယာက္လို မခ်စ္ပဲ...ကိုယ့္ ညီမေလး ကို သာ ေန႕ေန႕ညည တမ္္းတေနခဲ့တယ္ေလ......ကိုယ္ နွလံုးသားေတြ ကြဲေၾကမတတ္ ခံစားခဲ့ရပါတယ္ ။ လက္ထပ္ျပီးကတည္း က သူ ကိုယ့္ကို စကားေတာင္ ေကာင္းေကာင္းမေျပာေတာ့ပါဘူး......ကိုယ္မရွက္တမ္း ဝန္ခံရရင္ ကိုယ္နဲ႕ေတာင္ အတုုူ မအိပ္ခဲ့ပါဘူး....</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);">ေဟ့ ...မင္းေရွ့တိုးမလာနဲ႕ေနာ္...ကိုယ္ခုန္ခ်လိုက္မယ္............"</span><br /><br />သူေရွ့သို႕တုိးလာသည္ကို သူမ ကရိပ္မိစြာ ဟန္႕တားေတာ့ သူ ေနရာမွာတင္ ရပ္တန္႕လိုက္ရသည္ ။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);">"အဲဒါနဲ႕ပဲ ခင္ဗ်ားက သတ္ေသရေရာလား.........".</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);">"ကိုယ္ခ်စ္ေနတဲ့ လုူက ကိုယ့္အနားမွာ ရွိေနပါရက္ တျခားမိန္းမ တစ္ေယာက္ ကို အခ်ိန္တိုင္း တမ္းတေန ခဲ့တာေလ...အဲဒီ မိန္းမကလဲ ကိုယ့္အခ်စ္ဆံုး ညီမေလး........။"</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);">"လက္ထပ္ျခင္းဆို တာ ေယာကၤ်ားေတြ အတြက္ ဘဝရဲ့ အစိတ္အပိုင္း တစ္ခုပဲ ျဖစ္ေပမယ့္ မိန္းမေတြ အတြက္ေတာ့ ဘဝတစ္ခုလံုး နဲ႕ ေလာင္းေၾကးထပ္လိုက္ရတဲ့ ကစားပြဲတစ္ခုပါပဲ....။ အဲဒီ ကစား ပြဲမွာ ကိုယ္ ရွံုးခဲ့တယ္ေလ....။ ကိုယ္ဘာလုပ္ ရမလဲ......ကိုယ့္ေရွ့မွာ မိ်ဳသိပ္ ဖံုးကြယ္ထားတဲ့ သူတို႕မ်က္လံုးေတြ ျမင္တိုင္း ကိုယ္ ရူးမတတ္ခံစားရပါတယ္....။ "</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);">"ေနာက္ဆံုးမွာ ကိုယ္ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္ ..... ဒီ ပြဲက ကိုယ္ ထြက္ခြာေပးလုိ္က္ေတာ့ မယ္...တစ္ခါတစ္ရံမွာ ေအာင္ျမင္မႈ အထိမ္းအမွတ္ဆိ္ုတဲ့ ဆုတံဆိပ္က ရွုံးနိမ့္မႈ ရဲ့ သေကၤ တ ျဖစ္ေနတတ္တယ္ေလ....."</span><br /><br />သူလႈိုက္ေမာ စြာ နားေထာင္ ေနရင္း လႊတ္ကနဲ ေမးမ္ိ သြား သည္ ။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);">"အဲဒီေတာ့............."</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);">"အဲဒီေတာ့ ကိုယ္ ဒီ ေခ်ာက္ထဲ ကို ခုန္ခ်မွပဲ ျဖစ္ေတာ့ မွာေပါ့....."</span><br /><br />ေျပာရင္း သူမ ေခ်ာက္နားသို႕ တိုုးကပ္သြားေသာ အခါ သူ အထိတ္တလန္႕ ေအာ္္မိသည္ ။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);">"ေဟး!!!!!! မလုပ္နဲ႕ေလ.."</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);">"ဘာလဲ မင္းက လူစြမ္းေကာင္း လုပ္ျပီး ကိုယ့္ကို ကယ္တင္ခ်င္ေသး လို႕လား.......ဒီေခ်ာက္ထဲကကိုယ့္ကို ကယ္နိုင္ေပမယ့္ အိမ္ေထာင္ေရးေခ်ာက္ထဲ က ကိုယ္ ့ကို မင္းကယ္နိုင္လို႕လား............."</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);">"မင္းဘဝကို ေပးျပီး လူတစ္ေယာက္က္ုိ ကယ္နုိင္လို႕လား......ကဲ....မင္းကိုယ့္ကို လက္ထပ္ျပီး ကယ္ယူနိုင္ရဲ႕လား....ေျဖေလ......."</span><br /><br />ဟာ........ဒီမိန္းမ...........။ ခ်စ္စဖြယ္ စု ၏ မ်က္နွာေလးက္ုိ ဖ်တ္ကနဲ ျမင္ေယာင္မိသည္ ။ ဘယ္ျဖစ္မွာလဲ.....ဘာဆိုင္လို႕လဲ....။<br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);"><br />မင္းေျဖေလ....မေျဖနိုင္ေတာ့ဘူးမလား......ဟားဟား.....အဲဒါပါပဲ......ကဲ မင္းကို ႏႈတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္........"</span><br />သူမ်က္လံုးကို ထိတ္လန္႕စြာ စံုမွိတ္ထားလိုက္မိ သည္ ။ ရင္ထဲမွာ ဟာကနဲ ျဖစ္သြားသည္ ။ သြားျပီ.....ဒီ မိန္းမ.. ။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);">"အစ္ကို ...ေရသန္႕ယူဦးမလား....."</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);">"ဟင္..."</span><br /><br />သူတုန္လႈပ္စြာ မ်က္လံုးဖြင့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေစ်းေရာင္း ေသာ ကေလး ငယ္တစ္ဦး.....။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);">"မင္း...မင္း ...မိန္းမတစ္ေယာက္ ျမင္မ္ိလား......ဒီေပၚက ခုန္ခ်သြားတဲ့ မိန္းမေလ......"</span><br /><br />"<span style="color: rgb(0, 51, 0);">ဗ်ာ...ဘယ္က မိန္းမလဲ အစ္က္ုိ....ဒီမွာဘယ္သူမွ မရွိပါဘူး"</span><br /><br />သူေၾကာင္အမ္းစြာ ေဘးဘီကို ၾကည့္မိသည္ ။ ေရတံခြန္ ေအာက္ဘက္ကုိ လွပစြာ စီးျမင္ေနရသည္ ။ ေအာက္မွာ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ေရေဆာ့ ေနၾကေသာ လူငယ္တစ္ အုပ္ ..။ ဘာေသြးပ်က္ စဖြယ္ ျမင္ကြင္းမွ မေတြ႕ရပါ..။ ဟို မိန္းမ..............။<br /><br />သူ႕ကို္ မေဝခြဲနိုင္စြာ ၾကည့္ေနေသာ ေစ်းေရာင္းသည့္ ကေလးကို သူ ဂရုမစိုက္နိုင္ပဲ သူ ေတြေဝေနခဲ့သည္ ။ သူ႕ရင္ထဲမွာ ဗလာျဖစ္ေနသည္ ...အရာအားလံုး လစ္ဟာေန သလို ခံစားေနရသည္ ။<br /><br />ထို ေန႕က ေရတံခြန္အေပၚဆင့္ မွာ ဓါတ္ပံု တစ္ပံုမွ မရိုက္ ျဖစ္ပဲ သူ ျပန္လာခဲ့ သည္ ။ ေငးေၾကာင္စြာျပန္လာသည့္ သူ႕ကုိ သူငယ္ခ်င္းက စိတ္ပူစြာေမးခဲ့သည္ ။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);">"မင္းေနာက္က်ေနလို႕ ငါေတာင္ စိတ္ပူေနတာ.......ၾကာလုိက္တာကြာ....ေအာ္ ဒါနဲ့ မင္းမိန္းမ နုနုျမေတာင္ ဖုန္းဆက္ေသးတယ္.....ဘယ္ေန႕ျပန္လာျဖစ္ မလဲသိခ်င္လို႕တဲ့....ျပန္ရင္ သူ႕အတြက္ေရာ သူ႕ညီမ စုစုျမ အတြက္ပါ ဆြယ္တာဝယ္ခဲ့ပါဦးတဲ့....မင္း မနက္ျဖန္ ေရတံခြန္ကို သြားဦးမွာလား.."</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);">"ဟင့္အင္း....ငါဘယ္ေတာ့မွ သြားမွာမဟုတ္ေတာ့ ဘူး.."</span><br /><br />နားမလည္စြာ ၾကည့္ေနေသာ သူငယ္ခ်င္းကုိ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ သူဘာမွ ရွင္းမျပ နိုင္ေသးပါ..။ ေသခ်ာတာကေတာ့ ေနာက္ ေရတံခြန္သို႕ သူ ဘယ္ေတာ့ မွ မသြားျဖစ္ေတာ့ ဆိုတာသာျဖစ္ေလ သည္ ။</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1633047871463894436-4552406741702941195?l=www.chitchinchayyer.co.cc' alt='' /></div>ခ်စ္ျခင္း ေျခရာhttp://www.blogger.com/profile/15022664969106063584noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-1633047871463894436.post-55669834430968915312008-11-30T14:54:00.004+03:002009-01-05T16:19:54.481+03:00သာတဲ့အခါ သာပါ လိမ့္<div style="font-family:Zawgyi-One;"><div style="text-align: justify;"><br />မနက္ခင္းဆို ေသာ္လည္း မိုးရိပ္ေၾကာင့္ မွူန္ ျပ ျပ ျဖစ္ေန သလို ထင္ ရသည္ ။ မေန႕က ေမြးလူနာတစ္ ေယာက္ ရွိခဲ့၍ အိပ္ေရးပ်က္ ခဲ့ရသည္ ။ လုူက မလန္း လွ ေပ ။ ဆရာ၀န္ နွစ္ေယာက္ သာရွိေသာ ရြာသာသာ နယ္ျမိဳ႕ေလးမို႕ အလုပ္က ပို ပိလွသည္ ။ ပိုဆိုး သည္ က မမ မီက ျပီးခဲ့ သည့္ စေနမွ စ၍ ခြင့္ ယူ သြားခဲ့ သည္ ။ ဒီတစ္ပတ္ လံုး ျဖိဳးလတ္ တစ္ေယာက္ထဲ သာ က်ဲ ခဲ့ ရ သည္ မို႕ လူက နည္းနည္းေတာ့ ျဖံဳခ်င္ေနျပီ ။<br /><br />မေန႕ည က ဆယ့္ ရွစ္နွစ္ အရြယ္ မိန္းမငယ္ေလး တစ္ေယာက္ကို ေမြးေပးခဲ့ ရသည္ ။ သားဦးလည္း ျဖစ္ ၊ အရပ္ကလဲ ၅ေပ သာ ရွိ ၍ မီးဖြားခ်ိန္ လို အပ္ သည္ထက္ ပို ၾကာ ေနခဲ့ သည္ ။ ပို ဆိုးသည္ က သူမ က အလြန္ ေၾကာက္လန္႕ေနခဲ့သည္ ။ ကေလးေမြး ရသည္ထက္ သူမကို အားေပးေနရ သည္ က တစ္လုပ္ ပို ေနခဲ့ သည္ ။ သူမ ေအာ္ဟစ္ သံ မ်ား က ေမြးခန္း တစ္ခူုု လံုး ဆူညံေနခဲ့သည္ ေလ ။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);">"ဟဲ့... နင္တို႕ ဟိုဒင္း ျပဳ တုန္းကေတာ့ အ၀ွာ ျပဳ ခဲ့ ၾကျပီး ခုမွ အဲေလာက္ ေအာ္ မေနနဲ႕ ေဟ့..."</span><br /><br />သူနာျပဳၾကီး ေဒၚ ၀ါးက ဂရုဏာေဒါေသာ ဆို ခဲ့ေတာ့ သူ႕မွာ ျပံဳးရေသး သည္ ။ လုူနာ၏ အေျခအေနက ေကာင္းေနသည္.. သားအိမ္က လဲ ညွစ္အား ေကာင္း သည္ ။ စိုးရိမ္စိတ္ တစ္ခုေၾကာင့္ သာပါပဲ..။ ကေလး အေဖ အေပၚ မေၾကနပ္ ခ်က္ က ပဲ ပို ေသာကမ်ားေန ေစတာေလ ။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);">"ဟင္း...ဒင္း...ဒင္း..ေၾကာင့္...ေတာ္ျပီ... ေတာ္ျပီ ...ဒီ ကေလးေမြးျပီးရင္ေတာ့.. ဒီ ေယာက်ၤားနဲ႕ ကြာမယ္....အမေလး.......အေမရဲ႕.....အား.................."</span><br /><br />တစ္ခ်ိန္လံုး ေရရြတ္ ဆဲဆို ေနခဲ့ သည္မွာ....ကေလး အေဖ ကို တလို႕သာျဖစ္ သည္ ။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);">"ကဲကြယ္....သမီးရယ္....ရွည္ရွည္ ညွစ္.... အီးအီး ပါ သလို ညွစ္ ဟယ္.....။ လည္ ပင္းမွာ တင္ ညွစ္ မေနနဲ႕...ေအာက္ထိ ညွစ္ ေလ ကြယ္....."</span><br /><br />ေဒၚ၀ါး က ေခ်ာ့ တစ္ခါ ေခ်ာက္ တစ္ လွည့္ ဆို ရင္း သူကလဲ ကေလး အေနအထားကို မျပတ္ ေစာင့္ၾကည့္ စမ္းသပ္ ေန ခဲ့ ရသည္ ။ မနက္ ၅နာရီ တြင္ေတာ့ သူတ္ို႕ ေအာင္ ျမင္ စြာ ပင္ ကေလး ငယ္ ေလးကို ေမြးထုတ္ ေပးန္ုိင္ခဲ့ သည္ ။ ၈ ေပါင္တဲ့..... ဒါေၾကာင့္ ပင္ ညွစ္အားရွိရက္ ၾကာေနခဲ့ ျခင္း ျဖစ္ သည္ ။ ႏြမ္းလ်ေနေသာ ကေလး အေမ က " <span style="color: rgb(0, 51, 0);"> ေတာ္ျပီ ဆရာေလးေရ....ဒီ လင္ေတာ့ ကြာ မယ္ ဆရာ..... ဒီေလာက္ ဒုကၡ ေပးတာ....။ ခံရေတာ့ က်ြန္ မတစ္ ေယာက္ ထ"ဲ </span>ဟု ဆို ေသာ အခါ ၾကားဖူး လွ ျပီ ျဖစ္ ေသာ သူ က ျပံဳး ရံု သာ ျပံဳးေနခဲ့ ေတာ့ သည္ ။<br /><br />နာရီပိုင္း မွ် ခဏ သာ ေမွးလိုက္ရသည္....မနက္ ၈ နာရီ မွာ ေဆးရံု ေစာင့္ ကို တင့္ အေျပး လာ ေခၚ ေတာ့ သုူ မ်က္နွာပင္ ေကာင္းေကာင္း မ သစ္နိုင္ ပဲ ေဆးရံု ျပန္ ေရာက္ ခဲ့ ရျပန္ သည္ ။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);">"abortion (သားပ်က္ ျခင္း ) တဲ့ ဆရာေရ......ေညာင္သာ က......."</span><br /><br />ေဒၚ၀ါးက အ၀င္ မွပင္ ဆီးလို႕ဆို ခဲ့ သည္ ။ ေညာင္သာကဆိုလို႕ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ထင္သည့္အတိုင္း ပင္....ေအးရီ...။ ကိုယ္၀န္ေဆာင္ ကာလတစ္ေလွ်ာက္ လံုး သနပ္ခါး အေဖြးသား ႏွင့္ သူ႕ ကို ဗိုက္ လာျပခဲ့ သည့္ မိန္းကေလး..။လာတိုင္းလဲ ထန္းလ်က္ေလး ၊ ေပါက္ေပါက္ဆုတ္ေလး ဆရာၾကီးဖို႕ ဟုဆိုကာ ယူလာတတ္ေသးသည္ ။ အသက္က ၁၇ နွစ္ မို႕ ကေလး စိတ္ပင္ မေပ်ာက္ခ်င္ တတ္ေသး...။ ၁၅ နွစ္မွာ အိမ္ေထာင္က်ခဲ့ ျပီး ၁၆နွစ္မွာ ပထမ ကိုယ္ ၀န္ေဆာင္ ခဲ့သည္ ။ သို႔ေသာ္ ကိုယ္ ၀န္ ရွိမွန္း မသိပဲ ထုတ္ဆီးထိုးတန္း ကစား ရာမွ ေခ်ာ္လဲ ကာ ကိုယ္ ၀န္ ပ်က္ က်ခဲ့ရသည္ ။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);">"ဆရာၾကီးရယ္...ဒီကေလးကို ေတာ့ ရေအာင္ေမြးေပးပါ.... ။ က်ြန္မ က ကေလး အရမ္း ခ်စ္တာဆရာၾကီး ရဲ႕......ကြ်န္မ ရေအာင္ေမြးမွာ သိလားဆရာၾကီး..။"</span><br /><br />ဗိုက္လာျပတိုင္း အပတ္စဥ္ ဆိုခဲ့ သည္ ။ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေရာင္ မ်ား ေတာက္ပေနေသာ သူမ မ်က္လံုးမ်ားကို သတိထားမိစြာ ေအး ေမြးေပးမွာေပါ့ သမီးရယ္ ဟု သူကတိေပးခဲ့ သည္ ။ ျဖစ္မွ ျဖစ္ရ ပေလ....။ လိုအပ္ေသာ စမ္းသပ္ မွူမ်ား လုပ္ၾကည့္ေတာ့ ေသြးေပါင္ ခ်ိန္က ၆၅/၅၀ ျဖစ္ေနခဲ့ သည္...။ သိပ္ေတာ့ မေကာင္းလွ...ကိုယ္တြင္း ေသြးယိုစီးမွူရွိ နိုင္သည္ ။ ေသြးခုန္နွူန္းကလဲ ေဖ်ာ့ေတာ့ ေနသည္ ။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);">"ကဲ ေဒၚ၀ါးေရ......လိုင္းတင္မယ္......bleeding နည္းနည္းေတာ့ မ်ားတယ္္....."</span><br /><br />လိုအပ္ေသာ ညႊန္ၾကားမွူမ်ား ဆက္တိုက္ လုပ္ခဲ့ျပီး အုတ္တြင္းကေန ေတာင္ငူ ပုိ႔ ဖို႕ျပင္ရသည္...။ လူနာက D & C ( သားအိမ္ျခစ္ျခင္း ) လုပ္ရန္ လို မည္ ။ ဒီိမွာ က ခြဲခန္း မရွိ....။<br /><br />"<span style="color: rgb(0, 51, 0);">သမီးေလး.....ဘာမွ အားမငယ္နဲ႕ေနာ္....ဟုတ္ျပီလား.....ဆရာတ္ုိ႕ သမီးကို ေတာင္ငူေဆးရံုၾကီးကို ပို႕ေပးမယ္ ...လိုအပ္တဲ့ ေရွးဦးကုသမွူေတြလဲ လုပ္ေပး ထားျပီီ ...ဘာမွစိတ္ မငယ္နဲ႕ သမီး"</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);">"ဆရာၾကီး ကြ်န္မ ကေလး... မရွိေတာ့ ဘူး....ဟီး အီး .... ဆရာၾကီ း ေျပာေတာ့ ကြ်န္မကို ကေလး လွလွ ေလးေမြးေပးမယ္ဆို............."</span><br /><br />ေအးရီ စကားေၾကာင့္ သူနင့္ကနဲ ခံစားရသည္ ။ " ေအးပါ သမီးရယ္ ဆရာ ေနာက္တစ္ခါ ၾက ေမြးေပးမွာ ေပါ့."..သူစိတ္ထဲ က သာ ေရရြတ္မိေတာ့ သည္ ေလ....။<br /><br />အိပ္ေရး ကပ်က္ ၊ စိတ္ပင္ ပန္းစရာမ်ား သာ ဆက္တ္ိုက္ ေတြ႕ၾကံဳ ရသျဖင့္ လူကလဲ ႏြမ္းေနေလ ျပီ ။ မေန႕ည က ဆက္ေနၾက ဖုန္းမဆက္ ၍ စိတ္ေကာက္ေန မည့္ စု မ်က္ႏွာကို ျမင္ေယာင္မိ သည္ ။ စုသာ အနားမွာရွိလွ်င္ ဆရာ၀န္လုပ္ေနျပီး အဲေလာက္လိုက္ ခံစားေနရပါ့မလားဟု ဆိုေလဦးမည္ ။ ေၾသာ္.....ဆရာ၀န္ေတြလဲ ခံစားတတ္ေသာ ႏွလံုးသားနဲ႕ လူသားေတြပါပဲ ဟု ကေန႕ည ဖုန္းဆက္မွ စုကို ေျပာျပရဦးမည္ ။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);">"ဆရာ ....ဆရာ...."</span><br /><br />ေနာက္မွ ေခၚသံ ၾကား၍ လွည့္ၾကည့္မိေတာ့ မိန္းမတစ္ဦး ။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);">"ဆရာ...ကြ်န္မကို မမွတ္မိဘူးလား....ဒါ ဆရာနဲ႕ ေမြးတဲ့ ကေလး ေလ ဆရာ"</span><br /><br />လက္မွာဆြဲထားေသာ ကေလး ကို ညႊန္ျပရင္း ေျပာေတာ့ သူ လန္႕သြားရသည္ ။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);">"ဗ်ာ............."</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);">"အဲ....ဟို.....ဆရာ ေမြးေပးတဲ့ ကေလးေလ ဆရာ အဟင္း"</span><br /><br />အလုပ္ေတြ မ်ားလြန္း၍ ဦးေနွာက္ပူကာ သူနည္းနည္းေၾကာင္ သြားသည္ ထင့္.. ။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);">"အဲ...ဟုတ္ကဲ့ဗ်......ဘာလာလုပ္တာလဲ"</span><br /><br />"<span style="color: rgb(0, 51, 0);">ကြ်န္မ ညီမ ေလ ဆရာ......မေန႕က ဆရာေမြးေပးတာ.... မိသစ္ဟာေလ.....အဲတာ လာၾကည့္တာဆရာ..."</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);">"ေအာ္...သစ္သစ္ ၀င္းလား.....ၾကည့္ခ်ည္ပါဗ်ာ......မိန္းကေလးေမြးတယ္ ဗ်"</span><br /><br />သူ ward round ရင္း သားဖြားေဆာင္ ဘက္ ေရာက္သည္ အထိ ထိုမိန္းမ မျပန္ေသး ။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);">"ဆရာေရ....ဒီမွာ ဆရာ့ညီမက ကေလးက္ုိ ဆရာက နာမည္လွလွ ေလး ေပး ေပး ဖို႕ ....အဲတာ မေျပာရဲလို႕တ"ဲ့</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);">"ေအာ္.....ဟုတ္လားဗ် ....ေပးေပးမွာေပါ့ဗ်ာ...... ဟားဟား လွလွေလးက္ုိ စဥ္းစားေပးမယ္...."</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);">"စဥ္းစားေပးပါ ဆရာရယ္ .... ေနာက္တစ္ ေယာက္ေမြးလဲ ဆရာ ေလးနဲ႕ ပဲ လာေမြးဦးမွာ.....ဆရာေလးက စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ေျပာတတ္လြန္းလို႕ ေလ....."</span><br /><br />"<span style="color: rgb(0, 51, 0);">အလိုေတာ္..........မီးတြင္းေတာင္ မထြက္ေသးဘးူ ...... ေတာ္က ေနာက္တစ္ေယာက္ ေမြးဖို႕ စဥ္းစားေန ျပီလား...။ ဟင္း မေန႕ ညက ေမြးခန္း ထဲ မွာတုန္း က ဒီလို မဟုတ္ပါဘူး ။"</span><br /><br />ေဒၚ၀ါးက ၀င္ ရႊန္းေတာ့ အားလံုး သေဘာက် စြာ ရယ္ေမာ မိၾကသည္ ။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);">"ကြ်န္မ ေယာကၤ်ားက ကေလး အမႊာလို ခ်င္တာတဲ့ ဆရာ ရဲ႕ ...... အမႊာမရမခ်င္း ေမြးမလားလို႕....အဟီး"</span><br /><br />"<span style="color: rgb(0, 51, 0);">အဲေတာ့ .... မွတ္ကေရာ...."</span><br /><br />ေဒၚ၀ါး အထိတ္တလန္႕ ေအာ္ေတာ့ အားလံုး ပြဲက် သြားရေတာ့ သည္ ။<br /><br />တစ္ေန႕လံုး ပင္ပန္းခဲ့ သျဖင့္ ေရကို ေတာ့ စိမ္ ခ်ိဴးျပီး အပန္းေျဖလိုက္ရသည္ ။ တန္းလ်ားမွ ဖိုးေထာ္ မတတ္တတတ္ ခ်က္ေသာ ငါးဟင္းနွင့္ ထမင္းစားျပီး ေကာ္ဖီေလးႏွင့္ အေတြးေ၀မိသည္ ။ ညေန ေလခ်ိဳေလး ေသြးေနေတာ့ လြမ္းစိတ္ေလး က ေ၀့တတ္လာ ျပန္ သည္ ။ ဒီေန႕ ညေတာ့ စုဆီကို ဖုန္းဆက္ရင္း ေခ်ာ့ရေပ ဦးမည္ ။<br /><br />ေနရိပ္က တျဖည္း ျဖည္းခ်ိဳလာ ျပီး ေကာင္းကင္မွာ လခ်မ္းေကြး ေလး ပင္ ထြက္ေနျပီ.......။ အေနာက္ဘက္ေကာင္းကင္ မွာ ေသာၾကာၾကယ္ ကို လင္းလက္စြာ ျမင္ေနရ သည္ ။ ခပ္လွမ္းလွမ္း မွ ေဆးရံုကို ညေနရီ ျမဴေတြထဲ မွာ ရီေ၀ေ၀ ျမင္ေနရသည္ ။ အဲ.......ေဆးရံု ဘက္ မွ ခပ္ သုတ္သုတ္......လွမ္းလာေနသည္ က ကို တင့္ ပဲ ထင္ပါရဲ႕.....။ သူ အသာ ထကာ ေခါင္းရင္း မွာ ခ်ိတ္ထားေသာ Littman နားၾကပ္ အစုတ္ေလး ကို ဆြဲ ရင္း အိမ္တံခါး ပိတ္သည္ ..။<br /><br />ေနကေတာ့ လံုးလံူုး၀င္ သြားျပီ.....။ ဒါေပမယ့္ လျခမ္းေကြး ေလး က သာ လို႕ေနေလျပီ....။ လျခမ္းေကြးေလး ေပ မယ့္ သာ သေလာက္ေတာ့ သာေနေသး သည္ မို႕ ေဆးရံုလမ္းေလးကို ေတာ့ ခပ္ေဖြးေဖြးျမင္ေန ရသည္ ...။ ေဆးရံုဆီ ေလွ်ာက္ သြားရင္း ေတြးျဖစ္ေအာင္ ေတြးလိုက္ မိေသးသည္....။<br /><br />ဒီေန႕ည လဲ စုဆီ ဖုန္းဆက္နိုင္လိမ့္ ဦးမည္ မဟုတ္....။</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1633047871463894436-5566983443096891531?l=www.chitchinchayyer.co.cc' alt='' /></div>ခ်စ္ျခင္း ေျခရာhttp://www.blogger.com/profile/15022664969106063584noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-1633047871463894436.post-78413641409350495682008-11-28T14:31:00.005+03:002008-11-28T18:12:07.975+03:00မုန္းမိပေလ ခ်က္ ၁၀ ေထြ.."ခ်စ္တဲ့ သူငယ္ေလ၊ သူငယ္ခ်င္းေကာင္း ေယာက္ဖတို႕ေရ.<br />သူမ်ားေမာင္မွာ tag သံၾကားလွ်င္<br />နက္မေကာင္းဟု ၊ အေၾကာင္းျပကာ<br />နာဖ်ားဥပါယ္ ဆင္ၾကတယ္ ။<br />ႏွမေလး မယ္တို႕ေမာင္မွာ..ကေလာင္စြဲလွ်က္<br />ေရးေဖာ္ ဘက္ကို၊ လိုက္လို႔ရွာသည္<br />အျမန္ ျပီးေအာင္ေရးေတာ့ မည္ ။"<br /><br /><br />(ကဲ ဟုတ္ဟုတ္ မဟုတ္ဟုတ္ စပ္ထည့္လိုက္ျပီ အမ၀ါေရ ။ ဒီထက္ေရးရင္ အမတို႕ <span style="color: rgb(255, 255, 0);">လွလွ</span> ေခၚ<span style="color: rgb(255, 255, 0);"> အလွတရား</span> က သူ႕ေစာင္းေရးရပါ့မလား ရယ္လို႕ ေရႊစိတ္ေတာ္ညိဳေရာ့ မယ္.. အဟိ ။ ဒီေလာက္ဆို ရိပ္မိေရာေပါ့ ။ နုိ႕မို႕ျဖင့္တစ္ေဆာင္ထဲေန ရတဲ့ က်ေနာ့္ကို လာေထာင္းေနမွာ စိုးလို႕..အမတို႕က online မွာပဲေတြ႕ရတာေလ..။)<br /><br />အမ၀ါ တက္ဂ္ ထားတဲ့ ပို႕စ္က သူမ်ူား အိမ္ေတြမွာ အေတာ္ ဖတ္ျပီးရတဲ့ ပ႕ိုစ္ ဗ် ။ ဒါမဲ့ အေၾကြးရွိမွျဖင့္ ဆပ္မွ ေတာ္ေရာ့မယ္ေလ ။ က်ေနာ္ကလဲ ကိုယ့္ က္ု္ိ ကိုယ္ မၾကိဳက္တဲ့ အခ်က္ေတြ အေတာ္မ်ား သား ။ကဲ ကဲ စပါျပီဗ်ား ေအာက္မွာ ။<br /><br />၁။ အတၱ ၾကီးတာ<br />အမ်ားအျမင္ မွာ လိမၼာတယ္ေျပာ ခံရဖို႕အတြက္၊ ကိုယ္ ေအာင္ျမင္ဖို႕ အတြက္ ၾကိဳးစားရုန္းကန္ေနရတာ..ဒါလဲ အတၱၾကီးတာပါပဲ ။ အတၱ အတြက္ ပူေလာင္ေနရတဲ့ ကိုယ့္ကို ကိုယ္ မုန္းမိသဗ် ။<br /><br />၂။ အားနာတတ္တဲ့အက်င့္<br />ကိုယ္ အားနာတာကို သူမ်ားက ျပန္အားနာရ ေလာက္ေအာင္ အားနာတတ္တာကို လဲ မုန္းသဗ် ။ ကိုယ္မတတ္နိုင္တဲ့ ကိစၥကို မတတ္နိူင္ေၾကာင္း အမွန္ေျပာတာက နွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ ပ္ုိ အက်ိဳးရွိတယ္ေလ ။<br /><br />၃။ ေျပာင္းလဲ မွုကိုရင္ဆိုင္ရမွာ ေၾကာက္တဲ့ အက်င့္<br />တစ္ခုခုဆို လြယ္လြယ္ နဲ႕ ေနသားက် ဖို႕ ခဲယဥ္းတာလဲ မၾကိဳက္တဲ့ အခ်က္ပါပဲ ။<br /><br />၄။ မာနထားတတ္တဲ့ အက်င့္<br />မလိုအပ္ပဲ မာန တခြဲသား လုပ္တတ္လို႕ အခြင့္အေရးေတြ ဆံုးရွံူး တတ္တာလဲ မမွတ္ပဲ မာနထားတတ္လို႕ မုန္းမိျပန္တယ္ ။<br /><br />၅။ အလြယ္လုပ္တတ္တဲ့ အက်င့္<br />စိတ္မပါရင္ မပါသလို အလြယ္လဲ လုပ္တတ္သဗ် ။ မုန္းစရာ ပ ။<br /><br />၆။ စကားမ်ားတဲ့ အက်င့္<br />စကားထဲ က ဇာတိျပတတ္တယ္ေလ ။ စကားပိုလို႕ လြဲ ခဲ့ရတာေတြေၾကာင့္.....အင္း..။<br /><br />၇။ လိုခ်င္ရင္ မရမက ယူတတ္တဲ့ အက်င့္<br />ငယ္ငယ္ထဲ က လိုခ်င္ရင္ မရမခ်င္း မျပီးလို႕ မိဘေတြ စိတ္ပ်က္ရတာလဲ အျမဲ ။ ခုေတာ့ တစ္ခုပဲ ေတာင္းဆိုထားတယ္ ..မိန္းမယူရင္ေတာ့ အဲလို မလုပ္ပါနဲ႕တဲ့..အဟီး ။<br /><br />၈။ စာက်က္ ပ်င္းတာ<br />စာလုပ္ဖို႕အေရး အီးေလးအားေလး ဆြဲတတ္တာလဲ မုန္းစရာ တစ္ခ်က္ပါပဲ ။<br /><br />၉။ စိတ္ထဲ မွာတစ္ခုခုရွိေနရင္ ဘာမွဆက္လုပ္လို႕မရေတာ့တာ<br /><br />၁၀။ အဲ..ေနာက္ဆံုးတစ္ခ်က္ကေတာ့ ကိုယ့္ကို ကိုယ္ အမုန္းဆံုးအခ်က္ ပဲ.....။ဒါမဲ့ ေျပာေတာ့ဘူးဗ်ာ...အမ၀ါ လာ ဟားသြားလို႕...အဟဲ ..သိခ်င္ အမ၀ါ ေမးၾကည့္ေတာ့ ...။<br /><br /><br />စာၾကြင္း။ ။ ကဲ ေရးလုိက္ျပီ အမ၀ါေရ...ေက်နပ္ေတာ့ ဗ် ။ အလွည့္က် မႏြဲ့႕က်စတမ္းေနာ္...ဟိ..။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1633047871463894436-7841364140935049568?l=www.chitchinchayyer.co.cc' alt='' /></div>ခ်စ္ျခင္း ေျခရာhttp://www.blogger.com/profile/15022664969106063584noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1633047871463894436.post-1137133399494549402008-11-25T23:53:00.010+03:002009-01-05T16:23:01.370+03:00ပံုရိပ္ေယာင္<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_4YZs2WZmVoI/SS09XeQhUxI/AAAAAAAAABk/R0U0M2aMUSM/s1600-h/Tree.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 267px; height: 220px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_4YZs2WZmVoI/SS09XeQhUxI/AAAAAAAAABk/R0U0M2aMUSM/s400/Tree.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5272938212189360914" border="0" /></a><br /><br /><div style="font-family: Zawgyi-One;"><div style="text-align: justify;"><br />အခန္းတြင္းမွ ဖန္မီးပန္းဆိုင္း သည္ ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ေလး လင္းေနသည္ ။ ပန္းနုေရာင္ ဂြမ္းေစာင္ၾကီး သည္ သူမကိုယ္ တစ္ခ်က္ အ လွုပ္ မွာ ၾကမ္းျပင္ ေမႊးပြေကာ္ေဇာ္ ေပၚသို႕ေလွ်ာကနဲ က်သြားသည္ ။ ညက air con ကို မပိတ္ ခဲ့ သည္မို႕ ဇာခန္းဆီးကို ျဖတ္၀င္လာေသာ ေလႏုေအး က ည ၀တ္ အက်ၤ ီ ရွည္ၾကီး ေအာက္မွ သူမ ကို ၾကက္သီး ျဖန္းေလး မ်ားပင္ ထသြားေစ သည္ေလ ။ အိပ္ရာ မွ မထေသးပဲ က်ဴးရင့္ရင့္သာ သည္ ဒီေန႕မနက္ ရွိသည့္ show ပြဲ အေၾကာင္း ေတြးေနမိ သည္ ။ လုူေတြေရွ့မွာ ေက်ာ့ေက်ာ့ေလး လွေနရ သည္ကလဲ လြယ္ သည္ မဟုတ္ ။ သူမျဖင့္ မနက္စာ sandwich နဲ႕ espresso ကို ထမင္းေၾကာ္ စားခ်င္ရက္ မ်ိဳ ခ်ေနရသည့္ အျဖစ္ ၊သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ လြတ္လပ္ စြာ သြားခ်င္ လွ်က္ မွန္မည္းတပ္ mercedes ကားထဲ မွာ လုူမျမင္ ရေအာင္ ပုန္းကြယ္ သြားရသည့္ အ ျဖစ္ ေတြကို စိတ္ ကုန္လွပါ ျပီ ။ အေတြးထဲ မွာ ေမ်ာေန တုန္း အခန္း တံခါး ေခါက္ သံ ကို ၾကား လိုက္ ရသျဖင့္ က်ဴး လန္႕သြားမိသည္ ။<br /><br />"ေဒါက္ ....ေဒါက္....ေဒါက္"<br /><br />"ေဒါက္......."<br /><br />"အား... နာလိုက္တာ အေမ ရယ္...."<br /><br />ပုူကနဲ ျဖစ္ သြားေသာ ေခါင္း ကို နာနာ ပြတ္ရင္း ညိဳမ အေမ့က္ုိုေမာ့ၾကည့္မိသည္ ။<br /><br />"နင္အားရင္ အဲဒီ နာမည္ လွလွနဲ႕ စာေရးဆရာမ ၀တၳုဳေတြ ပဲဖတ္ေန......အခ်ိန္လဲ ၾကည့္ဦး ..."<br /><br />၀တၻဳထဲ စိတ္ေရာက္ ေန သျဖင့္ ဘယ္ အခ်ိန္ ေရာက္ သြားလဲ ပင္ မသိလိုက္ ။ ဟုတ္ပ....၁၂နာရီ....။မနက္က အေမ ထမင္းမမွီ သျဖင့္ ဒီေန႕ အိမ္ ျပန္ စားလိုက္ရသည္ ။ နီးလို႕ပင္ ေတာ္ေတာ့သည္ ။ ညိဳမတ္ုိ႕က ဘုရားၾကီး မွာ ငွက္ေရာင္းၾကသည္ ။ အေဖက ငွက္ဖမ္း ၊အေမက ကူ ၊ ညိဳမက ဘုရားမွာ ငွက္ေရာင္း....။ေမာင္ငယ္ ၃ေကာင္ ကေတာ့ ကူေဖာ္ ေလာင္ဖက္ ရဖို႕ေနေနသာသာ....။ ေက်ာင္းမထားနိုင္ လို႕သာ..။.အိမ္မွာေဆာ့လြန္းလွ သည္ ။ ဗိုက္ တစ္လံုး ႏွင့္အေမလဲ မနိုင္ေတာ့..။ ေမ်ာက္မူးလဲ မကေတာ့ ... ေမ်ာက္ ရူးေသ ေတြဟု အေမ ကင္ပြန္းတပ္ ထားေလသည္ ။<br /><br />"သြားျပီ အေမေရ႕ သြားျပီ..."<br /><br />ပိုက္ဆံထည့္ေသာ လြယ္အိပ္ ကို ေကာက္ဆြဲကာ အျပင္ထြက္ခဲ့ေတာ့ ေႏြေန က ပူျပင္းလွ ခ်ည့္ ။ ညိဳမတို႕ဘ၀ေတြလဲ ဒီလို ပါပဲေလ ။ အေပ်ာ္ရွာဖို႕ အခ်ိန္လဲ မေပးနိုင္ ေငြလဲ မတတ္နိုင္ ။ ၇တန္းထိေနဖုူးေသာ ညိဳမ က စာေလး ဘာေလးေတာ့ ဖတ္သည္..။ အထူးသျဖင့္ နာမည္ လွလွ စာေရး ဆရာမေလး မ်ား၏ စာ အုပ္မ်ား ။ ထြက္ေပါက္ မဲ့ေန သည့္ညိဳမတို႕ ဘ၀မွာ ခန္းနား လွသည့္ အိမ္ၾကီးေတြ ၊ ေလေအးေပးစက္ တပ္ အိမ္ခန္းက်ယ္ ၾကီးေတြ ၊ ကားအေကာင္းစားၾကီးေတြေပၚ က ဆန္းျပား လွသည့္အခ်စ္ ဇာတ္လမ္းေတြ ကို ထိေတြ႕နိုင္သည္က စာ အုပ္ထဲ မွာသာ ။<br /><br />"ပ်ံသန္းမယ့္ ငွက္ကို သူတို႕မို႕ ဖမ္းခ်င္တာ ....ေအာ္.. .ပ်ံသန္းတဲ့ငွက္ကို သူတို႕မို႕ဖမ္းခ်င္တာ..."<br /><br />ဖိုးေမ်ာက္ ၏ အသံျပဲေၾကာင့္ ညိဳမ စိတ္ကူး ပ်က္သြားသည္ ။ သူ႕နာမည္က ဖိုးျမတ္ ..ဒါေပမယ့္ ညိဳမကေတာ့ အျမင္ ကပ္ကပ္ နဲ႕ ဖိုးေမ်ာက္လို႕ ပဲေခၚသည္ ။ ခုလဲ ၾကည့္ ...စိုင္းထီးဆိုင္ သီခ်င္း ကို အေကာင္းဆိုတာ မဟုတ္ ။ ညိဳမကို စ ျပီးဆိုေနတာ ။ အေရးအေၾကာင္း ဆို ကူေဖာ္ရေသာ္ လည္း အဲလို စတတ္လြန္းလို႕ ညိဳမ ၾကည့္မရ ။ ဒီေန႕အိမ္ျပန္ ထမင္း စား ၍ ငွက္ေတာင္းကို ဘုရားေပၚမွာ အရုပ္ေရာင္းေသာ သူ႕အပ္ထားခဲ့ရသည္ ။<br /><br />"ကဲဟယ္ ...ေပးငွက္ေတာင္း .. နင့္အသံဆိုးၾကီးနဲ႕ ဆိုမေနနဲ႕.. ေနပူလို႕ေမာရတဲ့အထဲ.."<br /><br />ရယ္က်ဲက်ဲ လုပ္ေနေသာ သူ႔ကို ဂရုမစိုက္အားပဲ ငွက္ေတာင္း ကိုယူကာ ေရာင္းေနက် သစ္ရိပ္ဆီီ ထိုင္မိသည္ ။ ေၾသာ္...ညိဳမတို႕လဲ လြပ္လြပ္ လပ္လပ္ ပ်ံသန္းေန ၾကေသာ ငွက္ကေလးေတြကို ဘယ္ဖမ္းခ်င္ပါ့မလဲ ။ ဆင္းရဲတြင္းနက္ လွေသာ ညိဳမတို႕ဘ၀ မွာ အကုသိုလ္ေတြ ဘယ္ ထပ္ရွာခ်င္ ပါ့မလဲ..။ ဒါကို ဘ၀တူ ဖိုးေမ်ာက္ ကနားလည္သင့္ ပါလွ်က္.....။<br /><br />"ညီမ ငွက္မေပးေတာ့ဘူးလား"<br /><br />ေဟာေတာ့..။ သူလာပါ ပေကာ...။ သုူဆိုသည္က ေသာၾကာေန႕တိုင္း ဘုရားလာျပီး ညိဳမဆီမွာပဲ ငွက္၀ယ္လႊတ္ တတ္သည့္ အစ္က္ို ။ ၃ ပတ္ ေလာက္ရွိေတာ့ ညိဳမလဲ ခင္ေနျပီ ။ အ၀တ္အစား က သားသားနားနား ၊ ရုပ္ရည္က ျဖဴျဖဴ သန္႕သန္႕ ၊ အေျပာအဆို က ရည္မြန္ ဆိုေတာ့ ညိဳမ ၾကိတ္ စိတ္ကူးယဥ္ မိတာလဲ မဆန္း ။ ဟင္း ဒုကၡ... ေနပူလို႕ သနပ္ခါးေတြေတာ့ ပ်က္ေနေရာ့ မယ္ ။ တို႕ဖတ္ေလးမွ မရိုက္ခဲ့ရ ။ ေနပူလို႕ ေခြ်းစို႕ ကာ အလွပ်က္ ေနမည့္ ကိုယ့္ပံုကိုယ္ ျမင္ေယာင္ရင္း စိတ္ပ်က္မိသည္ ။<br /><br />"မျမင္လို႕ အစ္ကိုေရ..ထံုးစံအတိုင္း ပဲ ဟုတ္.."<br /><br />ငွက္အေပး လက္ခ်င္း မထိတထိ ျဖစ္သြား၍ ညိဳမ ဒိတ္ကနဲ ရင္ခုန္သြားသည္ ။<br /><br />"ညိဳမက အရမ္းလွတာပဲကြာ...ရိုးရိုးေလးနဲ႔ကိုလွတာ.."<br />"အို....အစ္ကိုကလဲ..."<br />"တကယ္ ေျပာတာပါ. ..ဒီေန႕ ကိုယ့္ေမြးေန႕ ေလ. .. ဒါေၾကာင့္ ဘုရားရွိခိုးျပီးရင္ ညိဳမကို တစ္ခုခု ေကြ်းရင္း စကားတစ္ခြန္းေျပာခ်င္တယ္ သိ္ပ္အေရးၾကီးတဲ့ စကားေလ.."<br /><br />ဒိတ္ကနဲ ရင္ခုန္ရင္း ညိဳမ ေခါင္းငံု႕မိသည္ ။ အို အစ္ကိုရယ္ ရင္ခုန္လွခ်ည့္ ။ ဘုရား ဘက္ဆီေလွ်ာက္ သြားေနေသာသူ႕ ေက်ာျပင္ကို ၾကည့္ရင္း ညိဳမ တလွပ္လွပ္ေမာေနသည္ ။ ဘာေတြမ်ားေျပာမလို႕ပါလိမ့္ ။ ခ်စ္စကားဆိုမွျဖင့္ ....ညိဳမ ေနရာမွာတင္ ေခါင္းညိမ့္မိမည္လား မသိ ။<br /><br />"ဟဲ့...ညိဳမ..နင့္ကိုေျပာ မယ္ ေျပာမယ္ နဲ႕ မေျပာျဖစ္တာ ..အဲဒါ..."<br /><br />"ဘာလဲ ဟဲ့ ဖိုးေမ်ာက္ ..ၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္ စကားခ်ီးလို႕...."<br /><br />ေနရိပ္ထဲကို ၀င္ လာရင္း ေခြ်းစမ်ားကို သုတ္ေနေသးသည္ ။ သူ႕ ထိုးထိုး ေထာင္ေထာင္ အရုပ္ ကားၾကီးကို သစ္ပင္မွာ မွီေထာင္ လိုက္ျပီးမွ....<br /><br />"အဲဒီ အေကာင္ေလ..နင့္ကို လာလာ ေၾကာင္ေနတာမလား....အဲေကာင္ လူပ်ိဳမဟုတ္ ဘူးဟ. ..ကေလးေတြနဲ႕. ... ...သူ႕မိန္းမက ဘုရားၾကီးေစ်းမွာ ေစ်းေရာင္းတာ...မိန္းမေစ်းပို႕ ျပန္တိုင္း ဘုရားေပၚက ျဖတ္ျပန္ေနက်..အဲဒါ နင့္ကို ၀င္ေရာေနတာ ေတြ႕ေတြ႕ေနလို႕...."<br /><br />"ဘုရား....။ ဟုတ္ရဲ႕လားဟယ္..........."<br /><br />"ဟာ ဟုတ္ပါတယ္ဆို ...အဲဒီေကာင္က ရုပ္ကေလးဗန္းျပျပီး နင္တို႕လို မနူးမနပ္ ေလးေတြကို လိုက္ေၾကာင္ေနက်<br />အဲဒါ ငါကနင္ မိေနမွာစိုးလို႕.......နင္တို႕မိန္းကေလးေတြ ကလဲ အဲလို အေျပာခ်ိဳ ရုပ္ေလး သနားကမားဆို...ဟင္း"<br /><br />"အို......ဘာမိရမွာလဲ...ငါကဘာျဖစ္ေနလုိ႕လဲ.."<br /><br />"သိဘူးေလ ျဖစ္မွာစိုးလို႕ ၾကိဳသတ္ိေပးတာ. ..နင္က ငါ့သူငယ္ခ်င္း ဆိုလဲဟုတ္....ငါ့ညီမဆိုလဲ ဟုတ္..."<br />"ေအးပါဟာ....ျဖစ္စရာလား. .....ေဟာဟိုမွာ...ဧည့္သည္တစ္အုပ္လာေနျပီ သြားခ်ည္ သြားခ်ည္"<br /><br />ဖိုးေမ်ာက္ ေနပူထဲ ျပန္ေျပးထြက္သြားသည္ ။ ညိဳမ မွာသာ အေတြးေတြ ပလံုစီ က်န္ခဲ့ ရသည္ ။ ဘုရားမလို႕..မွားေတာ့မလို႕ပါလား.....။ ဖိုးေမ်ာက္ကေတာ့ လိမ္ေျပာမွာ မဟုတ္ ...အေရးတဲ့ဆို ကိုယ့္အက်ိဴးသာ လိုလားသူ...။ ဟိုလုူ...ဟိုလူ...ရုပ္ေလးသနားကမားနဲ႕ ..နွမခ်င္းမစာ...။ငါကလဲ ငါ...ေတာ္ေသးရဲ႕..။<br /><br />ေႏြေလ ပူသည္ ရင္ျပင္ေတာ္ ေပၚျဖတ္ ကာေ၀့၀ဲ သြားသည္ ။ နည္းနည္းေအးသြားသလိုေတာ့ ရွိသား ။ ဖိုးေမ်ာက္ကေတာ့ အေတာ္ စီလိုက္ဟန္တူသည္ ။ ဧည့္သည္ ကေလးေတြလက္ထဲမွာ အရုပ္ေတြ တို႕လို႕တြဲေလာင္းဆြဲလို႕..။ဖိုးေမ်ာက္ကေတာ့ ရင္ျပင္ေတာ္ေနပူပူ ကေန သူမဘက္လွည့္ကာ ျပံဳးျပေနျပန္သည္..။ မ်က္နွာမည္းမည္း မွာ သြားျဖဴျဖဴမ်ား သာ လွမ္းျမင္ရသည္ ။ ဟြန္း... အျမင္ကပ္စရာ...။အေဆာင္းမပါ ဘာမပါနဲ႕ ။ကိုယ့္ကို ကိုယ္လဲ နည္းနည္း မွဂရုမစိုက္တတ္ ။ မျဖစ္ေသးပါဘးူ ဒီနွစ္ ဘုရားၾကီးပြဲ ၾကမွ သူ႕ကို တရုပ္ ဦးထုတ္ေလး တစ္လံုး ၀ယ္ေပးရဦး မယ္ .............။<br /><br />ဘုရား ရင္ျပင္ေတာ္ ေပၚမွာေတာ့ ဧည့္သည္ ရွင္းသြားျပန္ ျပီ ။ ရြက္ေၾကြေတြသာ ေလအေ၀ွ႕မွာ တရွဲရွဲ ေျပးလႊားသြား ၾကသည္ ။ ဖိုးေမ်ာက္ ၏ အသံ၀ါ ကို ၾကားရျပန္ျပီ ။ ဘာတဲ့ ....ပ်ံသန္းမဲ့ ငွက္ကို သူတို႕မို႕ဖမ္းခ်င္တာတဲ့..........အဟြန္း ....။<br /><br />ဘုရားရင္ျပင္ေတာ္ေပၚ မွာေတာ့ တံလွ်ပ္ေတြ တရိပ္ရိပ္ ထေနတုန္း...........။</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1633047871463894436-113713339949454940?l=www.chitchinchayyer.co.cc' alt='' /></div>ခ်စ္ျခင္း ေျခရာhttp://www.blogger.com/profile/15022664969106063584noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1633047871463894436.post-21919001435893311412008-11-24T15:31:00.003+03:002009-01-05T16:15:35.802+03:00ပန္းကေလးမ်ား ပြင့္ေတာ့မည္ ...ဖူးတံဝင့္လို႕ခ်ီ<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_4YZs2WZmVoI/SSsWyC1M7KI/AAAAAAAAABc/s6UYTf2ndYQ/s1600-h/image010.gif"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 128px; height: 128px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_4YZs2WZmVoI/SSsWyC1M7KI/AAAAAAAAABc/s6UYTf2ndYQ/s400/image010.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5272332837776583842" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_4YZs2WZmVoI/SSsWJfl8Q5I/AAAAAAAAABE/UfbeK8Eb_GQ/s1600-h/children.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 124px; height: 95px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_4YZs2WZmVoI/SSsWJfl8Q5I/AAAAAAAAABE/UfbeK8Eb_GQ/s400/children.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5272332141122569106" border="0" /></a><br />ကေလးဆို တာ အင္မတန္ မွ က္ို နုနယ္တဲ့ ပန္းေလးေတြ ပါပဲ ...။ ေနေရာင္ျခည္၊ ေလထုနဲ႕ မိုးေရတို႕ဟာ သူတို႕အတြက္ အာ ဟာ ရျဖစ္ေပမယ့္ မွန္ကန္စြာ မပ်ိဴးေထာင္နိုင္ရင္ေတာ့ ေနျပင္း ၊ ေလသရမ္း နဲ့ မိုးၾကမ္းတို႕ဟာ ပ်က္စီးရာ အေၾကာင္းတရားေတာင္မွျဖစ္သြားတတ္ ပါတယ္ ။ ဒါေၾကာင့္ ကေလးသူငယ္မ်ားကို မွန္ကန္ေသာ အုပ္ထိန္းမွုနဲ႕ လံုျခံဳတဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္ မွာ ၾကီးျပင္းေစဖို႕ အေရးၾကီး လွပါတယ္ ။<br /><br />ဒီေန႕ေခတ္ ကာလမွာ<span style="color: rgb(255, 0, 0);"> child abuse </span>ဆိုတဲ့ အသံုးဟာ အေတာ္ ေခတ္ စားလာပါတယ္ ။ အဲဒီ စကားလံုး ကို ၾကားမိတိုင္းလဲ က်ေနာ္ ေနာက္ ဆံုးနွစ္ အပိုင္း( ခ)တုန္းက ၾကံဳခဲ့ ရတဲ့ အျဖစ္ေလး ကို ရင္ နာနာ နဲ႕ ျပန္ သတိရမိတတ္ပါတယ္ ။ က်ေနာ္ တို႕ ေနာက္ဆံုးနွစ္ မွာ ကာကြယ္ေရးနဲ႕လူမွုေရးေဆး ပညာ ဘာသာရပ္ အတြက္ clinicosocial case လို႕ ေခၚတဲ့ presentation တစ္ခု midterm စာေမးပြဲ အတြက္ တင္ ျပရပါတယ္ ။ လူမွုစီးပြားေရး အခက္အခဲ ေတြဟာ လက္ေတြ႕ လူမွုဘဝမွာ ၊ က်န္းမာေရးအေပၚမွာ ဘယ္ေလာက္ သက္ေရာက္ မွုရွိတယ္ ဆို တာ လူမွူေရးေဆးပညာရွူေထာင့္က ၾကည့္ျပီး တင္ျပၾကရတာပါ ။က်ေနာ္တို႕ အဖြဲ႕ေတြလဲ case ေကာင္းေကာင္းရဖို႕အေရး ward ေတြထဲလွည့္လည္ျပီး ၾကည့္ၾကရေတာ့တာေပါ့ ။<br /><br />အဲဒီမွာပဲ အလြန္က္ို စိတ္မေကာင္း ဖြယ္ရာ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့ ကေလး ၂ ဦး ကို ေတြ႕ခဲ့ ရေတာ့တာပါပဲ ။ သူတို႕ က ညီအစ္မ ၂ေယာက္ျဖစ္ျပီး အၾကီးေလးက ၁၀ ႏွစ္ ၊ အငယ္ေလးကေတာ့ ၂ ႏွစ္သာ ရွိပါေသးတယ္ ။ ေဆးရံုကို ေရာက္လာရတဲ့ အေၾကာင္းရင္း က rape လုပ္ခံလိုက္ရလို႕ပါတဲ့...။ၾကားၾကားခ်င္း က်ေနာ္ မယံုနိုင္ ေလာက္ ေအာင္ ပါပဲ ...။ဒီေလာက္ နုနယ္ ငယ္ ရြယ္ေသးတဲ့ ကေလး ၂ ေယာက္ ဟာ မယံု နို္င္ စရာ ဆိုးဝါးလွတဲ့ အျဖစ္ဆိုးဲ နဲ႕ ၾကံဴခဲ့ ရပါသတဲ့....။ ဒါဟာ clinicosocial case အတြက္ လံုးဝ တင္ျပသင့္တဲ့ case ပဲ လို႕ ယူဆျပီး လူနာ ရွင္မ်ားကို ခ်ည္းကပ္ ဖို႕ က်ေနာ္ တို႕ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾက ပါတယ္ ။<br /><br />ဒါေပမယ့္ ဒါဟာ ကာယကံရွင္ မ်ားအတြက္ အိပ္ မက္ ဆိုး က္ို ၂ ခါျပန္ မက္ သလို မျဖစ္ေစေရးကလဲ အေရးၾကီးလွပါတယ္ ။ ဒါေၾကာင့္ ဒီလို အျဖစ္ မ်ိဳးဟာ လူထု ထဲ မွာ အမွန္ ျဖစ္ပြားေနေၾကာင္း ၊ အသိပညာေပး ျခင္းျဖင့္ ကာ ကြယ္ ရမွာျဖစ္ေၾကာင္း ၊ နာမည္ လိပ္စာ မ်ားေဖာ္ ျပမွာမဟုတ္ ပဲ အျဖစ္အပ်က္ သက္သက္ ကို သာ တင္ ျပမွာျဖစ္ေၾကာင္း ေသခ်ာ စြာရွင္းျပခဲ့ပါတယ္ ။ အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ ႏြမ္းနယ္ေနတဲ့ ကေလးတို႕ရဲ့ အေမ ဟာ လက္ခံစြာနဲ႕ အျဖစ္အပ်က္ကို ေျပာျပခဲ့ ပါေတာ့တယ္ ။<br /><br />သူတို႕မိသားစု ဟာ မိသားစု တန္းလ်ားတစ္ခုမွာေနၾကသူေတြပါ ။ ကေလးတို႕ ရဲ႕ အေမ ဟာ မလြဲ မေရွာင္သာ ေနာက္ အိမ္ ေထာင္ ျပဳ ခဲ့ရျပန္ ပါတယ္ ။ စား၀တ္ေနေ၇း အတြက္ မိုးလင္းမိုး ခ်ဴပ္ ေစ်းေရာင္းထြက္ ေနရလို႕ ကေလးေတြကို လံုေလာက္တဲ့ ဂရုစိုက္ မွု မေပးနိုင္ ခဲ့ျပန္ပါဘူး ။ အဲဒီ မွာ လုူမဆန္တဲ့ ပေထြး ရဲ႕ ယုတ္မာမွုက္ို ခံခဲ့ ရတာပါ ။ တေန႕ ကေလးေတြကိ္ု ေရခ်ိဳးေပးေတာ့ မွ ေယာင္ ရမ္းနာက်င္ လို့႕ ငိုေၾကြး မွု က္ို သတိျပဳ မိျျပီး ေဆးရံုေရာက္လာရတာပါ ။ အဲလို စစ္ေဆး ေမးျမန္းေတာ့ မွ သ္ိရတာက ဒါဟာ ပထမ အၾကိမ္ မဟုတ္ ေတာ ့ပဲ ဘယ္သူ႕ကို မွ မေျပာ ဖို႕ ကေလးေတြကို ျခိမ္းေျခာက္ ထားခဲ့တာ ပါတဲ့ ...။<br /><br />တကယ့္ကို ရင္နင့္စရာ အျဖစ္ ပါပဲ...... ဒါက္ို ၾကည့္ျခင္း အားျဖင့္ လူမွု စီးပြားေရး ခ်ိဳ႕တဲ့မွု (<span style="color: rgb(0, 51, 0);">defect in socioeconomic factors</span>) ဟာ လူမွူဘ၀နဲ႕ က်န္းမာေရးအတြက္ ဘယ္ေလာက္ အေရးပါတယ္ဆို တာသိနိုင္ပါတယ္ ။ ကေလးေတြဟာ အနာဂတ္ရဲ႕ ေခါင္း ေဆာင္ေတြပါ ..... သူတို႕ရဲ႕ ဘ၀ေလးေတြ မွန္ကန္စြာရွင္သန္မွ သာ အဖိုးတန္ရတနာ ေလးေတြ ျဖစ္လာ ရမွာ ပါ..။ ျမန္မာလို ဗုဒၵဘာသာနိုင္ ငံ မွာေတာင္ ဒီလို ျဖစ္ေနခဲ့ ရင္ ကမာၻမွာ ဘယ္ ေလာက္<span style="color: rgb(153, 0, 0);"> child abuse </span>လို႕ေခၚတဲ့ ကေလးသူငယ္ အၾကမ္းဖက္ မွုေတြ မ်ားျပားေနျပီ လဲ စဥ္းစားစရာ ျဖစ္ေနပါျပီ ။<br /><br />ကေလး သူငယ္ အၾကမ္းဖက္ မွုကာ ကြယ္ေရး ဥပေဒ အရ အၾကမ္းဖ်င္း အားျဖင့္ <span style="color: rgb(0, 0, 153);">ကေလး သူငယ္ အၾကမ္းဖက္ မွူ</span>က္ို.......<br /><br />၁။<span style="color: rgb(102, 0, 204);"> </span><span style="color: rgb(102, 51, 102);"><span style="color: rgb(102, 0, 204);">ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ ရာ အၾကမ္းဖက္ မ</span>ွူ </span>(physical abuse)<br />၂။ <span style="color: rgb(102, 0, 204);">စိတ္ ပိုင္းဆိုင္ရာ အၾကမ္းဖက္ မွု</span> (emotional abuse )<br />၃။<span style="color: rgb(102, 0, 204);"> လိင္ အၾကမ္းဖက္ မွူ</span> ( sexual abuse )<br />၄။ <span style="color: rgb(102, 0, 204);">လစ္လ်ဴရွုမ</span>ွု ( neglect ) ရယ္ လို႕ ၄ မ်ိဴးခြဲ ထားပါတယ္ ။ ဒီေနရာမွာ <span style="color: rgb(204, 0, 0);">လစ္လ်ဴရွု မွူ</span> ဆို တဲ့ စကားလံုးဟာ နားေထြး ခ်င္ စရာ ျဖစ္ေနပါလိမ့္မယ္ ။ တကယ္ေတာ့ ဒီထဲ မွာ ကေလး ကို အစာ ၀လင္ ေအာင္ မေကြ်းျခင္း ၊ ေက်ာင္းထား မေပးျခင္း ၊ စိတ္ခံစားမွူမ်ားကို ဂရုမစိုက္ ျခင္း စတဲ့ သိမ္ ေမြ႕တဲ့ ခံစားမွူေတြပါ၀င္ေနပါတယ္ ။<br /><br />အၾကမ္းဖက္မွု ျပဳခံရတဲ့ ကေလးေတြဟာ စိတ္ က်ေရာဂါ ခံစားလာရျခင္း ၊ ေသေၾကာင္းၾကံစည္ရန္ ၾကိဳးစား ျခင္း ၊ ရိုင္းစိုင္း ၾကမ္းတမ္းလာျခင္း ၊ ပုိုၾကီးတဲ့ ကေလးေတြမွာေတာ့ ေဆး၀ါး ၊ အရက္ တ္ို႕သံုးရန္ ၾကိဴးစား လာျခင္း ၊ အိမ္မွ ထြက္ ေျပးျခင္း ၊ တျခား ကေလး မ်ား ကို အၾကမ္း ဖက္ ျခင္း စတဲ့ ေရာဂါ လကၡဏာေတြ ျဖစ္လာျပီး အခ်ိန္ မွီ ကုသမွူ မရခဲ့ ရင္ ေတာ့ ဆိုးသြမ္းလူငယ္ အျဖစ္ ၾကီးျပင္း လာ ကာ တိုင္းျပည္ ရဲ႕ အဆိပ္အေတာက္ ျဖစ္ သြားရေတာ့မွာ မလြဲပါ ပဲ ။<br /><br />ဒါထက္သတိျပဳဖို႕ေကာင္းတာက တစ္ခ်ိဳ႕မိဘေတြဟာ ကေလးကို အတင္းအၾကပ္ ေျခာက္လွန္႕ခိုင္းေစတာေတြ ၊ ေကာင္းေစခ်င္ေဇာနဲ႕ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ရိုက္နွက္မိတာေတြ ၊ ကေလးရဲ့ စိတ္ခံစားခ်က္ကို လစ္လွ်ဴရွုမိတာေတြ ဟာ child abuse လုပ္မွန္္းမသိ လုပ္မိေနတာပါပဲ ။ စာေမးပြဲမွာ အဆင့္ ၁ မရလို႕ဆိုျပီး ကေလးကို ရက္ရက္ စက္စက္ ရိုက္တဲ့ မိဘမ်ိဳးေတာင္မွ ေတြ႕ဖူးပါတယ္ ။ မွန္ကန္ေသာနည္းလမ္းနဲ႕ ဆံုးမ ပဲ့ျပင္မွသာ ၊ ကေလးကို နားလည္ေပးမွသာ ကေလး ကို တကယ္ ခ်စ္ရာ ေရာက္ေၾကာင္း မိဘေတြ သတိျပဳမိဖို႕လုိအပ္ပါတယ္ ။<br /><br />ဒါေၾကာင့္ ပန္းေလး လိူုနုနယ္ လွတဲ့ ကေလးသူငယ္ တို႕ ဘ၀မ်ား ေနျခည္ထိုး လို႕မညိဳွးေစပဲ အစဥ္လန္းဆန္းလွပဖို႕ က်ေနာ္ တို႕အားလံုး က တတ္နိုင္ သမွ် ၾကိဴးစား ၾကဖို႕ တာ၀န္ ရွိပါတယ္ ။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုရင္ ကေလး သူငယ္ ေတြဟာ ကမာၻၾကီး ရဲ႕ အနာဂတ္ ျဖစ္ လို႕ပါပဲ ။ ကမာၻၾကီးရဲ႕ အနာဂတ္ ဆို တာ ေတာ့ က်ေနာ္ တိ္ု႕ အားလံုး ရဲ႕ အနာဂတ္ ပဲ မဟုတ္ပါလားဗ်ာ.............။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1633047871463894436-2191900143589331141?l=www.chitchinchayyer.co.cc' alt='' /></div>ခ်စ္ျခင္း ေျခရာhttp://www.blogger.com/profile/15022664969106063584noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1633047871463894436.post-1581085844931460542008-11-24T14:49:00.003+03:002009-01-05T16:13:05.152+03:00ပန္းတိုင္<div style="text-align: left;">မေရာက္ ေသးရင္ ေရာက္ေအာင္သြား<br /></div> ေရာက္ရင္ တစ္ေထာက္နား<br />ျပီးရင္ ေရွ့ဆက္သြား<br />အဲဒီမွာ...............<br />ဘာမွ မရွိဘူး။<br /><br /><br />(<span style="color: rgb(0, 51, 0);">k ေဇာ</span>္ ေခၚ မႏၱ ေလး သိန္းေဇာ္ ရဲ႕ ေတြးစရာ ကဗ်ာ ေလး ပါ။ အရမ္း ၾကိဳက္ လို႕ ေ၀မွ် ခံစားတာပါ ။)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1633047871463894436-158108584493146054?l=www.chitchinchayyer.co.cc' alt='' /></div>ခ်စ္ျခင္း ေျခရာhttp://www.blogger.com/profile/15022664969106063584noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1633047871463894436.post-16860877138776453892008-11-23T22:23:00.002+03:002009-01-05T16:12:39.642+03:00ေဆာင္းရာသီ နန္းေတာ္ (ပီတာစဘတ္ျမိဳ႔) သုိ႔ အလည္တစ္ေခါက္<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_4YZs2WZmVoI/SSqA6Zpr4QI/AAAAAAAAAAc/6r9b7oBw2I4/s1600-h/hermitage.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 133px; height: 51px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_4YZs2WZmVoI/SSqA6Zpr4QI/AAAAAAAAAAc/6r9b7oBw2I4/s400/hermitage.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5272168054597083394" border="0" /></a><br /><br /><div style="font-family:Zawgyi-One;"><div style="text-align: justify;"><br />ဒီေန႕အိပ္ရာ ႏိုးလာတာေတာ့ ႏိွူးစက္သ ံေၾကာင့္လား ေအးစက္ လြန္းတဲ့ ရာသီဥတု ေၾကာင့္လား မေဝခြဲႏိုင္ ျဖစ္သြားရတယ္ ။ ကမန္းကတန္း laptop ကိုဖြင့္ weather box ကိုၾကည့္ေတာ့...အမေလးဗ်ာ...အပူခ်ိန္က ေရခဲမွတ္ျဖစ္ေနတယ္ေလ ။ တတ္ႏိုင္ပါဘူး....ဒီေန႕ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">saint petersburg</span> ျမ္ိဳ႕ရဲ႕နာမည္ေက်ာ္ <span style="color: rgb(51, 255, 51);"><span style="color: rgb(0, 51, 0);">hermitage</span> </span>ျပတိုက္ ကိုသြားဖို့ သယ္ရင္းေတြနဲ့ ခ်ိန္းျပီးျဖစ္ေနျပီေလ။ ေရမိုးခ်ိဳး အဝတ္လဲျပီး ေျမေအာက္ရထားဘူတာရံု ေရာက္ေတာ့ လူေတြလဲ စံုေနျပီေလ။ ဘူတာရံုထဲမွာေတာ့ေႏြးလို႕ ။ ေပ ၈၀၀ေလာက္နက္တဲ့ ေျမေအာက္ထဲ စက္ေလွကားနဲ႕ဆင္းေနရင္း မီးပ်က္လို႕ ပိတ္မိေနရင္ေတာ့ အခက္လ္ို႕ ေတာင္ေတာင္အီအီ စဥ္းစားမိေသး။ အမွန္ေတာ့လဲ ျမစ္ေတြေခ်ာင္းေတြေအာက္ျဖတ္ျပီး ေပ ၁၀၀၀အနက္မွာ ရထားလမ္းေတြရွိေနတာမို႕ ေၾကာက္မိတာလဲ မဆန္းဘူးေလ..( ဒီလိုပဲ က္ိုယ့္က္ို ကို ေျဖေတြးေပးရတာေပါ့ ...အဟီး) ။ ျပတိုက္ကိုေရာက္ေတာ့ မနက္ ၁၀နာရီ ...အထဲဝင္ဖို႕ တန္းစီေစာင့္ရင္း ျပတိုက္အေၾကာင္း ဖတ္ထားဖူးတာေလးေတြ ျပန္ေတြးမိသဗ် ။<br /><br />တကယ္ေတာ့ ဒီ <span style="color: rgb(0, 51, 0);">hermitage</span> ျပတ္ိုက္ဟာ ရုရွ ဇာဘု၇င္ ပီတာ ၁ရဲ႕ ေဆာင္းရာသီ နန္းေတာ္ ပါ။၁၈ရာစုေႏွာင္းပိုင္းမွာ ဥေရာပ ဗိသုကာ အေက်ာ္ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">G.Mattarnovi </span>နဲ့ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">D.Trezzini </span>တို႕က ဒီဇိုင္းထုတ္ခဲ့ဲၾကျပီး ၁၇၂၀ ကေန ၁၇၂၇ ထိ နန္းေတာ္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ပို္င္းမွာေတာ့ ပီတာ ၁ က္ို ဂုဏ္ျပဳေသာ အားျဖင့္ ဥေရာပ ရဲ႕ သမိုုင္း ယဥ္ေက်းမွု ေတြကို ျပသထားတဲ့ ကမၻာ့ အၾကီးဆံုး ျပတိုက္ စာရင္းဝင္ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">Petersburg</span> ျမိဳ႕ရဲ႕ နာမည္ေက်ာ္<span style="color: rgb(0, 0, 102);"> ညီဗာ </span>ျမစ္ကမ္း ႏွဖူးက ျပတိုက္ၾကီး ဟာ ျမိဳ႕ရဲ့ အသည္းႏွလံုး ဆိုလဲ မမွားပါဘူး။<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_4YZs2WZmVoI/SSqBTa121wI/AAAAAAAAAAk/V69wMrMCFvk/s1600-h/picarso-.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 110px; height: 129px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_4YZs2WZmVoI/SSqBTa121wI/AAAAAAAAAAk/V69wMrMCFvk/s400/picarso-.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5272168484413298434" border="0" /></a><br /><br /><br />ျပတ္ိုက္ က အထပ္ ၃ ထပ္ရွိျပီး ဝင္ေၾကးက ရူဘယ္ ၃၅၀ ပါ ။ဒါမဲ့ လ၁ လရဲ့ ပထမဆံုး ၾကာသပေတးေန႕ ဆို အလကားဝင္ ခြင့္ရလို႕ က်ေနာ္ က အဲဒီရက္ကို ပဲ ေရြးခဲ့တာေလ။ၾကီးမားလွတဲ့ ျပတိုက္ အဝင္မွာပဲ အလွၾကိဳက္တဲ့ မမ မ်ား စအခက္ေတြ႕ၾကတာျမင္ရပါေတာ့တယ္။ ျပတိုက္ထဲ ကို ေဒါက္ျမင့္ ဖိနပ္ စီးခြင့္မျပဳ ေလေတာ့ ျမင္းခြာလို ေကာ္ ျပားအစြပ္ၾကီးေတြနဲ႕ ထပ္စြပ္ .... ဘဲ ေျခေထာက္ေတြလို ျဖဴုျပားျပား ၾကီးေတြ နဲ႕ ေကာ့လန္ေကာ့လန္ေလွ်ာက္ ေနၾကတာ ျမင္ျပီး ျပံဳးမိရပါတယ္။ သူတို႕စနစ္က်ပံုကေတာ့ မသန္စြမ္းသူမ်ားေလ့လာခြင့္ရ ေအာင္ အဝင္ဝမွာ wheel chair မ်ားဌားေပးတဲ့ အထိပါပဲ။<br /><br />ျပတိုက္ကၾကီးမား လြန္းလွျပီး ေက်ာက္ေခတ္၊ သံေခတ္ ၊ ၆ရာစု ေလာက္က ေရွးေဟာင္းပစၥည္းေတြ ၊ဇာဘုရင္ ရဲ႕နန္းတြင္း ရတနာေတြ ၊ နန္းသံုး ပစၥည္းေတြ သာမက အီဂ်စ္ ၊ ရုရွား၊ ျပင္သစ္၊ ဂ်ုာမနီ၊ အီတလီ ၊ စပိန္၊ျဗိတိန္၊ ဒါ့ခ်္၊ နယ္သာလန္စတဲ့ ဥေရာပ ႏိုင္ငံေတြရဲ႕ အႏုလက္ရာေတြက္ို ျပသထားတာမို႕ အေတာ္လဲ စိတ္ဝင္စားဖို႕ေကာင္းလွ ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ပန္းခ်ီဝါသနာအိုး က်ေနာ့္အတြက္ေတာ့ ပန္းခ်ီျပခန္း ဟာ စိတ္ဝင္စားဖိုကအေကာင္းဆံုး ပါပဲ။ <span style="color: rgb(204, 0, 0);">ေရႏြား၊ ကေလာ္ဒီ မိုေနး၊ ေပါလ္ ေဂၚဂင္၊ ပက္ဗလို ပီကာဆို ၊ ဗင္ဆင့္ဗင္ဂိုး</span> <span style="color: rgb(204, 0, 0);">၊ ရူးဆိုး၊ လီယိုနာဒိုဒါဗင္ခ်ီ</span> စတဲ့ ပန္းခ်ီေက်ုာ္ေတြရဲ့ လက္ရာစစ္ေတြ ေတြ႕ခြင့္ရခဲ့တာ အဖိုးမျဖတ္နိုင္ေအာင္ပါပဲ ။အဲဒီမွာ ထူးထူးျခားျခား ျမန္မာနိုင္ငံက ပုဂံေခတ္နံရံေဆးေရး ပန္းခ်ီ တစ္ခ်ပ္ ေတြ႕ ခဲ့ရပါေသးတယ္။ ဒီလို ကမာၻေက်ာ္ ျပတိုက္ၾကီးမွာ ျမန္မာ့ ေရွးေဟာင္း ပစၥည္း၁ခုေတြ႕ရလို႕ ဂုဏ္ယူမိေပမယ့္ ကိုယ့္နိုင္ငံက အဖိုးတန္ အေမြအႏွစ္၁ ခု ပါလားဆိုျပီး နွေျမာတသ မိတာလဲ အမွန္ပါပဲ။ ပါရွန္းေကာ္ေဇာပန္းခ်ီေတြ ၊ ေက်ာက္ဆစ္ အနုလက္ရာေတြ ၊ ေရွးေခတ္ စစ္သံုး သံခ်ပ္ကာလက္နက္ေတြ၊ အဆင္တန္ဆာေတြ ... ၾကည့္လို႕အားမရနိုင္ေအာင္ပါပဲ။ အခ်ိန္အခက္အခဲေၾကာင့္ ၃ နာရီပဲၾကည့္ခဲ့ရေပမယ့္ ေနာက္၁ေခါက္ သြားျဖစ္ေအာင္ သြားဦးမယ္လို့႕လဲေတးမိပါတယ္။<br /><br />အျပန္ ေျမေအာက္ရထားေပၚမွာေတာ့ အေတြးေတြ တစ္ေလွၾကီးနဲ႕ က်ေနာ္ ျမန္မာနိုင္ငံက အမ်ိုဳးသားျပတိုက္ၾကီးကို နင့္နင့္နဲဲနဲ ၾကီးကို သတိရမိတယ္။ သူတို့ဆီကျပတိုက္မွာေတာ့ လူေတြလူေတြ ဝင္ခြင့္ရဖို႕အေရး တန္းစီလို႕.....ေက်ာင္းသားေလးေတြ ၊ သုေသတီေတြ၊ သမိုင္းပညာရွင္ေတြ ၊ေလ့လာသူေတြ....ပ်ားပန္းခတ္လို႕။ ျမန္မာန္ိုင္ငံက အမ်ိဳးသားျပတိုက္ က သူတို႕လိုကမာၻမေက်ာ္ေပ မယ့္လည္း တကယ့္ကို အဖိုးတန္ သမိုင္းဝင္ အေမြအႏွစ္ေတြ ျပသထားနိုင္ပါလား၇ယ္လ္ို႕ ဂုဏ္ယူေတြးနဲ႕ ေမြးရပ္ေျမကို....သတိရရင္း အေတြးေတြ ပလံုစီလို႕...................ေဟာဗ်ာ.........မွတ္တိုင္ေက်ာ္သြားပါ ပေကာ.........!!!!!!!<br /><br /><br /><span style="color: rgb(102, 51, 0);"> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ အတူ ျပတုိက္ထဲကုိ လုိက္လည္ ပါဦးလား</span></span></div></div><br /><br /><object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-c035ab0cdb2ab185" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v12.nonxt1.googlevideo.com/videoplayback?id%3Dc035ab0cdb2ab185%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331095752%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D66B5C9AF94EFC98423BC92C9BF0EBAF1D0960361.66E00A5594A172576604D8A5A4EFF29F22F94C0F%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3Dc035ab0cdb2ab185%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DRAiDtBaXU3W-4egAXasgNh7EiRE&autoplay=0&ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v12.nonxt1.googlevideo.com/videoplayback?id%3Dc035ab0cdb2ab185%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331095752%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D66B5C9AF94EFC98423BC92C9BF0EBAF1D0960361.66E00A5594A172576604D8A5A4EFF29F22F94C0F%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3Dc035ab0cdb2ab185%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DRAiDtBaXU3W-4egAXasgNh7EiRE&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1633047871463894436-1686087713877645389?l=www.chitchinchayyer.co.cc' alt='' /></div>ခ်စ္ျခင္း ေျခရာhttp://www.blogger.com/profile/15022664969106063584noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1633047871463894436.post-15204342900693356642008-11-23T16:09:00.003+03:002009-01-05T16:10:02.633+03:00ပင္လယ္<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_4YZs2WZmVoI/SSllnVZ3qSI/AAAAAAAAAAM/ljs0SnvuNbg/s1600-h/image001.JPG"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 200px; height: 140px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_4YZs2WZmVoI/SSllnVZ3qSI/AAAAAAAAAAM/ljs0SnvuNbg/s200/image001.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5271856565248829730" border="0" /></a><br /><div style="font-family: Zawgyi-One;"><div style="text-align: justify;"><br /><blockquote style="color: rgb(102, 51, 0);"><o1><br />ျမစ္ေတြက<br />ငါ့ဆီေရာက္မွ<br />ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ ေပါင္းဆံုခြင့္ရသတဲ့<br />ငါ့မွာေတာ့ တစ္ေယာက္တည္းေလ။</o1></blockquote><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">(အရမ္းၾကိဳက္တဲ့ <span style="color: rgb(0, 0, 102);">နီမာရွင္း</span> ရဲ႔ကဗ်ာေလးကုိ ေ၀မွ်ခံစားၾကည့္တာပါ။)</span><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1633047871463894436-1520434290069335664?l=www.chitchinchayyer.co.cc' alt='' /></div>ခ်စ္ျခင္း ေျခရာhttp://www.blogger.com/profile/15022664969106063584noreply@blogger.com0